Home Customize Instructions Contact Category 5 Category 6 Category 7   Home Search Contact Us
 
Veel gestelde vragen Ervaringsverhalen   Geschiedenis Pers
 

In 1979 organiseerde Jan Andreae , bij de volkshogeschool "De Oorsprong", zijn eerste weekend voor mannen. Met dat weekend is eigenlijk het mannenwerk ontstaan. Niet Lang daarna verhuisde Jan Andreae met het mannenwerk naar Vormings centrum de Marnewier in Witmarsum.

 

Er was diversiteit onder de aanwezige mannen: mannen met kinderen, al dan niet voortgekomen uit een heterosexuele relatie, single en verbonden mannen, coming out als centraal & actueel thema of juist geen actueel thema (meer). De veiligheid die wij met elkaar hebben weten te creëren, mede door de kwetsbare en enthousiasmerende wijze waarop Johan de workshop begeleidde, maakte dat er voor een ieder ruimte was.

fijne dagen, veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen. Dank aan iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.

Zelden heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote groepen mannen, ook al was het soms best eng. Maar door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat 1st eng was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik heb veel mooie ervaringen nu !

Ook wil ik hierbij de hele organisatie bedanken want uiterlijk verliep alles op wieletjes maar je merkte wel dat hier veel ervaring in was verscholen.

Wat een steun is dat! Wat een respekt voor elkaar! Ik heb nog nooit in mijn leven zo genoten van een ander mens, heb zoveel bewondering voor een ieder, ben diep onder de indruk.'   

Het programma van de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in charge

Om half negen begon de grote groep, de zogenaamde bonte avond, en het werd een avond die ik nooit van mijn leven meer vergeten zal! De entourage, met al die flakkerende waxinelichtjes, de mannen met hun liederen en ontroerende verhalen over hun dierbaarste voorwerp, echt zo waanzinnig gewoon. Het was een avond van grootse menselijkheid: mijn laatste oordelen smolten als sneeuw voor de zon in mijn hoofd'

De een kwam uit Drenthe, de ander kwam uit Noord-Brabant, de een is oud en de ander jong… de groep bestond uit een leuke diversiteit van verschillende mannen. Persoonlijk was ik de jongste en was ik de enige uit een heel ander cultuur, namelijk Maleisië. Maar dat schuwde me niet om hier aan mee te doen.'

'Het was heel intensief, verwarrend en liefdevol. Ieder van de 32 mannen heeft zijn hart opengesteld en heeft de moed gehad om diep in hun hart te laten kijken, zonder uitzondering. Een zo rijk gevoel dat je je diepste gevoelens kan en mag delen met zovele. Zonder oordeel en zonder rancunes. Het voelt enorm rijk om zo opgenomen te worden in een gemeenschap die voor mij alleen maar onbereikbaar leek.'

'De kringgesprekken waren leuk, interessant en tevens een beetje eng. Geheel anders dan “verwacht”en dat was nou juist datgene dat het zo interessant maakte. Eens wat anders dan anders hoewel het ook moeite kost je van je patronen los te maken.'

'In prettige vastberadenheid zoals een mededeelnemer het zei verliet ik op het einde van dit weekend het pand. Die prettige vastberadenheid heb ik nog als ik dit verslag afsluit. Het is inmiddels 3 weken verder'

'Ik heb spiegels gezien waar ik graag naar keek en ook spiegels waar ik minder graag naar keek maar heb ze toch durven aanschouwen.Waarbij zich weer deuren opende naar het verleden die ik vergeten was maar essentieel van belang zijn voor het begrijpen van het gedrag in het nu.'

'het mannenweekend heeft voor mij deze cirkel doorbroken door mij goed te laten kijken en ervaren wat echt belangrijk is op dit moment in het Hier en Nu. Voor mij was dit alles zo verhelderend en duidelijk. Mijn eigen mist is opgetrokken en mijn spoor heb ik weer gevonden. Loslaten was mijn verlangen voor en van dit weekend

'Naast de ontspannende stoelendans en de lachwekkende en ontroerende acts van de ontspanningsavond, heeft dit weekend mij een krachtige impuls gegeven in het proces van “ weer in mijn mannelijke kracht komen”. Kortom een aanrader voor de twijfelaars !

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider, maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten.'

Ik wil tot slot alle mannen uitnodigen om eens open en eerlijk in de spiegel te kijken, om vervolgens de vraag te stellen: hoe vrij ben ik eigenlijk? Let wel: er is helemaal niets om op voorhand te problematiseren. Ik bijvoorbeeld functioneer volwaardig in het dagelijks leven, maar het zou wel wat liefdevoller mogen zijn. En ik sta daarin niet alleen; dat weet ik zeker.

Ja, het is voor mij een bijzondere jaarswisseling geweest. Na al die jaren heb ik in dit weekend alles gedurfd, ‘alles’ gedaan, veel ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik bedoel natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen gezien, goede en leuke optredens, zelf veel gevoelens laten zien, lekker gedanst, lekker (vals) gezongen, goede gesprekken gevoerd, onderuitgezakt op de bank gezeten, gedold, geplaagd, gekeet, geproest en geproost, maar ook verstild geweest, naar binnen gekeken, en goud gevonden.

