Home Customize Instructions Contact Category 5 Category 6 Category 7   Home Search Contact Us
 
Veel gestelde vragen Ervaringsverhalen   Geschiedenis Pers
 

In 1979 organiseerde Jan Andreae , bij de volkshogeschool "De Oorsprong", zijn eerste weekend voor mannen. Met dat weekend is eigenlijk het mannenwerk ontstaan. Niet Lang daarna verhuisde Jan Andreae met het mannenwerk naar Vormings centrum de Marnewier in Witmarsum.

 

Er was diversiteit onder de aanwezige mannen: mannen met kinderen, al dan niet voortgekomen uit een heterosexuele relatie, single en verbonden mannen, coming out als centraal & actueel thema of juist geen actueel thema (meer). De veiligheid die wij met elkaar hebben weten te creëren, mede door de kwetsbare en enthousiasmerende wijze waarop Johan de workshop begeleidde, maakte dat er voor een ieder ruimte was.

fijne dagen, veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen. Dank aan iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.

Zelden heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote groepen mannen, ook al was het soms best eng. Maar door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat 1st eng was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik heb veel mooie ervaringen nu !

Ook wil ik hierbij de hele organisatie bedanken want uiterlijk verliep alles op wieletjes maar je merkte wel dat hier veel ervaring in was verscholen.

Wat een steun is dat! Wat een respekt voor elkaar! Ik heb nog nooit in mijn leven zo genoten van een ander mens, heb zoveel bewondering voor een ieder, ben diep onder de indruk.'   

Het programma van de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in charge

Om half negen begon de grote groep, de zogenaamde bonte avond, en het werd een avond die ik nooit van mijn leven meer vergeten zal! De entourage, met al die flakkerende waxinelichtjes, de mannen met hun liederen en ontroerende verhalen over hun dierbaarste voorwerp, echt zo waanzinnig gewoon. Het was een avond van grootse menselijkheid: mijn laatste oordelen smolten als sneeuw voor de zon in mijn hoofd'

De een kwam uit Drenthe, de ander kwam uit Noord-Brabant, de een is oud en de ander jong… de groep bestond uit een leuke diversiteit van verschillende mannen. Persoonlijk was ik de jongste en was ik de enige uit een heel ander cultuur, namelijk Maleisië. Maar dat schuwde me niet om hier aan mee te doen.'

'Het was heel intensief, verwarrend en liefdevol. Ieder van de 32 mannen heeft zijn hart opengesteld en heeft de moed gehad om diep in hun hart te laten kijken, zonder uitzondering. Een zo rijk gevoel dat je je diepste gevoelens kan en mag delen met zovele. Zonder oordeel en zonder rancunes. Het voelt enorm rijk om zo opgenomen te worden in een gemeenschap die voor mij alleen maar onbereikbaar leek.'

'De kringgesprekken waren leuk, interessant en tevens een beetje eng. Geheel anders dan “verwacht”en dat was nou juist datgene dat het zo interessant maakte. Eens wat anders dan anders hoewel het ook moeite kost je van je patronen los te maken.'

'In prettige vastberadenheid zoals een mededeelnemer het zei verliet ik op het einde van dit weekend het pand. Die prettige vastberadenheid heb ik nog als ik dit verslag afsluit. Het is inmiddels 3 weken verder'

'Ik heb spiegels gezien waar ik graag naar keek en ook spiegels waar ik minder graag naar keek maar heb ze toch durven aanschouwen.Waarbij zich weer deuren opende naar het verleden die ik vergeten was maar essentieel van belang zijn voor het begrijpen van het gedrag in het nu.'

'het mannenweekend heeft voor mij deze cirkel doorbroken door mij goed te laten kijken en ervaren wat echt belangrijk is op dit moment in het Hier en Nu. Voor mij was dit alles zo verhelderend en duidelijk. Mijn eigen mist is opgetrokken en mijn spoor heb ik weer gevonden. Loslaten was mijn verlangen voor en van dit weekend

'Naast de ontspannende stoelendans en de lachwekkende en ontroerende acts van de ontspanningsavond, heeft dit weekend mij een krachtige impuls gegeven in het proces van “ weer in mijn mannelijke kracht komen”. Kortom een aanrader voor de twijfelaars !

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider, maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten.'

Ik wil tot slot alle mannen uitnodigen om eens open en eerlijk in de spiegel te kijken, om vervolgens de vraag te stellen: hoe vrij ben ik eigenlijk? Let wel: er is helemaal niets om op voorhand te problematiseren. Ik bijvoorbeeld functioneer volwaardig in het dagelijks leven, maar het zou wel wat liefdevoller mogen zijn. En ik sta daarin niet alleen; dat weet ik zeker.

Ja, het is voor mij een bijzondere jaarswisseling geweest. Na al die jaren heb ik in dit weekend alles gedurfd, ‘alles’ gedaan, veel ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik bedoel natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen gezien, goede en leuke optredens, zelf veel gevoelens laten zien, lekker gedanst, lekker (vals) gezongen, goede gesprekken gevoerd, onderuitgezakt op de bank gezeten, gedold, geplaagd, gekeet, geproest en geproost, maar ook verstild geweest, naar binnen gekeken, en goud gevonden.

Onderweg in de trein naar Amersfoort, op weg naar het mannenweekend, kwam de vraag in mij op van: ‘wat gaat er nu in je om?’ Als reactie op deze vraag overmande mij, een rustig maar ook een verheugend en zeker gevoel. Vraag niet hoe, maar ergens diep in mijzelf wist ik dat dit weekend bijzonder voor mij zou worden. Ik zal een sleutel vinden die mij een nieuw inzicht zou geven in het leven. ‘s Avonds na aankomst werd ik vriendelijk welkom geheten en ontving ik de kamersleutel en het programma van de weekendworkshop. In de bar waar soep en broodjes klaar stonden, voelde je meteen een erg goede en ongedwongen sfeer.

