Home Customize Instructions Contact Category 5 Category 6 Category 7   Home Search Contact Us
 
Veel gestelde vragen Ervaringsverhalen   Geschiedenis Pers
 

In 1979 organiseerde Jan Andreae , bij de volkshogeschool "De Oorsprong", zijn eerste weekend voor mannen. Met dat weekend is eigenlijk het mannenwerk ontstaan. Niet Lang daarna verhuisde Jan Andreae met het mannenwerk naar Vormings centrum de Marnewier in Witmarsum.

 

Er was diversiteit onder de aanwezige mannen: mannen met kinderen, al dan niet voortgekomen uit een heterosexuele relatie, single en verbonden mannen, coming out als centraal & actueel thema of juist geen actueel thema (meer). De veiligheid die wij met elkaar hebben weten te creëren, mede door de kwetsbare en enthousiasmerende wijze waarop Johan de workshop begeleidde, maakte dat er voor een ieder ruimte was.

fijne dagen, veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen. Dank aan iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.

Zelden heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote groepen mannen, ook al was het soms best eng. Maar door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat 1st eng was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik heb veel mooie ervaringen nu !

Ook wil ik hierbij de hele organisatie bedanken want uiterlijk verliep alles op wieletjes maar je merkte wel dat hier veel ervaring in was verscholen.

Wat een steun is dat! Wat een respekt voor elkaar! Ik heb nog nooit in mijn leven zo genoten van een ander mens, heb zoveel bewondering voor een ieder, ben diep onder de indruk.'   

Het programma van de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in charge

Om half negen begon de grote groep, de zogenaamde bonte avond, en het werd een avond die ik nooit van mijn leven meer vergeten zal! De entourage, met al die flakkerende waxinelichtjes, de mannen met hun liederen en ontroerende verhalen over hun dierbaarste voorwerp, echt zo waanzinnig gewoon. Het was een avond van grootse menselijkheid: mijn laatste oordelen smolten als sneeuw voor de zon in mijn hoofd'

De een kwam uit Drenthe, de ander kwam uit Noord-Brabant, de een is oud en de ander jong… de groep bestond uit een leuke diversiteit van verschillende mannen. Persoonlijk was ik de jongste en was ik de enige uit een heel ander cultuur, namelijk Maleisië. Maar dat schuwde me niet om hier aan mee te doen.'

'Het was heel intensief, verwarrend en liefdevol. Ieder van de 32 mannen heeft zijn hart opengesteld en heeft de moed gehad om diep in hun hart te laten kijken, zonder uitzondering. Een zo rijk gevoel dat je je diepste gevoelens kan en mag delen met zovele. Zonder oordeel en zonder rancunes. Het voelt enorm rijk om zo opgenomen te worden in een gemeenschap die voor mij alleen maar onbereikbaar leek.'

'De kringgesprekken waren leuk, interessant en tevens een beetje eng. Geheel anders dan “verwacht”en dat was nou juist datgene dat het zo interessant maakte. Eens wat anders dan anders hoewel het ook moeite kost je van je patronen los te maken.'

'In prettige vastberadenheid zoals een mededeelnemer het zei verliet ik op het einde van dit weekend het pand. Die prettige vastberadenheid heb ik nog als ik dit verslag afsluit. Het is inmiddels 3 weken verder'

'Ik heb spiegels gezien waar ik graag naar keek en ook spiegels waar ik minder graag naar keek maar heb ze toch durven aanschouwen.Waarbij zich weer deuren opende naar het verleden die ik vergeten was maar essentieel van belang zijn voor het begrijpen van het gedrag in het nu.'

'het mannenweekend heeft voor mij deze cirkel doorbroken door mij goed te laten kijken en ervaren wat echt belangrijk is op dit moment in het Hier en Nu. Voor mij was dit alles zo verhelderend en duidelijk. Mijn eigen mist is opgetrokken en mijn spoor heb ik weer gevonden. Loslaten was mijn verlangen voor en van dit weekend

'Naast de ontspannende stoelendans en de lachwekkende en ontroerende acts van de ontspanningsavond, heeft dit weekend mij een krachtige impuls gegeven in het proces van “ weer in mijn mannelijke kracht komen”. Kortom een aanrader voor de twijfelaars !

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider, maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten.'

Ik wil tot slot alle mannen uitnodigen om eens open en eerlijk in de spiegel te kijken, om vervolgens de vraag te stellen: hoe vrij ben ik eigenlijk? Let wel: er is helemaal niets om op voorhand te problematiseren. Ik bijvoorbeeld functioneer volwaardig in het dagelijks leven, maar het zou wel wat liefdevoller mogen zijn. En ik sta daarin niet alleen; dat weet ik zeker.

Ja, het is voor mij een bijzondere jaarswisseling geweest. Na al die jaren heb ik in dit weekend alles gedurfd, ‘alles’ gedaan, veel ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik bedoel natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen gezien, goede en leuke optredens, zelf veel gevoelens laten zien, lekker gedanst, lekker (vals) gezongen, goede gesprekken gevoerd, onderuitgezakt op de bank gezeten, gedold, geplaagd, gekeet, geproest en geproost, maar ook verstild geweest, naar binnen gekeken, en goud gevonden.

