‘Aangeraakt door ontelbare mannen alsmaar op zoek naar het volle leven, wisselend van donker naar licht’

Tekstfragment uit ‘Aangeraakt’ korte film (2004) van Dzul Sungit , Johan van Breukelen en Martin Brans

De tekst gaat over de ervaring van een man, die als kind seksueel misbruikt is, en mede door deze ervaring in zijn leven in duistere situaties verzeild raakt. Altijd op zoek naar contact met mannen, naar een beeld van degene die hem ooit misbruikte, maar in wezen is hij op zoek naar zichzelf. En uiteindelijk gaat het om de transformatie van donker naar licht.

Een verhaal waarin donker en licht bij elkaar horen, en dat de dingen zijn zoals ze zijn. Dat je overal een verhaal van kunt maken en dat iedereen ook daar weer een eigen verhaal van kan maken. De mogelijkheid om te scheppen en de mogelijkheid om te herscheppen!   

In 2004 heb je een belangrijke bijdrage geleverd in de korte film 'Aangeraakt', hoe kijk je daar nu op terug?

Martin Brans : Is het al zo lang geleden? Tjemig! Ik bedenk me opeens dat er eigenlijk een acteur zou worden ingehuurd, maar dat dat te duur werd. Aangezien ik het lied opgenomen had lag het voor de hand dat ik gevraagd werd voor de rol. En tja, dat doet Martin dan gewoon...

Ik kijk vooral met trots op het project terug. Toch zijn er allerlei gevoelens die bovenkomen. Verdriet, als ik zie hoe ziek mijn lijf was toen. Het schreeuwde om zorg en aandacht. Ook weet ik hoe gespannen en onhandig (onthand) ik was om mijn lijf zo te laten zien en vast te laten leggen. Mijzelf laten horen en zien via mijn stem was ik wel gewend. Maar om mijn lichaam te verbinden aan sensualiteit, seksualiteit en zelfs seksueel misbruik: dat was wel heel 'naakt'! Ook komt ‘geluk’ bij me op. Dat ik mijn verlangen om te dansen, te zingen en zelfs een beetje te acteren heb kunnen combineren en dat dat vastgelegd is en nog steeds een zichtbare plek in de wereld heeft. Het project heeft een zeer bijzondere plek in mijn leven en in mijn hart. Zo fijn om met een groep mensen iets te creëren. En dit raakt en inspireert me nu, terwijl ik dit schrijf, weer! Zo is terugkijken toch ook weer vooruitzien!

Wat heb jij met het thema 'Aangeraakt' ?

Heel veel. Alles. Anders had ik de tekst van het lied 'Aangeraakt' ook nooit iedere keer opnieuw zo intens en oprecht kunnen zingen. Trouwens.. heel veel liedjes die ik zing gaan over aanraken, voelen en zoeken.

Vanaf dat ik geboren werd tot op het moment dat ik deze woorden schrijf gaat mijn leven over aangeraakt worden, geraakt worden, aanraken en vooral het zoeken hiernaar. Zowel op een goede als een minder goede manier. Door mannen (mijn vader?) te weinig aangeraakt of later vaak op een verkeerde manier of om een verkeerde reden. Door vrouwen meer of makkelijker, maar ook vaak verstikkend en verzorgend. Aanraken zou meer tasten, voelen moeten zijn. Ik denk dat aanraken vaak verward wordt met (vast)pakken, (beet)nemen.

Er komen nog regelmatig reacties binnen van mensen die schrijven 'geraakt' te zijn door wat er in de film te zien en te horen is, hoe is dat voor jou?

Mooier kan het toch niet? Dat een film die 'Aangeraakt' heet en over aanraking gaat, anderen raakt? En dat dit nog steeds gebeurt raakt bij mij weer iets.

Mijn ervaring is inmiddels dat de film voor sommigen soms ook te dichtbij komt, te kwetsbaar is, te intiem wordt. Mooi als anderen er naar kunnen kijken en het binnen kunnen laten, zich durven te laten raken. En tja, als zij dit dan ook nog teruggeven is de cirkel rond. Prachtig!

Zijn er nieuwe plannen met zingen?

We zijn bezig een CD met de titel 'Mannenwerk' te gaan samen stellen. Met de beste en meest gevraagde liedjes, die we regelmatig nog op de mannenweekenden met elkaar zingen. Opnieuw opgenomen, met meerdere instrumenten en in nieuwe arrangementen.

Zingen en spelen zal altijd een belangrijk deel van mijn leven zijn.