|
|
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
Achtergrond & inspiratie 'Gay Soul'Korte samenvatting en een paar gedachten naar aanleiding van wat ‘Gay Soul’ is. Door Hendrik Grashuis In een groot deel van de wereld is het woord ‘Gay’ door homo’s zo langzamerhand als meest dekkende titel aangenomen voor mannen die van mannen houden. Het oud Engelse woord ‘Gay’ heeft nog andere betekenissen en associaties; lichtheid van hart, levendigheid van gemoed, helderheid, vrolijkheid, jovialiteit, sprankeling. Het woord ‘Soul’ heeft in de klank zowel iets swingends, alsook een zekere diepte. Wat is de ziel? Schrijver/journalist
In de ziel vinden ook conflicten plaats, persoonlijke demonen, twijfels, herschepping. Onderzoek van en afdaling in de ziel is geen reis die tegenwoordig ruim aangemoedigd wordt. Ergens in deze zielecontainer van oneindige dood en hergeboorte ligt ook het mysterie van ‘homo-zijn’. Ondanks 100 jaar theoretiseren over homoseksualiteit blijft het wezen van wie ik ben als een homoseksueel persoon een mysterie. Homostudies polariseren rond ‘nature versus nurture’, d.w.z.: is homoseksualiteit iets wat sommige mensen nu eenmaal aangeboren is, of ontstaat het door opvoeding en andere omstandigheden? Is het een speelse variatie van moeder natuur, of een neurotische stoornis? Homoseksualiteit heeft altijd over de hele wereld en in alle culturen bestaan. Er zijn altijd mannen geweest die naar mannen verlangden. Er zijn culturen (geweest) waar vormen van homoseksualiteit een gewaardeerde plaats en functie hadden, b.v. als intermediair tussen mannen en vrouwen, tussen de hemel en de aarde, goden en mensen. In andere culturen, waaronder vooral de christelijke, werd homoseksualiteit eeuwenlang gezien als de grootste misdaad of zonde, en bestraft met vervolging, marteling en de vuurdood. Nog steeds vindt er wereldwijd, en soms dichterbij, discriminatie, uitsluiting en geweld tegen homo’s plaats. Alle mensen zijn in hun leven gewond geraakt. Vrijwel niemand van ons heeft in zijn vroegste jeugd de aandacht, liefde en bevestiging gekregen op elk moment dat hij die nodig had. Dit is niemands schuld. We zijn namelijk allemaal geboren in een onbewuste wereld met onvolmaakte ouders en opvoeders. Daar bovenop zijn de meeste homoseksuele mensen nog
eens extra verwond in hun ziel. De
afwijzing door ouders, familie, leeftijdgenoten, etc., in welke vorm dan
ook, heeft op een wezenlijk andere manier emotionele wonden geslagen dan
bij onze hetero broeders en zusters: omdat de afwijzing van homo's
eeuwenlang ingebed is geweest in alle structuren van onze samenleving.
Met als gevolg het verzwijgen of ontkennen van wie we zijn en het
voor een deel terugtrekken in onszelf. (Met als andere kant het onszelf
overschreeuwen en levenslang knokken voor ons recht om te mogen bestaan!)
Een opdracht
voor homomannen is deze diepe verwonding onder ogen te zien; hoe die ons
beroofd heeft van onze eigenwaarde en ons vermogen om werkelijk lief te
hebben. Homomannen worden opgeroepen zichzelf bewust te maken van de
essentie van deze verwonding en ook de spirituele waarde ervan te
doorgronden. Het verschijnen van homo’s op het wereldtoneel en zeker de strijd voor homobevrijding is een kracht geweest voor wijdverspreide culturele en maatschappelijke verandering. Minder herkend, ook door homo’s zelf, is hun rol als dragers van de ziel in een wereld die er de voorkeur aan geeft zich op te houden aan de oppervlakte. Homoseksuele mannen en vrouwen hebben de kunde en het potentieel om een nieuwe maatschappelijke fase van verandering te leiden: de bevrijding van de ziel! De innerlijke wereld van homomannen bevat zijn eigen werkelijkheid en waarheden, die naar voren gebracht en onderzocht zouden moeten worden. Denk hierbij aan het potentieel van het anders zijn, de spirituele aspecten van ‘homo-zijn’. Als
er een kindje is geboren wordt meestal als eerste door iedereen gevraagd:
Wat is het? Een jongetje of een meisje? Het geslacht moet vastgesteld zijn
willen we ons op een juiste manier kunnen verhouden tot het nieuwe mensje.
Het westerse dualistische denksysteem kan maar twee geslachten bevatten.
Het raakt van slag als het niet in tegenstellingen kan denken. Het is of
het een of het andere. Onze taal en onze cultuur is gestructureerd rond
het dwingende concept van ‘het een of het ander kiezen’. We hebben
geen woorden om het inclusieve ‘beide/ en’ te beschrijven. Hoe
'anders' zijn homo's eigenlijk? Of hoe ‘anders’ durven ze te zijn? Of
herkennen we in onszelf de eeuwenoude reflex om ons maar zo gewoon en
onopvallend mogelijk te gedragen?
|
|
|
|
||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
info
