|
|
|
|
 |
 |
 |
 |
 |
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
“SEKSUALITEIT &
INNERLIJKE VRIJHEID” Seksualiteit,
geen seks. Een
handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en
een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig
weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende
titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’. Op
eigen kracht in het diepe springen
Ik
was één van die 21 mannen en voor mij was dit de tweede reis naar De
Glind. In het voorjaar luidde de titel van de workshop 'een nieuw begin en
innerlijke vrijheid'. Die titel had ik toen als heel toepasselijk ervaren
voor mijzelf. Na 30 jaar huwelijk, dat abrupt eindigde door de dood van
mijn vrouw, kwam de leegte en daarmee ook de ruimte om de altijd aanwezige
homoseksuele kant van mijn geaardheid, te erkennen en een nieuwe betekenis
te geven. Toen keek ik angstig en nieuwsgierig rond: ik
hoorde nu bij deze groep, ik bekende me ook “zo” te zijn. Maar wat is
in godsnaam “zo”? Toen moest ik ook wennen aan de methodiek, zoals die
in de grote groep door Walter, de workshopleider, werd uitgelegd. Een
methodiek waarin het erom gaat stil te staan bij wat er hier-en-nu in je
omgaat en dat te uiten. Dus niet sociaal wenselijk zitten zijn, of
filosoferen over van alles en nog wat, maar op eigen kracht in het diepe
springen en ervaren dat je beter kunt zwemmen of op zijn minst kunt
drijven, dan je dacht. Verscheurend
ontroerend
Dat
ik besloot om opnieuw een weekend te gaan beleven, betekent dus dat ik een
goede ervaring binnen had. Als ik voorbij mijn eigen ( voor)oordelen durf
te gaan zie ik zoveel gemeenschappelijks en tegelijk zoveel
kleurschakeringen Dat stelt
mij gerust want het betekent dat ik dat ik in zo’n omgeving mijn eigen
plek kan vinden. En de methodiek geeft stimulerende uitgangspunten en een
praktisch kader om meer inzicht te krijgen in eigen reacties, vooral om
eigen pijn niet te hoeven aangaan. Dus
nu dan: “Seksualiteit en innerlijke vrijheid” Nina
Simone zingt zo verscheurend ontroerend: “I wish I would know how it
feels to be free”. Hoe
graag zou ik willen dat ik me vrij kon verhouden tot mijn seksualiteit,
vrij van oordelen en angsten en vrij van afhankelijkheid van mijn driften. Seksuele
gevoelens en behoeften onder ogen zien. Zo’n
“afspraak
In de openingssessie werden we uitgenodigd drie woorden te noemen bij onze
beleving van seksualiteit. De hele staalkaart werd uitgezet van wat er aan
gevoelens en ideeën leeft: schaamte en levensenergie, confrontatie en
angst, lichaamsbeleving en relaties, anonieme seks en loyaliteit. Daar
ging dus ieder in een eigen traject mee aan de slag. Eén verzoek op die
eerste avond onderstreepte duidelijk
de
verhouding tussen seksualiteit en seks en de functie die seks soms/ vaak
vervult.
Dat
zien en laten zien hebben we dan ook intensief gedaan, met name in één
van de drie kleine groepen. In mijn groep heerste een sfeer van een zekere
lichtheid in combinatie met het besef dat wat we deden en zeiden er
verdomd toe deed, prachtig. Wat ik ook prachtig vond waren de muzikale
ballades en gedichten op de zaterdagavond. En die keer dat ik van de stoel
viel van het lachen, zoals ik me van lang geleden herinner. Het betrof de
sessie waarin 7 mannen een stoelendans deden op 6 stoelen. Degene in de
kring begon met de zin “Ik denk dat ik de enige ben die ….” En
vervolgde dan met iets dat hij wellicht zo gęnant vond dat hij dat
wellicht nooit eerder had geuit. Wie datzelfde ook ooit had gedacht of
gedaan, stond op. Soms
stond niemand op en moest de aangever wel tot schrik of trots erkennen dat
hij uniek was (in dit groepje, wel te verstaan), en een andere keer bleek
het met die gevreesde of gehoopte uniekheid wel mee te vallen als het om
zich heen kijken opleverde dat daar zes mensen stonden. Het was
fantastisch om zo kwetsbaar en speels, serieus en hilarisch samen te zijn.
Ik hou erg van die combinatie, dat is wel duidelijk. Prima
Tja,
zo ben ik in homoland gekomen, als onderdeel van mensenland. Dit weekend
gaf me herkenning, inspiratie en werkbare voornemens om mijn andere wereld
weer in te gaan. En dat is prima. Bedankt
lezers, want de wetenschap dat jullie willen lezen, bracht me ertoe om dit
stukje te schrijven en dat heeft voor mij weer een goede functie. Ben Loth
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
van
de redactie
