Home Customize Instructions Contact Category 5 Category 6 Category 7   Home Search Contact Us
 
Veel gestelde vragen Ervaringsverhalen   Geschiedenis Pers
 

In 1979 organiseerde Jan Andreae , bij de volkshogeschool "De Oorsprong", zijn eerste weekend voor mannen. Met dat weekend is eigenlijk het mannenwerk ontstaan. Niet Lang daarna verhuisde Jan Andreae met het mannenwerk naar Vormings centrum de Marnewier in Witmarsum.

 

Er was diversiteit onder de aanwezige mannen: mannen met kinderen, al dan niet voortgekomen uit een heterosexuele relatie, single en verbonden mannen, coming out als centraal & actueel thema of juist geen actueel thema (meer). De veiligheid die wij met elkaar hebben weten te creëren, mede door de kwetsbare en enthousiasmerende wijze waarop Johan de workshop begeleidde, maakte dat er voor een ieder ruimte was.

fijne dagen, veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen. Dank aan iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.

Zelden heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote groepen mannen, ook al was het soms best eng. Maar door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat 1st eng was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik heb veel mooie ervaringen nu !

Ook wil ik hierbij de hele organisatie bedanken want uiterlijk verliep alles op wieletjes maar je merkte wel dat hier veel ervaring in was verscholen.

Wat een steun is dat! Wat een respekt voor elkaar! Ik heb nog nooit in mijn leven zo genoten van een ander mens, heb zoveel bewondering voor een ieder, ben diep onder de indruk.'   

Het programma van de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in charge

Om half negen begon de grote groep, de zogenaamde bonte avond, en het werd een avond die ik nooit van mijn leven meer vergeten zal! De entourage, met al die flakkerende waxinelichtjes, de mannen met hun liederen en ontroerende verhalen over hun dierbaarste voorwerp, echt zo waanzinnig gewoon. Het was een avond van grootse menselijkheid: mijn laatste oordelen smolten als sneeuw voor de zon in mijn hoofd'

De een kwam uit Drenthe, de ander kwam uit Noord-Brabant, de een is oud en de ander jong… de groep bestond uit een leuke diversiteit van verschillende mannen. Persoonlijk was ik de jongste en was ik de enige uit een heel ander cultuur, namelijk Maleisië. Maar dat schuwde me niet om hier aan mee te doen.'

'Het was heel intensief, verwarrend en liefdevol. Ieder van de 32 mannen heeft zijn hart opengesteld en heeft de moed gehad om diep in hun hart te laten kijken, zonder uitzondering. Een zo rijk gevoel dat je je diepste gevoelens kan en mag delen met zovele. Zonder oordeel en zonder rancunes. Het voelt enorm rijk om zo opgenomen te worden in een gemeenschap die voor mij alleen maar onbereikbaar leek.'

'De kringgesprekken waren leuk, interessant en tevens een beetje eng. Geheel anders dan “verwacht”en dat was nou juist datgene dat het zo interessant maakte. Eens wat anders dan anders hoewel het ook moeite kost je van je patronen los te maken.'

'In prettige vastberadenheid zoals een mededeelnemer het zei verliet ik op het einde van dit weekend het pand. Die prettige vastberadenheid heb ik nog als ik dit verslag afsluit. Het is inmiddels 3 weken verder'

'Ik heb spiegels gezien waar ik graag naar keek en ook spiegels waar ik minder graag naar keek maar heb ze toch durven aanschouwen.Waarbij zich weer deuren opende naar het verleden die ik vergeten was maar essentieel van belang zijn voor het begrijpen van het gedrag in het nu.'

'het mannenweekend heeft voor mij deze cirkel doorbroken door mij goed te laten kijken en ervaren wat echt belangrijk is op dit moment in het Hier en Nu. Voor mij was dit alles zo verhelderend en duidelijk. Mijn eigen mist is opgetrokken en mijn spoor heb ik weer gevonden. Loslaten was mijn verlangen voor en van dit weekend

'Naast de ontspannende stoelendans en de lachwekkende en ontroerende acts van de ontspanningsavond, heeft dit weekend mij een krachtige impuls gegeven in het proces van “ weer in mijn mannelijke kracht komen”. Kortom een aanrader voor de twijfelaars !

