In
het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en
bezieling.
Behalve nieuws over
onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste
medewerkers regelmatig
teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt.
Het
Mannenwerk Magazine in full colour
is verschenen in een geprinte
versie. Dit is een eenmalige uitgave in 2012.
Donateurs
in 2012 van Stichting Mannenwerk krijgen dit magazine gratis
thuis bezorgd.
Voor
25 euro
(of meer) ben je al donateur en ondersteun je financieel ons
werk. Wij gebruiken je bijdrage om bekendheid te geven aan het
mannenwerk door middel van internet, onze website, advertenties
in kranten en tijdschriften, mailings en flyers.
losse
verkoop €10,-
(+
€ 2,50 -verzendkosten)
Met
dit bedrag steun je mannenwerk
Steeds meer
mannen weten daardoor de weg te vinden naar het
mannenwerk. Met als doel: richting te geven aan je leven en
in meer vrijheid stappen te zetten. Om met hart en ziel te
kunnen doen wat jou in de wereld te doen staat!
Vul
hieronder het formulier in en je ontvangt het Mannenwerk
Magazine bij je thuis
Met
een advertentie op deze plek sponsor je het mannenwerk. Wil je
ook adverteren neem dan contact met ons op info@mannenwerk.nl
“Een
kind van de vrijheid, op zoek naar dialoog en het verbinden van
mensen.” Zo beschrijft Bright Richards (1969) zichzelf.
Opgegroeid in het
door oorlog verscheurde Liberia probeert de Utrechtse toneelacteur
en -regisseur met zijn nieuwe project As
I Left My Father’s House
een bijdrage te leveren aan de dialoog tussen religies.
Het toneelstuk,
dat eind dit jaar op verschillende locaties in Nederland zal
worden opgevoerd, is een verhaal over migranten op de vlucht. Het
heeft sterke parallellen met de verhalen over de aartsvaders van
de drie grote religies.
Als
Stichting Mannenwerk
waren we uitgenodigd voor een try-out
van de voorstelling. ‘As I Left My Father’s House’. Wij vonden het een prachtige voorstelling. Een aanrader voor
iedereen die zich wil laten raken en inspireren door menselijke
verhalen over lijden, worstelen, en zoeken naar kracht en licht. lees
verder
Bright Richards (acteur / regisseur)
en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’,
Marius, Paul en Hermanblikken terug op het laatste mannenweekend 'seksualiteit &
Innerlijke vrijheid', Prof.
Dr. Ruard Ganzenvoort over haat, een verhaal uit Tanzania van
Walter van
Ruitenbeek, de supportgroep een verademing door Jan
(deelnemer), en Peter Adelaar
over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.
Drie
vragen aan
Bright Richards
Waar
haal jij de kracht en bezieling vandaan voor het dagelijks leven?
Bright:
‘Uit de liefde die mij omringt. liefde voor mijn vrouw, liefde voor mijn
kinderen,
liefde voor de mensen om mij heen. Maar ook uit het goddelijke. Het
goddelijke uit de mens.’
Wat hebben mannen volgens jou in deze tijd nodig?
Bright: ‘Het bewustzijn wat volledige overgave inhoudt. Dit houdt voor
mij in
verantwoordelijkheid
en keuze. En natuurlijk gepassioneerd leven!’
Wat staat je als man in deze wereld te doen?
Bright: ‘Voor mij gaat het erom om mensen in hun kracht te zetten. Om de
schoonheid
en de kracht
die ze in zich dragen opnieuw te laten ervaren. Door omstandigheden kunnen
we soms vergeten dat we mooi en krachtig zijn.’
Wil je
ook onze drie
vragen beantwoorden?
Stichting
Mannenwerk vraagt met regelmaat verschillende mensen uit allerlei
geledingen van de samenleving, (politiek, kunst, religie, etc.) om
drie kernvragen te beantwoorden. Drie vragen die het mannenwerk
zichzelf als organisatie ook regelmatig stelt en beantwoordt.
De
eerste vraag is er een naar je inspiratiebronnen, de
tweede vraag heeft betrekking op zelfonderzoek en een analyse van de tijd
en de wereld waarin we leven, de derde kernvraag gaat over ons handelen in
die wereld.
foto
Claire Felicie:
een marinier die ligt te slapen in een tent op de Combat Outpost in
Tabar, Afghanistan
Mooie
droom
Hij
ligt welhaast erotisch in het zicht: de jonge man die
slapend op
een
veldbed ligt, zijn warrig haar, zijn naakte lijf, de
klamboe die hem
in
het zachte licht als een negligé omhult, uitnodigend
verhult. Hij had
je
hoofd met fantasie gevuld – stel dat hij nu ontwaakt –
als
dit tafereel niet zo misplaatst zou zijn geweest. Dit is
een
strijdtoneel,
hier klinkt het fluiten van granaten, hier zijn de wegen
explosief.
Hier buiten heerst het beest. Gedoemd wie hier niet waakt.
En
dan dit weerloos lief, dit onbeschermde naakt.
