|
Sexualiteit als onderwerp is een
ingewikkelde strijd in mijzelf. Door sexueel misbruik op jonge leeftijd
zijn gevoelens van veiligheid en er mogen zijn als individu geweld
aan gedaan. Hoe kan het toch dat als het op sex aankomt (fantasie of
praktiserend) er zoveel storm is in mijn lijf. Intimiteit (strelen,
zoenen etc) is geen genieten maar
denken en opletten en uiteindelijk verlaten en eenzaam voelen.. Het
enige wat wel lukt is anonieme sex op parkeerplaatsen, sauna’s,
sexbioscopen en internet en ga zo maar verder. Nadien is het enorme
schuldgevoel en fout voelen zo nadrukkelijk aanwezig dat er depressieve
periodes volgen . Vroeger waren het periodes van 2 a 3 maanden de
laatste tijd 2 a 3 dagen en
dit is al winst voor het dagelijks leven.
Mijn ervaringen in de 5 bijeenkomsten zijn
boven verwachting verlopen. Het
“opgesloten” gevoel werd
door verschillende opdrachten in tweetallen en groepsevaluaties sterk
aangeraakt. Wat vertel ik wel en wat durf ik niet. Wat zullen ze wel
niet van mij vinden. Ik zal wel de ergste en smerigste
persoon zijn die er rondloopt. Ik ben de enige die zichzelf niet
in de hand kan houden.
Het spreken in de groep over mijn diverse
anonieme sexuele activiteiten en het “fout”voelen hierover is
bevrijdend geweest. Te merken dat je niet afgeserveerd en afgewezen word
maar dat je allemaal je “moeiten” hebt in het leven. Door de
ervaringen van andere groepsgenoten werd ik geraakt. Ik merkte weer heel
sterk dat ik voel via de ander zijn verhaal.en het is voor mij een
manier om dichter bij mij zelf te komen.
Johan en anderen hebben mij uitgenodigd om niet op rationeel nivo
te blijven communiceren.. Met mijn denken kan ik de situatie in de hand
houden. Mijn emoties kwamen op door de ander zijn verhaal, uitstraling,
woorden en oogcontact en merke ik ook wat zo moeilijk of verdrietig voor
mij was.
Ik ervaar mijzelf meestal als een mild ,
oprecht, aardig, toegankelijk een zorgzame en dus best wel een leuke
man.!! Waarom zak ik dan soms zo ver in dat donkere gat en krijgt
de gedachte en vaste overtuiging van een fout mens te zijn steeds
weer vaste grond. Waarom kan ik mijzelf niet voor houden dat het een
irreële overtuiging is en een gedachte die niet waar is maar wel in het
verleden wel heeft gegolden. Ik hoef er dus niet zo van slag te raken
maar waarom kom ik er niet mee door het leven!! Veel vragen die niet
direct op te lossen zijn en de vraag is of het op te lossen is gezien de
ervaringen van anderen die ik in de supportgroep heb gehoord. Ik zou zo
graag innerlijke rust ervaren waarin ik mijzelf minder hoef af te wijzen.
Ik leerde in de supportgroep dat ik juist mild mag zijn naar mijzelf en
dat ikzelf de persoon ben die dat beeld kan veranderen. Ik hoef niet
meer afhankelijk te zijn van wat mensen om mij heen van mij vinden.
De supportgroep heeft mij geholpen de
geheimhouding te doorbreken daarmee ook de terug getrokkenheid en
eenzaamheid. Het negatieve beeld van mijzelf is door jullie aanwezigheid, luisterend oor en uitnodigende en
liefdevolle ogen gebroken en daarmee kom ik weer meer in contact met
mijzelf.
Frits.
deelnemer thema supportgroep
'seksualiteit' nov 06 - jan 07
Vrede
Vrede
is een heel klein
stukje voelen zoals God
het altijd heeft gewild
en hoe meer je eigen stem
verstilt, des te beter
voel je Zijn bedoelen.
|
