Stichting Mannenwerk bestaat dit jaar 30
jaar. Ik wil er als voorzitter van de stichting even bij
stilstaan.
Ons 25-jarig jubileum lijkt nog zo kort
geleden. Ik las net nog de woorden terug die ik ter gelegenheid
daarvan schreef, met bespiegelingen over de zin en het doel van
ons werk. Ik besloot mijn artikel destijds met de woorden:
‘Ik
ben er van overtuigd dat het juist in deze tijd en in deze wereld
van groot belang is dat het Mannenwerk een plek blijft creëren
waar mannen zich kunnen bezinnen op waar ze staan en wat ze voor
zichzelf en het grote geheel te doen hebben!’
In alle eenvoud is dat nog steeds waar het in ons werk eigenlijk
om gaat. We hoeven daarbij geen ingewikkelde methodes te hanteren
of grote theorieën aan te dragen. Onze workshops en andere
groepen zijn in die zin steeds basaler geworden, met geleidelijk
minder nadruk op het aspect ‘training’, waarbij iets geleerd
zou moeten worden. Tegenwoordig ligt de nadruk meer op het
(samen)zijn in het hier en nu, met alles wat er is. Het ligt
allemaal dichterbij dan we vaak beseffen.
Het
organiseren van een gelegenheid, van een plaats, van tijd, ruimte,
aardigheid en aandacht, is de hardcore business van Stichting
Mannenwerk.
Voeg
daaraan toe de voortdurende uitnodigingen om je uit te spreken over wat je ten
diepste bezighoudt en beweegt, (niet babbelen, niet ‘praten
over’, maar spreken in verbinding met hart, lichaam en ziel)en je hebt die
eigenaardige, eenvoudige maar krachtige
stijl die het Mannenwerk al jaren kenmerkt en onderscheidt van
anderen.
Alsbovengenoemde ingrediënten aanwezig zijn, borrelt de eigen
wijsheid bijna als vanzelfsprekend op. We blijken ons op een
dieper niveau met anderen te kunnen verbinden dan we voorheen
dachten. En we blijken, soms tot onze eigen verrassing, over een
natuurlijk zelfhelend vermogen te beschikken.
En,
alle vooroordelen over dit soort innerlijke werk ten spijt, het is
geen navelstaren wat we doen: het maakt ons juist vrijer om in
beweging te zijn en krachtig en helder te kunnen leven in een vaak
complexe wereld!
Hendrik
Grashuis
(1950)
heeft de opleiding tot docent dramatische vorming op de
Academie voor Expressie gevolgd. Hierna heeft hij zich
gespecialiseerd als trainings-acteur in trainingen binnen
de psychiatrie, de gezondheidszorg, en traumaverwerking.
Bij Stichting Mannenwerk is hij sinds 1986 actief als
medebegeleider en inspirator. Vanaf de oprichting in 1995
tot 1 januari 2010 was hij voorzitter van Stichting Mannenwerk.
Voor
'het magazine' op deze website schrijven de vaste
medewerkers regelmatig een tekst in de geest van wat het
mannenwerk uitdraagt. Van Hendrik verscheen tot nu toe;
