 |
Het
Mannenwerk Magazine in full colour
is verschenen in een geprinte
versie. Dit is een eenmalige uitgave in 2012.
Donateurs
in 2012 van Stichting Mannenwerk krijgen dit magazine gratis
thuis bezorgd.
Voor
25 euro
(of meer) ben je al donateur en ondersteun je financieel ons
werk. Wij gebruiken je bijdrage om bekendheid te geven aan het
mannenwerk door middel van internet, onze website, advertenties
in kranten en tijdschriften, mailings en flyers.
(+
€ 2,50 -verzendkosten)
Met
dit bedrag steun je mannenwerk
Steeds meer
mannen weten daardoor de weg te vinden naar het
mannenwerk. Met als doel: richting te geven aan je leven en
in meer vrijheid stappen te zetten. Om met hart en ziel te
kunnen doen wat jou in de wereld te doen staat!
Vul
hieronder het formulier in en je ontvangt het Mannenwerk
Magazine bij je thuis
|
|

Met
een advertentie op deze plek sponsor je het mannenwerk. Wil je
ook adverteren neem dan contact met ons op info@mannenwerk.nl



|
|
agenda
2011

|
|
 |
 |
Magazine augustus
- september 2011
update 01-08-2011
Schep
gerust op over jezelf
SUZANNE
WEUSTEN−
(in de Volkskrant van 18/06/11)
Non-fictie Je 'gevoel volgen' lijkt o zo
soft, maar kan heel goed drammerigheid verhullen. Sociaal
psycholoog Roos Vonk onthult onze diepere drijfveren in
Menselijke gebreken voor gevorderden. Door Suzanne Weusten
In ons binnenste huist een
spin doctor die er voortdurend voor zorgt dat de buitenwacht
een positief beeld van ons heeft. Mocht er onverhoopt een
barstje in ons zelfbeeld komen doordat we bijvoorbeeld
kritiek krijgen of een stomme fout begaan, dan redeneert de
spin doctor net zo lang totdat het barstje is hersteld.
Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie aan de Radboud
Universiteit in Nijmegen, gebruikt in Menselijke gebreken
voor gevorderden deze metafoor om aan te tonen dat het
oppoetsen van ons zelfbeeld een universeel menselijke
neiging is en dat dit proces vrijwel geheel onbewust
verloopt. Waar de populaire filosoof Alain de Botton ons ego
vergelijkt met een ballon die voortdurend prikjes moet
incasseren, langzaam leegloopt om zichzelf daarna weer op te
pompen, vertelt Vonk erbij welke psychologische mechanismen
ervoor zorgen dat we ons staande houden in de boze
buitenwereld. We houden onszelf - onbewust - voortdurend
voor de gek, maar als we dit niet zouden doen, zouden we ten
prooi vallen aan eeuwige zelftwijfel. Dan zouden we niks
meer durven, uit angst om niet gezien, gewaardeerd en erkend
te worden.
Menselijke gebreken voor gevorderden, een bundeling van 66
columns die eerder in Psychologie Magazine en Intermediair
verschenen, gaat over zwaktes, over onhebbelijke neigingen,
zoals negatieve kritiek negeren, je eigen talent
overschatten of betweterigheid. Maar ook over
pseudo-intimiteit, leedvermaak en slachtoffergedrag. Vonk
haalt voorbeelden uit alledaagse ervaringen, meestal uit de
werk- of relatiesfeer, soms uit de media of de politiek, en
legt haarfijn uit hoe het ons lukt uiteindelijk dik tevreden
te zijn met onszelf.
Neem de reactie op kritiek. Wie zichzelf wil leren kennen en
verbeteren, zou feedback met open armen moeten ontvangen.
Maar in de praktijk gaat het er anders aan toe, schrijft
Vonk. Dan willen we zo goed mogelijk voor de dag komen en
wimpelen we kritiek maar al te vaak af als niet opbouwend.
En als we toegeven iets verknald te hebben, dan ligt de
oorzaak bij de ander of hebben we pech gehad. Maar nooit
zeggen we dat we gewoon te stom zijn.
De meeste mensen zijn met zichzelf bezig. Dat geldt voor de
onzekere twijfelaar evengoed als voor de zelfverzekerde