Er
nadert in dit licht geen vrouw met stoute plannen, zachte
ogen.
Want
dat is thuis, met zijn beslommeringen. En dit is hier, dit
hier is
werkelijk
hier. Dit is de wereld. Dit zijn de mannen, verdommelingen
welbeschouwd,
die in ons aller naam de godverlaten hel in mogen
om
uit dat vuur een mooie droom te slepen, van vrede en van
recht. Het is
te
veel gezegd. De Nederlandse leeuw is hier een man die
straks, badend
in
zweet, om moeder schreeuwt. Er ligt een bermbom op de weg
naar huis.
God
weet of hij die weg nog vindt. Zelfs nu hij ligt te
slapen, als een kind.
Rien van den Berg
Deze
foto van Claire Felicie is te zien op het Noorderlicht Fotofestival,
tijdens de manifestatie 'Warzone' in de Blokhuispoort in Leeuwarden.
Nog t/m 31 0ktober. En hij is opgenomen in het gelijknamige boek
'Warzone' met werk van zo'n dertig fotografen en essays van o.a. Ko
Colijn en Hans Achterhuis.
Herman: 'Opmerkelijk ook dat in dit
weekend het gehele leven, zoals ons dat in het hier en nu voordoet, zich
aan mij voor heeft gedaan.' lees
verder
Paul:
'Ben erg onder de indruk van mijn eigen
bewustwording.
Er zijn
deuren in mijn innerlijk die ik jaren geleden dicht heb
gedaan onbewust .weer geopend.'
lees
verder
Marius: 'Het verblijf tussen 19 homo's heeft voor mij denk ik
bij kunnen dragen aan een geslaagd weekend, er was voor mij geen remming
om me kwetsbaar op te stellen.’ lees
verder
Contactdag
in De Roos Amsterdam
10-10-10
Ben:
'Terugdenkend
aan de vorige contactdag kom ik tot de conclusie dat het
gewoon goed is om af en toe eens een dag even helemaal stil te gaan
staan. Bij jezelf, maar ook bij wat anderen beweegt in het leven.
Heb dat als zeer verrijkend ervaren. De ervaring dat je niet alles
alleen hoeft te doen, heb ik daadwerkelijk gevoeld die dag.
Bijzonder en iets om dankbaar voor te zijn.'
Wim:'De ontmoeting met
jullie vorige week was heel aangenaam voor mij. Het heeft me geïnspireerd
en gevoed.
Nog
steeds voel ik toegenomen verbondenheid.
Spreken
over wat ik neerzet was bijna een nieuwe coming out ;-) Het was ook
goed om jullie te horen vertellen wat jullie neerzetten.'
Willem:
'Voor mij
heeft deze bijeenkomst duidelijk gemaakt wat het is om je gedragen
te voelen, een begrip waar ik in eerste instantie niet zoveel mee
had. Door te horen wat iedereen zoal bezighoudt en door te horen
waar iedereen behoefte aan heeft, voelde ik dat ik onderdeel uitmaak
van een groter geheel: met een groot woord: de mensheid. En dat
maakt me minder alleen.
Bizarre dans van
vijanden die elkaar nodig hebben
door Prof. Dr.Ruard Ganzenvoort
(publicatie is met toestemming van de auteur, in de
volgende editie van het magazine beantwoord Ruard ook de
bovenstaande vragen)
‘Haat is een sterke negatieve
emotionele gerichtheid op de ander. Een obsessie die net als liefde geen
nuance meer ziet maar de wereld indeelt langs scherpe scheidslijnen. Maar
haat is geen afstand. Men is juist heel sterk gehecht aan de persoon of de
groep die men afwijst. Sterker nog: men ontleent er de identiteit aan. Zo
ontstaat de bizarre dans tussen twee vijanden die elkaar nodig hebben om
de eigen identiteit vorm te geven. Waar zou Geert Wilders zijn zonder
moslims? Waar zou Staphorst zijn zonder boze buitenwereld? En waar zouden
de liberalen zijn zonder fundamentalisten om zich tegen af te zetten?’
Op
het moment dat Johan mij vraagt om wat te schrijven voor het
magazine voor het Mannenwerk ben ik niet in goede doen. Ik voel me
onveilig in een vreemd land en mis mijn vrienden.
Ik
realiseer me dat e.e.a mede te maken heeft met een oud verhaal
(oude pijn). Op de belangrijkste aspecten in mijn leven, die ook
nog eens nauw met elkaar verbonden zijn, weet en voel ik me
beperkt.
Nog een kleine 2 maanden te gaan.
Nederlanders houden niet van extravagante
kleding, mannen al helemaal niet. Welke man heeft het lef om
op te vallen? Doe maar gewoon je spijkerbroek aan, dan doe
je al gek genoeg, toch? Het Amsterdams Historisch Museum
opent op 1 oktober de tentoonstelling, A'DAM, man &
mode. Centraal in deze tentoonstelling staan Amsterdamse
mannen en hun kleedgedrag door de eeuwen heen.