Onderweg in de trein naar Amersfoort, op weg naar het mannenweekend, kwam de vraag in mij op van: ‘wat gaat er nu in je om?’ Als reactie op deze vraag overmande mij, een rustig maar ook een verheugend en zeker gevoel. Vraag niet hoe, maar ergens diep in mijzelf wist ik dat dit weekend bijzonder voor mij zou worden. Ik zal een sleutel vinden die mij een nieuw inzicht zou geven in het leven. ‘s Avonds na aankomst werd ik vriendelijk welkom geheten en ontving ik de kamersleutel en het programma van de weekendworkshop. In de bar waar soep en broodjes klaar stonden, voelde je meteen een erg goede en ongedwongen sfeer.

Ik heb iets geleerd over mezelf. Inzicht waar ik normaal niet goed bij kan. Waar je daadwerkelijk iets voor moet ondernemen. Man­nen­werk kan iets betekenen voor wie daarvoor open­staat.

Een handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’.

Terug in mijn dagelijks leven merk ik dat ik soms wat anders reageer dan ik gewend was te doen; wat meer bewust van mijn gevoelens en ik geef daar ook blijk van. Het is een goede impuls aan een verdere persoonlijke ontwikkeling en ik ben daar heel blij mee.

Ondanks mijn beperkingen heb ik me geen buitenstaander gevoeld in deze groep. Ik voelde me er bijhoren. Dat is winst, omdat ik me vaak een eenling en loner voel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannenwerk ervaringsverhalen;  Tjeerd 

“Begin december heb ik me voor dit weekend opgegeven. Ik zat in een vervelende periode op mijn werk. Ik had een nieuwe baan waarin ik me niet prettig voelde. De oorzaak hiervan was voor mij niet duidelijk. Daarom had ik enkele supervisie gesprekken gehad om helder te krijgen waar ik tegen aan liep. Hierdoor begon ik mijn processen beter te doorzien. Verstandelijk kon ik dit allemaal goed verwerken. Maar de acceptatie van mijn gevoelens was moeilijk. Ik was erg geneigd om tegen die gevoelens in te gaan en ze weg te drukken. Wat mij vervolgens dus met geen mogelijkheid lukte, en wat daardoor stress veroorzaakte. Toevallig kwam ik via internet bij dit weekend terecht.

Mijn aanmelding was niet bij volledige bewustzijn denk ik nu achteraf. Want toen ik naar het weekend reed was ik het onderwerp van het weekend glad vergeten. Ik vond het daarnaast erg spannend. Onbekend terrein. Geen mensen die ik kende. Een lang weekend weg uit het voor mij veilige Friesland.

Het thema van het weekend bleek ”vrijheid” te zijn. Dit werd door mij vertaald naar vrijheid in voelen. En het hele weekend heb ik aan dit onderwerp mogen werken. Dit heeft meer impact gehad dan ik tijdens het weekend dacht. Ik kwam na het weekend thuis en voelde me als herboren. Het was alsof ik een nieuw leven binnen stapte. Een nieuw huis, nieuwe vrienden en nieuw werk. Het enige woord dat ik voor dit gevoel kon vinden was dat ik een ander bewustzijnsniveau had gekregen. Ik was gewoon mezelf, de wereld om me heen kon mij niet deren, en het enige wat ik deed was rust en liefde uitstralen naar mezelf en naar anderen.

Het weekend blijft door werken

Nu na enkele maanden zit ik weer voor een groot deel in mijn oude gevoel. Maar desondanks blijken enkele aspecten van dit weekend nog steeds door te werken.  Door de werkvormen kan ik mogelijk toelichten wat de oorzaak is van de impact van dit weekend.

De grote groep

Hierin werd de theorie van past-reality integration uitgelegd en had men de mogelijkheid om hierop met een persoonlijk verhaal te reageren. Ik ervoer deze groep met 40 mannen als bedreigend. Het socialisatiepatroon: mannen mogen geen gevoelens laten zien, kwam hier sterk naar boven. In de groep leerde ik hoe de theorie in elkaar zat, en hoorde ik herkenbare verhalen van andere mannen. Een opluchting om te horen dat iedereen last heeft van vergelijkbare patronen.

De kleinere groep.

In deze groep mocht alles er zijn. Dus alle gevoelens en gedachten mochten worden geuit. Hoewel dit eerst moeilijk was bleek het ontzettend bevrijdend voor me te werken. Ik merkte dat dit mij terugbracht bij mezelf. Ik voelde steeds weer de energie dalen naar mijn basis. Misschien klinkt dit wat wazig, maar het was voor mij duidelijk waarneembaar. Wonderlijk om dit zo te beleven. Deze werkvorm gaf mij de boodschap dat ik in alles mezelf mag zijn. Alles wat ik denk en voel mag er zijn. Ik mag er dus zijn. Een belangrijke boodschap!

De tweetallen

In tweetallen kon je het geleerde bespreken en verwerken. In alle ongedwongenheid heb ik met mijn maatje Robbert over veel dingen gepraat en gelachen. Erg waardevol.

De maatschappij zorgt voor een verwijdering tussen mannen

Naast deze aanpak was het voor mij bijzonder om tussen zo’n verscheidenheid aan mannen te mogen zijn. Dan merk je dat de maatschappij zorgt voor een verwijdering tussen mannen onderling. De aangeleerde competitiestrijd, het wegdrukken van gevoelens, het wegdrukken van de behoefte aan warmte en liefde. Deze socialisatie door cultuur en opvoeding delen mannen met elkaar. En wat is beter en doelmatiger om de patronen die hieruit voortkomen met elkaar aan te pakken.

Tenslotte

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten. Verder wil ik deelnemers van dit weekend bedanken voor de feedback en vriendschap. Ik hoop in de toekomst weer een keer van de partij te zijn.

Tjeerd Hoekstra  

deelnemer mannenweekend  2002