|
Jandirk
Veenstra werkt als sr. communicatie adviseur bij MOVISIE
en houdt zich daar bezig met o.a. huiselijk en seksueel geweld.
Hij is co-auteur van ‘Vrijbuiters uitgebuit – portretten van
minderjarige jongens in de prostitutie’ en voorzitter van
Vrienden van Amma Nederland, de nederlandse branche van www.embracingtheworld.org,
die jaarlijks Amma, Indiaas Hugging Mother, naar Nederland haalt.
Hij
is vrijgezel, zijn vaderschapsliefde deelt hij met zijn 14-jarig
petekind dat wekelijks komt logeren.
Hij
was tussen 1985 en 1992(? weet het niet exact meer, tot rond het
afscheid van Jan Andreae) betrokken bij het Mannenwerk op de
Marnewier: ‘Voor mij een periode van grote inspiratie en groei.
Ik heb daar vooral geleerd mijn emoties serieus te nemen en met
respect naar het proces van anderen kijken zonder daar in
verwikkeld te raken.’
·
Waar haal jij je kracht en bezieling
vandaan voor je dagelijks leven?
Ik
denk uit het besef dat het allemaal niet om mij draait, maar dat
er iets groters is dat ons allemaal bezielt
en dat ook door mij heen werkt. God, Boedha, Liefde, The Force…
wat voor naam je het ook geeft, zolang ik mij daar verbonden mee
voel, heb ik de kracht en de bezieling. Vroeger dacht ik dat je
het allemaal uit jezelf moest halen, nu besef ik meer dat dat
‘zelf’ mij juist klein gehouden heeft, omdat het meestal ging
om kleine verlangens: een leuke vent, goeie seks, erkenning,
iemand die lief tegen mij doet of een nieuwe baan. Het grotere –
de innerlijk blijheid en kracht – die komt daar voor mij niet
vandaan. Ik heb veel in India gezeten de laatste jaren en mediteer
met regelmaat: ook daar moest ik leren zoeken in mijzelf. Het
wonder van meditatie was voor mij dat ik in het naar binnen gaan,
steeds meer die grote kracht heb leren ervaren.
·
Wat hebben (homo) mannen volgens jou in
deze tijd nodig?
Liefde
leren geven, dat is wat ze vooral nodig hebben. Niet bezig zijn
met liefde willen ontvangen, maar gewoon de boel omdraaien en
beginnen met aardig zijn en houden van. Dan komt de rest vanzelf.
Op
maatschappelijk niveau vind ik het belangrijk dat de leiders in
ons land homo’s het gevoel blijven geven dat dit een veilig land
is, ook voor homo’s. Voor mannen vind ik het belangrijk dat ze
weten dat ze evengoed groot en sterk en welkom zijn als ze hun
pijn laten zien en dat het nooit meer voorkomt dat ze het 40 jaar
moeten verbergen, zoals de mannen die door katholieke geestelijken
zijn misbruikt.
·
Wat staat je als (homo) man in deze wereld
te doen?
Dit
vind ik de moeilijkste, ik zou niemand iets op willen leggen, ik
ben wel klaar met het verplichte engagement waarin van alles moet.
Het enige dat ik iedereen toewens is dat ze datgene doen wat ze op
een diep niveau blij en gelukkig maakt. Wat dat is zal voor
iedereen anders zijn.
|