De
supportgroep is een ideale plek om contact te maken over datgene wat jij
werkelijk belangrijk vindt in jouw leven. Een kring waarbinnen je jezelf
en elkaar kunt ontmoeten.
Een
supportgroep van Stichting Mannenwerk is een 'verademing'!
Jan:
'Na een dag werken, thuis komen, even eten en dan weer de deur uit
om dat ik bedacht heb dat het goed is om deel te nemen aan een
supportgroep! Waarom eigenlijk? Ik ben altijd maar aan het werk en om te relaxen
kijk ik vooral veel TV. Is dit nou mijn leven? Soms lijkt het
overleven!
Ik
heb bijna altijd wel redenen om niet naar de supportgroep te
willen gaan; ik ben moe, het regent, ik moet nog iets af maken
etc. Toch ga ik en nog voordat ik de supportgroep ruimte binnen
stap is het goed. Dan voel ik me rustig worden.
Als
we in stilte starten en met aandacht voor het lijf, de ademhaling
kom ik weer in contact met waar ik werkelijk mee bezig wil zijn.
Leven! Zijn! Niets moeten! zo simpel kan het zijn, wat een
verademing.'
Een
paar weken geleden was Huub stapel in de schouwburg
van Utrecht
met z'n een-mans voorstelling “Mannen komen van mars, Vrouwen
van Venus,” naar het gelijknamige boek dat de relatietherapeut
John Gray in 1992 schreef en waarvan maar liefst 55 miljoen
exemplaren werden verkocht.
En het lijkt erop dat de honger
van de mens
naar een antwoord op de vraag waarom dat samenleven met
een man/vrouw nou zo moeilijk is, nog immer groot is, want
ook Huubs voorstelling is telkens uitverkocht.
Ik
was er met mijn vriendin, je gaat niet alleen in een theatershow over
relaties zitten, dat komt je maar op meewarige blikken te staan. Of
jaloerse, wat natuurlijk ook heel goed kan.
Rode
draad in Huubs verhaal is dat
mannen en vrouwen
elkaar alsmaar niet begrijpen omdat ze zo verschillend
over dezelfde dingen denken,
hetgeen hij met talloze grappige, en voor de meesten herkenbare
voorbeelden illustreerde, want er werd vaak instemmend gelachen en om
me heen zag ik nogal eens zo,n “ziejenouwel” elleboogstoot
uitgedeeld worden. Opvallend daarbij was wel dat zo,n elleboogstoot
dan meestal
van de vrouw
richting man ging. Huub was ook wel een beetje op de
hand van de
vrouw vond ik; alsof de
man er
telkens net iets minder van
begreep dan
de vrouw...
Eigenlijk
vond ik het allemaal niet zo grappig, misschien wel omdat ik zelf zo'n
“mars”man ben, maar m,n vriendin was het gelukkig wel een beetje
met me eens; wij herkenden ons niet zo in Huubs voor velen kennelijk
hilarische beschrijvingen van dagelijks relatieleed.
Misschien
wel omdat mijn vriendin en ik eigenlijk al heel lang een grondige
oplossinghiervoor
toepassen: we wonen niet samen.
Peter
Adelaar
'Voorbij
het zwijgen'
'Voorbij het zwijgen' is de titel
van een folder voor mannen die in hun jeugd te maken hebben gehad
met ongewenst seksueel contact. De folder geeft mannen informatie
en adviezen over hoe om te gaan met deze ervaringen.
Misbruik Minstens één op de twintig mannen in Nederland is als
jongen misbruikt aldus MOVISIE. Seksueel misbruik is: ongewenst
seksueel contact. Iedereen kan er mee te maken krijgen. Vaak zijn
jongens die slachtoffer zijn van seksueel misbruik jonger dan 16
jaar, maar het kan ook volwassen mannen overkomen. In alle
gevallen wordt de grens van de jongens/mannen door de dader
overschreden.
Grenzen De folder geeft mannen van wie seksuele grenzen in de
jeugd zijn overschreden informatie en adviezen. Er wordt
aandacht besteed aan alle vormen van seksueel misbruik. De folder
gaat in op de soms grote gevolgen, zowel psychisch als
lichamelijk, die seksueel misbruik kan hebben in je latere leven.
Ook wordt stilgestaan bij seksuele identiteit en de verwarring die
daarover kan ontstaan door eerder seksueel misbruik.
Arthur
Japin: "Ik zie bij heel veel mensen dat de eerste
impuls de juiste is, maar dan gaan ze denken en volgen zij niet
hun hart. Ze denken: ‘Ik kan toch geen boek schrijven.’ Dat is
die rede. Het volgen van je impuls geldt zeker voor het werk van
het scheppen. Je moet niet nadenken. Ik denk dat veel mensen geen
boek schrijven, omdat ze nooit een onderwerp hadden dat zo
dwingend was dat ze zich over hun angsten heen zetten.”
25
-27 maart 
Drie
vragen aan 
Een
paar weken geleden was Huub stapel in de schouwburg 