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider, maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten.'

Ik wil tot slot alle mannen uitnodigen om eens open en eerlijk in de spiegel te kijken, om vervolgens de vraag te stellen: hoe vrij ben ik eigenlijk? Let wel: er is helemaal niets om op voorhand te problematiseren. Ik bijvoorbeeld functioneer volwaardig in het dagelijks leven, maar het zou wel wat liefdevoller mogen zijn. En ik sta daarin niet alleen; dat weet ik zeker.

Ja, het is voor mij een bijzondere jaarswisseling geweest. Na al die jaren heb ik in dit weekend alles gedurfd, ‘alles’ gedaan, veel ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik bedoel natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen gezien, goede en leuke optredens, zelf veel gevoelens laten zien,  lekker gedanst, lekker (vals) gezongen, goede gesprekken gevoerd, onderuitgezakt op de bank gezeten, gedold, geplaagd, gekeet, geproest en geproost, maar ook verstild geweest, naar binnen gekeken, en goud gevonden.

Onderweg in de trein naar Amersfoort, op weg naar het mannenweekend, kwam de vraag in mij op van: ‘wat gaat er nu in je om?’ Als reactie op deze vraag overmande mij, een rustig maar ook een verheugend en zeker gevoel. Vraag niet hoe, maar ergens diep in mijzelf wist ik dat dit weekend bijzonder voor mij zou worden. Ik zal een sleutel vinden die mij een nieuw inzicht zou geven in het leven. ‘s Avonds na aankomst werd ik vriendelijk welkom geheten en ontving ik de kamersleutel en het programma van de weekendworkshop. In de bar waar soep en broodjes klaar stonden, voelde je meteen een erg goede en ongedwongen sfeer.

Ik heb iets geleerd over mezelf. Inzicht waar ik normaal niet goed bij kan. Waar je daadwerkelijk iets voor moet ondernemen. Man­nen­werk kan iets betekenen voor wie daarvoor open­staat.

Een handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’.

Terug in mijn dagelijks leven merk ik dat ik soms wat anders reageer dan ik gewend was te doen; wat meer bewust van mijn gevoelens en ik geef daar ook blijk van. Het is een goede impuls aan een verdere persoonlijke ontwikkeling en ik ben daar heel blij mee.

Ondanks mijn  beperkingen heb ik me geen buitenstaander gevoeld in deze groep. Ik voelde me er bijhoren. Dat is winst, omdat ik me vaak een eenling en loner voel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannenwerk ervaringsverhalen;  Robert 

Tijdens het 'Mannen En Seksualiteit'-weekend, in september 2008 in De Glind, wist ik al zeker: ik zou in maart 2009 absoluut het 'Gay Soul'-weekend in Lunteren doen!

Het thema van de workshop, 'gay soul', vertaal ik voor mezelf graag met zoiets als 'sprankelende ziel': ik heb moeite met de voorwaarden die de maatschappij aan de mannelijke rol stelt en ik ben allergisch voor de begrenzende etiketjes met betrekking tot gender en seksualiteit.

Met dit uitgangspunt vertrok ik vrijdag 06/03 naar Lunteren. Ik merkte dat ik me op vrijdag stromend voelde. Privé doet het contact met X. me goed, het werkt bekrachtigend en bevestigend, ik voelde me totaal anders dan tijdens het 'Mannen En Seksualiteit'-weekend. En op de vrijdagavond sprak ik me daarover voor de eerste keer van mijn leven uit: dat ik uit duisternis, eenzaamheid, isolatie vanaf het begin van dit jaar, dus met de indirecte hulp van X., op weg ben naar helderheid, licht, transparantie.

