![]() |
|
|
|||||
|
|
|
|
De man in de wereld en de wereld in de man
“Eerder
dan de taal van Che Guevara’s hebben we de Che Guevara’s van de taal
nodig”. Deze woorden van de Latijns-Amerikaanse schrijver Julio Cortázar
inspireren mij al meer dan 25 jaar. Nieuwe
woorden, nieuwe termen of een anders omgaan met de taal kunnen een
weldadig revolutionair effect hebben, zonder dat er bommen geplaatst
hoeven worden –of mensen gegijzeld. Een
heel vroeg voorbeeld: toen mijn vrienden en ik rond 1980 psychologie
studeerden plakten we stikkers op onze kamerdeuren, en elders, met de
tekst “flikker je vrij”. De meeste van ons waren niet homosexueel,
maar we vonden die indeling in hokjes vervelend, en lieten mensen graag in
het ongewisse over onze sexuele identiteit. Ik
ben altijd op taal blijven letten. Met mijn onderzoek heb ik kunnen laten
zien dat meer zorg door mannen goed is voor: mannen, vrouwen, kinderen, en
de maatschappij als geheel. Toen een groot ochtendblad naar aanleiding van
een interview kopte: “Mannen moeten meer ‘moederen’” maakte ik
daar bezwaar tegen. Aan de ene kant lijken mannen meer ruimte te krijgen,
maar aan de andere kant wordt zorg opnieuw gedefinieerd als in wezen
‘vrouwelijk’. En
het moet altijd gaan om “Heel de Mensch”. Mannen moeten de kans
krijgen meer dan alleen hun instrumentele, rationele en assertieve kant te
ontwik-kelen. Daarom heb ik ook altijd gestreden tegen homofobie, en tegen
een doorgeschoten arbeidsethos. Vrouwen moeten de kans krijgen meer dan
alleen hun expressieve, emotionele en invoelende kanten te ontwikkelen.
Androgynie lijkt een vreselijk ouderwets en achterhaald woord, maar ik zou
dit weer heel graag nieuw leven inblazen. De laatste jaren richt ik me ook op het snijvlak van de psychologie en de spiritualiteit. Naast (politieke) actie is ook bezinning nodig. Op dit moment is er veel te weinig ruimte voor stilte en rust. Wie niet oppast wordt geleefd. De “trage vragen” waar het eigenlijk in ons leven om gaat kunnen steeds minder aan bod komen in de “snelle tijd” waarin we leven (Harry Kunneman). Dit vraagt om de ontwikkeling en maatschappelijke inbedding van een geheel nieuwe “levenskunst".
Vincent
Duindam is verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daarnaast is hij
journalist. Hij
schreef hij 120 artikelen en zes boeken, waaronder een dichtbundel
over zijn dochters: “De bloei komt eraan” (Lannoo, Tielt, 2004). Vincent
is beschikbaar voor lezingen en workshops
V.P.J.Duindam@fss.uu.nl
|
cover
back
|
|
|