Ik heb iets geleerd over mezelf. Inzicht waar ik normaal niet goed bij kan. Waar je daadwerkelijk iets voor moet ondernemen. Man­nen­werk kan iets betekenen voor wie daarvoor open­staat.

Een handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’.

Terug in mijn dagelijks leven merk ik dat ik soms wat anders reageer dan ik gewend was te doen; wat meer bewust van mijn gevoelens en ik geef daar ook blijk van. Het is een goede impuls aan een verdere persoonlijke ontwikkeling en ik ben daar heel blij mee.

Ondanks mijn beperkingen heb ik me geen buitenstaander gevoeld in deze groep. Ik voelde me er bijhoren. Dat is winst, omdat ik me vaak een eenling en loner voel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannenwerk ervaringsverhalen;  Ben 

Begin december. Afgelopen jaar ben ik vooral bezig geweest om terug te kijken op een pijnlijke ervaring die ik eerder dit jaar had. Ik draai er al een tijdje omheen, maar het verleden wil maar niet veranderen. Ik ben mezelf een beetje zat. Hier zit echt geen beweging in. Even iets anders, iets voor mezelf, iets dat niet over het verleden gaat, … de Oud & Nieuw workshop van Mannenwerk ziet eruit als een welkome afwisseling. Ik ga er heen om mezelf een beetje te vermaken, want daar heb ik op dit moment vooral behoefte aan: even ‘niets moet, alles mag’.

Al op de eerste avond, bij het kennismakingrondje, word ik geconfronteerd met een keus die ik onbewust maak, een keus waarin ‘moeten’ een belangrijke rol speelt. Ik heb mezelf een beetje geforceerd door naar iedereen héél aandachtig te luisteren. Omdat ik vind dat dat hoort, ook als je je aandacht er eigenlijk niet bij kan houden. Resultaat: ik ben na afloop doodmoe. Het is even schrikken dat ik bij een ‘eenvoudig’ kennismakingsrondje in een groep al zo bezig ben met moeten, terwijl ik mezelf juist vrij had gegeven voor deze workshop. Nu kom ik er ‘toevallig’ achter, maar hoe vaak zou ik dit wel niet op een willekeurige dag doen? Enfin, de workshop is begonnen. Niets moet, alles mag.

Het programma van de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in charge. Op de tweede dag van de workshop heb ik er ’s ochtends voor gekozen mezelf een beetje af te sluiten voor al die inkomende verhalen en emoties van anderen. Het moet tenslotte wel leuk blijven. Ik heb zin om een beetje oppervlakkig aanwezig te zijn. Ik kom de dag goed door. Onaangeraakt kijk ik soms naar mannen om me heen die afdalen in soms diepere emotionele lagen. Knap, denk ik, maar ik hoef even niet. Ik ben blij met mijn keus, want niet meegaan met wat -in mijn beleving- van je verwacht wordt in zo’n groep, is voor mij een stapje vooruit, ook al betekent dit dat ik de veilige keus maak om mezelf maar tot op zekere hoogte te laten zien. Ergens aan het einde van de middag doe ik een kleine ontdekking bij mezelf. De keus die ik gemaakt heb, komt met een prijs: ik maak geen contact met de mannen om mij heen. Ik zie iemand tegenover me gevoelsmatig van alles meemaken en ik kijk er naar zonder enige betrokkenheid. Ik kijk alsof ik er zelf niet bij ben, alsof ik me in een geïsoleerd klein wereld van mezelf bevind, waaromheen het leven zich verder afspeelt. En dan voel ik uiteindelijk toch iets: ik voel dat ik dit niet wil.

De volgende dag laat ik ‘het’ dus maar over me heen komen. Ik voer een tweegeprek met iemand die ik al van voor de workshop ken. Mijn gesprekpartner toont zich aan mij op een wijze die ik niet eerder gezien heb. Ik kan niet anders dan ontroerd raken. Innerlijk bedank ik hem ..én mezelf voor de blik achter de gebruikelijke schermen. We kijken elkaar even diep aan; ja, dit is contact maken. Ik ben daarna even in een jubelstemming die zich vertaalt in een schaterlach waarvan ik de rest van de groep een halve minuut lang laat meegenieten. (Nee, geen schaamte). Ik heb de smaak te pakken gekregen. Later die dag en ook de dag erna ga ik wat actiever experimenteren met dat gekke ding in mijn buik: gevoel. Ik probeer twee dagen lang mijn gevoel niet routinematig weg te drukken, maar toe te laten.

Ik ontdek weer wat nieuws: achter mijn emoties komt een gevoel van levensvreugde tevoorschijn. Als een soort prijs die ik mag ophalen na wat ‘vuil werk’ gedaan te hebben.

Op nieuwjaarsochtend ben ik onbedoeld te vroeg op. Ik loop alleen door een leeg bos en voel van alles in me omgaan. Ik voel me echter vooral gelukkig, gewoon met mezelf en het moment. Geen kick of euforie, maar een hele rustige blijdschap. Heel lekker om zo een nieuw jaar in te lopen.

Ja, ik was even vergeten wat mannenwerk kan betekenen. Voor mij was het dit keer helemaal right time, right place, right people. Mannenwerkers, bedankt hiervoor!

Oh ja, en het Oudjaarsfeest was vet gaaf cool !

Oud & Nieuw workshop 2008/2009