Onderweg in de trein naar Amersfoort, op weg naar het mannenweekend, kwam de vraag in mij op van: ‘wat gaat er nu in je om?’ Als reactie op deze vraag overmande mij, een rustig maar ook een verheugend en zeker gevoel. Vraag niet hoe, maar ergens diep in mijzelf wist ik dat dit weekend bijzonder voor mij zou worden. Ik zal een sleutel vinden die mij een nieuw inzicht zou geven in het leven. ‘s Avonds na aankomst werd ik vriendelijk welkom geheten en ontving ik de kamersleutel en het programma van de weekendworkshop. In de bar waar soep en broodjes klaar stonden, voelde je meteen een erg goede en ongedwongen sfeer.

Ik heb iets geleerd over mezelf. Inzicht waar ik normaal niet goed bij kan. Waar je daadwerkelijk iets voor moet ondernemen. Man­nen­werk kan iets betekenen voor wie daarvoor open­staat.

Een handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’.

Terug in mijn dagelijks leven merk ik dat ik soms wat anders reageer dan ik gewend was te doen; wat meer bewust van mijn gevoelens en ik geef daar ook blijk van. Het is een goede impuls aan een verdere persoonlijke ontwikkeling en ik ben daar heel blij mee.

Ondanks mijn beperkingen heb ik me geen buitenstaander gevoeld in deze groep. Ik voelde me er bijhoren. Dat is winst, omdat ik me vaak een eenling en loner voel.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mannenwerk ervaringsverhalen;  Koen 

'Er gaat een jongen op weekend'

Op het moment dat je dit leest heb je vast ooit gehoord en of nagedacht over deelname aan een mannenweekend. Tja, wat stel je je bij een mannenweekend voor? Veel buitenlucht, barbeque en survival want dat is toch wat échte mannen doen?  (bier)

Maar achter die activiteiten zal toch wel meer zitten hoopte ik. Het is toch ook een gelegenheid om eens stil te staan bij je automatische gedachten, bij die automatismen waarbij het misschien wel goed is eens stil te staan. Want wil je wel altijd op die geautomatiseerde manier blijven reageren? Is dat altijd wel de meest effectieve manier? De gedachte me op te geven voor een mannenweekend spookte een tijdje door mn hoofd. Totdat ik op een zondagmorgen wakker werd in een vreemd bed en naast ontbijt ook de NRC next kreeg aangereikt. Daar stonden twee regels. Workshop Persoonlijk Leiderschap in het hier&nu en www.manvannu.nl. (www.mannenvannu.nl verkoopt erg mooie maatpakken)

De dagen erna heb ik verschillende keren naar de site gekeken en uiteindelijk heb ik me opgegeven. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven, ik had mezelf beloofd als het niks is sta ik zaterdagavond gewoon weer in mn favoriete kroeg.

Vrijdagavond 10 november, de eerste avond van mijn eerste mannen weekend. Beetje nerveus cruise ik richting Lunteren. Had mn wandelschoenen paraat want Lunteren ligt in een schitterende omgeving. Een beetje afwachtend zat ik na aankomst de heerlijke snert te eten en de eerste gesprekjes vonden plaats. Ook viel het me op dat veel mannen elkaar al kende. Mmh eerste negatieve gedachte, wat een kliekje en ben ik niet een van de jongste? Val ik dadelijk buiten de groep?

We worden bij elkaar geroepen door Johan en we plaatsen ons in een grote kring. Ja, 100% zeker ik ben de jongste en in de minderheid als hetero jongen. Tweede negatieve gedachten:”Het zal mij benieuwen hoe lang ik hier blijf zitten”. Mijn vrije weekende zijn schaars DUS ze moeten wel leuk zijn. Daar komt de eerste bevestiging van mijn weekend thema. “VERWACHTINGSPATROON”. Zat ik daar niet in die grote kring met een groot verwachtingspatroon in gedachten?  De barbeque de survival etc.

Johan heet ons Mannen welkom en de kriebels gingen over mijn rug. Ik heb mezelf nog nooit als man beschouwd. Ik ben een jonge vent, een jongen en zeker geen man. Weer dat verwachtingspatroon thema:”wat verwacht je van een man?”

De kringgesprekken waren leuk, interessant en tevens een beetje eng. Geheel anders dan “verwacht”en dat was nou juist datgene dat het zo interessant maakte. Eens wat anders dan anders hoewel het ook moeite kost je van je patronen los te maken.

De groep bestond uit bijzondere mannen waarmee het heerlijk was eens te discussiëren over relaties, rol vader-zoon etc. Het weekend heeft me veel kapstokjes opgeleverd waar ik in mijn dagelijks leven nog graag ervaringen aan ophang. Deze kapstokjes helpen me bepaalde gedachten te plaatsen en eens op een andere manier aan te kijken. De bevestiging dat er meer mensen zijn die met dezelfde thema’s stoeien geeft mij veel steun. De bevestiging mens te zijn.

Dus jij daar, die dit nu leest twijfel je nog je op te geven? Gewoon doen en voel je je door mij aangespoord je op te geven dan weet ik dat je me ergens rond de zaterdagmiddag vervloekt… Zet dan door het is zeker de moeite waard!!

Ik heb zeer bijzondere gesprekken gevoerd waar ik de gehele groep dankbaar voor ben. Zondagmiddag reed ik met de net aangeschafte CD nummer 14 “onderweg”inderdaad heerlijk vrij  naar huis. De feestdagen zijn al een tijdje achter de rug maar waarom zouden wij elkaar alleen dan een gelukkig nieuwjaar wensen? (verwachtingspatroon). Graag wens ik jullie in het komende jaar heel veel momenten van NU!!

Succes !!

Koen te Lintelo  

deelnemer mannenweekend 'persoonlijk leiderschap in het hier & nu'  nov 2006