narcist. Wie zichzelf afvraagt of hij het wel goed doet, of
hij aardig genoeg is of juist niet té aardig, is in feite
de hele tijd met zichzelf bezig. Ironisch genoeg duidt dit
gedrag ook op een vorm van narcisme, verborgen narcisme
genoemd, betoogt Roos Vonk. De moraal: de meeste dingen die
mensen doen, hebben niets met jou te maken. Je hoeft dus
niet te piekeren, je kunt ontspannen en gewoon doen wat je
leuk vindt.
Kennen we onszelf dan zo slecht? Ja, stelt Vonk, we zijn
vreemden voor onszelf. Veel van onze waarnemingen en
handelingen zijn gedelegeerd naar het onbewuste. We hebben
nauwelijks zicht op onze drijfveren, ook al denken we van
wel. We weten welke films of boeken we mooi vinden, met
welke collega's we willen samenwerken, maar we hebben geen
idee waarom. Achteraf bedenken we een reden: ik vind deze
man aardig omdat hij me aandacht geeft of ik werk graag bij
dit bedrijf omdat ik collegialiteit belangrijk vind. Maar
die bedenksels, schrijft Vonk, kloppen vaak helemaal niet
met onze werkelijke drijfveren. Wil je jezelf echt leren
kennen, kijk dan naar je gedrag en let niet op je
bedoelingen en afwegingen. 'Juist via de buitenkant kun je
jezelf leren kennen, omdat je dan niet wordt misleid door
bedenksels die je er achteraf bij verzint.'
Behalve een beeld van de menselijke tekortkomingen, schetst
Menselijke gebreken voor gevorderden ook de kwalijke kanten
van de psychologisering van de samenleving. Het treffendst
verwoordt ze dit in de column waarin ze een
televisie-interview van Martin Simek met wijlen Piet Vroon
bespreekt. Simek gaat heel dicht bij Vroon staan en stelt
hem een persoonlijke vraag. Vroon klapt dicht. Hier is
volgens haar geen sprake van intimiteit, maar van
intimidatie.
Simek overschrijdt respectloos de grenzen van de ander. Roos
Vonk rekent ook af met de dictatuur van het gevoel, een
bijproduct van de gepsychologiseerde samenleving. 'Het lijkt
zo soft en gevoelig om je gevoel te volgen, maar het is soms
een doodordinaire manier om je zin door te drijven.' Gevoel
kan soms net zo dwingend en rechtlijnig zijn als de Bijbel.
De hoogleraar sociale psychologie onderbouwt al haar columns
met resultaten van wetenschappelijk onderzoek, zonder
daarbij in jargon te vervallen. Ze ontneemt de lezer de
illusie dat hij beter is dan de ander, dat hij geen last
heeft van zelfoverschatting of narcistische gevoelens of dat
zijn observaties niet vertekend worden door
vooringenomenheid. Ze schroomt daarbij niet zichzelf
kritisch onder de loep te nemen. Bovendien laat ze de lezer,
die al zijn zekerheden over zichzelf langzaam ziet
verdampen, niet weerloos achter. Ze steekt hem geregeld een
hart onder riem: 'Je kunt beter opscheppen over jezelf dan
de verdiensten van een ander roemen', of: 'Je moet juist wel
over je grenzen heengaan. Alleen dan kom je tot ontwikkeling
en een betere versie van jezelf.' Blijmoedig blijft ze hem
aansporen om na te denken, zichzelf kritische vragen te
stellen en advocaat van de duivel te spelen.
Roos Vonk kan goed schrijven en ironie is haar niet vreemd.
Uit de 66 stukjes rijst het beeld op van de gedreven
wetenschapper die de academische psychologie naar de mensen
wil brengen, maar ook van de vrouw die een hartgrondige
afkeer heeft van betweterige politici en een grote liefde
voor dieren. Maar bovenal toont ze nuchter en genuanceerd
tegenwicht tegen de tijdgeest, waarin narcisme en emoties -
hoe menselijk ook - de rationaliteit vertroebelen.
Roos Vonk: Menselijke gebreken voor gevorderden. *****
Scriptum Psychologie; 200 pagina's; € 18,95.
ISBN 978 90 5594 818 5.
bron: De Volkskrant
|

|
 |
|
 |