Zaterdag 07/03 verliep voor mij echter totaal anders. Op de vrijdag voelde ik me redelijk open maar op de zaterdag zette ik de hele boel klem in mezelf. Ik hield me, zo stel ik nu achteraf vast, teveel vast aan de meer letterlijke betekenis van 'gay soul', een buitengewoon geldig etiketje dat echter bijna de gehele dag, met daaronder de stem van mijn innerlijke criticus, op een verwarrende en zelfs angstaanjagende manier bleef rondhameren in mijn hoofd: hoor ik hier wel, is dit wel iets voor mij, pas ik hier wel, wat doe ik hier?

Dat deed ik dus allemaal zelf - ik worstelde.

Na het diner trok ik me terug op mijn kamer, nam een stoomdouche, rustte wat - en voelde me daarna prompt als herboren! Alles viel blijkbaar, na een dag hard aan mezelf werken, opnieuw en steviger op zijn plek voor mij.

Om half negen begon de grote groep, de zogenaamde bonte avond, en het werd een avond die ik nooit van mijn leven meer vergeten zal! De entourage, met al die flakkerende waxinelichtjes, de mannen met hun liederen en ontroerende verhalen over hun dierbaarste voorwerp, echt zo waanzinnig gewoon. Het was een avond van grootse menselijkheid: mijn laatste oordelen smolten als sneeuw voor de zon in mijn hoofd.

Op zondagochtend 08/03 sprak ik me opnieuw uit, voor mezelf, uitgesprokener: zó ben ik. Biseksueel noch heteroseksueel noch homoseksueel - ik ben grenzeloos seksueel. En als man ben ik vrouwelijk - meer vrouw dan man: ik ben alles én niets. (En prompt ontmoette ik in de pauze, bij wijze van beloning, herkenning bij één van de deelnemers: wéér een stapje!)

Dit uitspreken van hoe ik ben is nog belangrijk voor mij: ik zet mezelf er mee op mijn kaart. Zó ben ik: alles én niets. En zo nam ik in de middag ten slotte afscheid van iedereen. Het was heerlijk de dierbaarste mannen te omhelzen en me, nogmaals, steviger te voelen, meer verankerd in mezelf. Ik was absoluut tevreden: ik was bij mezelf gebleven en had me conform mijn waarheid uitgesproken en opnieuw uitgesproken. Het verhaal van de in elkaar vallende puzzelstukjes kortom.

Het mooie na een workshop van de stichting Mannenwerk is altijd the day after the night before. De nawerking van 'Gay Soul' blijkt aanzienlijk. Ik schrijf dit nu op dinsdag 10/03 en zonder overdrijven: ik zweef een soort boven de huizen van de stad. Helemaal oké met mezelf: ik heb op dit moment alles van hechting losgelaten. Er is alleen nog maar gevoel en voelen. Alles waaraan ik vasthoud en waarmee ik dingen in mezelf vastzet (prachtige uitdrukking: 'vastzetten'): ik ben het me vandaag allemaal bewust. Ik zie ál mijn patronen. Ik voel me open, als een kanaal waar het leven doorheen stroomt, en ik denk: wat jammer dat ik me nog niet zo gedurende de afgelopen workshop voelde - ik had bij wijze van spreken alle mannen in één beweging kunnen omarmen!

Hier hoor ik dus bij tijd en wijle thuis, hier pas ik in, dit is waar mijn energie van stroomt: te zijn onder mannen en op (in)voelende wijze intieme gedachten en gevoelens uit te spreken. Om samen te lachen en te huilen, om in de ochtend mee te ontbijten, om aan contactoefeningen en lichaamswerk mee te doen. Om mee te vertrekken en om mee aan te komen, ieder moment, opnieuw en opnieuw.

Edgard, Hendrik, Johan, Robbert, Vivan: ontzettend bedankt voor dit opnieuw diep doorwerkende weekend - ik ben er snel weer bij!

Robert .

deelnemer Gaysoul weekend 2009