'Rond de jaren 60-70 kwam er meer aandacht voor het gevoel. Vrouwen begonnen te sputteren als hun partner zei: het is zo, en zeiden ja, dat kan wel maar ik voel het zo. Carl Rogers nam als psychotherapeut het voortouw door mensen op een andere manier te gaan behandelen en vooral te luisteren. Hij plaatste hen niet liggend op een bank maar stelde zich zittend, dichtbij zijn cliënten op, luisterde aandachtig en voelde empathisch mee.
Gevoel is beweeglijk. Als je zegt: ik voel me onzeker dan druk je je minder statisch uit dan met ik ben onzeker. Het biedt ruimte dat het gisteren anders was en straks ook weer anders kan zijn. Door erover te vertellen breng je vaak al verandering te weeg.

In dezelfde tijd ontstonden zogenaamde groeigroepen. Zelfhulpgroepen en praatgroepen, of groepen onder leiding zoals encounter-groepen, psychodrama, sensitivity-training, herwaarderingscounselen, enzovoort. Meestal dienden ze om te helpen met een beter leven en een beter samenleven. Luxe vergeleken met een eeuw daarvoor! Veel mensen van een zekere leeftijd zullen met warme herinneringen terugdenken aan die groepen en de ontwikkeling die ze doormaakten. Het ging vaak heel goed. We konden het zelf!'

De Oefening in communicatie en expressie die in Eleu gedaan wordt, komt voort uit dergelijke groepen en is gebouwd op ervaringen van veel mensen onder andere van Daniel Le Bon, één van onze grondleggers. Hij heeft de oefengroep geïntroduceerd en verfijnd. Om positieve veranderingen te bevorderen en beschadiging zoveel mogelijk uit te sluiten is een structuur bedacht met enkele richtlijnen. Deze oefengroep is ingebracht in een bestaande beweging, het herwaarderingscounselen, waarna in 1989 een afsplitsing volgde.

Onze toenmalige beweging heeft de vereniging Aanwezigheidscounselen opgericht. Deze naam werd in 2002 gewijzigd in Eleutheropedie, gelijkluidend met de naamgeving in diverse andere landen.

bron: Eleutheropedie