Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.
Mannenwerk magazine 2012 met bijdragen van o.a. Arhur Japin, Joan de Roos, Stef Bos, Jan Huinder, Hendrik Grashuis, Johan van Breukelen, Peter de Weerd, Margriet van der Linden, Bright Richards, Peter Rhewinkel, Anthoine Bodar,
Het Mannenwerk Magazine in full colour is verschenen in een geprinte versie. Dit is een eenmalige uitgave in 2012.

Donateurs in 2012 van Stichting Mannenwerk krijgen dit magazine gratis thuis bezorgd.

Voor 25 euro (of meer) ben je al donateur en ondersteun je financieel ons werk. Wij gebruiken je bijdrage om bekendheid te geven aan het mannenwerk door middel van internet, onze website, advertenties in kranten en tijdschriften, mailings en flyers.
 

losse verkoop 10,- 

(+ € 2,50 -verzendkosten) 

Met dit bedrag steun je mannenwerk 

 

Steeds meer mannen weten daardoor de weg te vinden naar het mannenwerk. Met als doel: richting te geven aan je leven en in meer vrijheid stappen te zetten. Om met hart en ziel te kunnen doen wat jou in de wereld te doen staat!
 

Vul hieronder het formulier in en je ontvangt het Mannenwerk Magazine bij je thuis

    

Voornaam Achternaam Adres
Postcode 

Plaats  E-mail  

Stuur mij het magazine naar het ingevulde postadres

Ik maak    over op 

giro ING bank

6993391 Stichting Mannenwerk Amsterdam

 

o.v.v. 

 

magazine/ € 10,- (+ € 2,50-)

donateur 2012 € 25,- of meer

 

 

selectie uit magazines '09-'11Maatjes met je schaduw

Onderzoek Mannenwerk

De spirituele werking van een kring

De bezieling van Jan Huinder

Herfst

Aangeraakt korte film

De bezieling van Stef Bos

Babyboomer wordt wijzer

De bezieling van Peter Rehwinkel

Ware kunst komt uit ander bewustzijn

De bezieling van Claire Felicie

Schep gerust op over jezelf

Mannenwerk en Inspiratie

Sietske Dijkstra; Mannen zijn net als..!

De bezieling van Arthur Japin

Mannenwerk is van alle leeftijden

De bezieling van Jan Dirk Veenstra

De bezieling van Kader Abdolah

Handvest voor Compassie

De bezieling van Margiet van der Linden

klok & psychologische tijd

De bezieling van Antoine Bodar

Oud & Nieuw -Vroeger & Nu

De bezieling van Thijs

GaySoul

De bezieling van Bright Richards

Een mannenverhaal uit Tanzania

De bezieling van Jens van Tricht

De handen van Pa

Soms vriest het en soms

Homoseksualiteit; een roeping!

De bezieling van Fatima Elatik

We are stardust

Vader, zonder functie

De bezieling van Jan Andreae

Relax, nothing is under control!

De hardcore business van Mannenwerk

Alles is een oproep om te functioneren

Onze man in Afrika

De kunst van het Mannenwerk

Ogen zijn blind kijk met je hart

Niets moet Alles mag!

Vaderschap & Homoseksualiteit

Mannenwerk 30 jaar geschiedenis

Tijd voor de man van NU

A Jihad for love

Het mannenweekend van Kai

Pater van Kilsdonk

Afgelopen weekend en Nu?
Teksten ter inspiratie
Trio Thijs

 

 

Bijdragen o.a. van Jan Andreae, Trudes Hoenders, ervaringen van deelnemers aan de mannenwerk workshops en een interview met de voorzitter Hendrik Grashuis door Leander tijdhofGeïnspireerd  door een bijzondere en goedbezochte workshop in september over ‘ seksualiteit en innerlijke vrijheid’ besteden we in dit nummer  veel aandacht aan dit thema. We zijn blij dat we weer een aantal mannen bereid hebben gevonden om hun gedachten en ervaringen te delen over dit ingewikkelde onderwerp dat met alle levensthema’s verbonden is.  Frans Vosman zegt in het interview met Vivan terecht dat het een hele kunst is om voor je seksualiteitsbeleving passende woorden te vinden. We proberen in deze uitgave weer iets meer zicht te krijgen over de mogelijkheden, bezieling, kracht en bezinning n.a.v. dit  onderwerp.Met o.a. een interview met Hugo van win, Mannenwerk doet aan leiderschapstrainingen, kunst en meer.De ontmoeting met galeriehouder Johnny ten Theije was een mooie aanleiding om hem te vragen naar zijn  verhaal over zijn bezieling en zijn passie voor en zijn kijk op schoonheid.  Vivan Mell ging bij hem op bezoek.In samenwerking met  Robbert Overmeer hebben we de in dit voorjaar gehouden enquête uitgewerkt en de belangrijkste uitkomsten zijn in dit magazine te vinden.  Verder een overzicht van de activiteiten die we gepand hebben voor 2004. Het jubileumjaar van het Mannenwerk. Een feestelijk aanbod is het geworden met o.a. in maart een weekend in De Glind en 2 avonden in Centrum de Roos in Amsterdam over bezinning en ondersteuning met als titel ‘persoonlijk leiderschap’. Deze workshop gaat over dromen, verlangens, angsten, succes en falen en wordt geleid door  Eric den Heijer . In dit magazine kan je alvast lezen over zijn enthousiasme om deze workshop te leiden.   Jubileum nummer met bijdragen van Rob Tielman, Jan Andreae, Eric den Heijer, Lauk Woltering, Jotika Hermsen, Omar Nahas, Ali B, Vincent Duindam, Jan Rot, Pater van Kilsdonk, Rudolf Hunnink, Bob Fosko, Anja Meulenbelt, Johannes Daniel Heinzerling, Lars Mokveld, Henk Hannsen, Gijs Portengen, Ingeborg Bosch, Jan Willem den Boeft, Peter van Rooijen, Bram van Splunteren, Margot Klompmaker.

Archief Magazine 

 

Met een advertentie op deze plek sponsor je het mannenwerk. Wil je ook adverteren neem dan contact met ons op info@mannenwerk.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

Vivan Mell 2009 © atelier jvb

Vivan Mell (1944), heeft een ambtelijke carrière van meer dan 40 jaar achter de rug. Het overgrote deel daarvan bij de gemeente Amsterdam. Hij is begonnen en geëindigd als administratief juridisch medewerker. De tussenliggende periode van bijna dertig jaar heeft hij zich beziggehouden met overheidscommunicatie met als voornaamste taak contacten leggen tussen de bevolkingsgroepen en het ambtelijke en bestuurlijke apparaat.

Hij was 37 toen hij besloot voorrang te geven aan zijn persoonlijke ontwikkeling boven zijn ambtelijke carrière. Zijn motivatie hiervoor was dat hij op zijn vijftigste niet zo'n verzuurde oude man wilde zijn als zijn vader en dat hij een goede vader wilde zijn voor zijn twee dochters. Het is een proces van “eeuwigdurende” ontwikkeling en vooral verdieping geworden dat nog steeds doorgaat.

Dat proces liep via een klassieke psychoanalyse, Primal therapie (Oerschreeuw), Gestaltgroepen en een Gestaltopleiding en sinds de zomer van 1993 ook het mannenwerk. Midden 2000 werd hij lid van de leidersgroep en sinds begin 2008 is hij penningmeester van de Stichting.

 

Voor 'het magazine' op deze website schrijven de vaste medewerkers regelmatig een tekst in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. Van Vivan verscheen eerder;

 

Abdiceren

Gay Soul van Vivan

interview met Pater van Kilsdonk

 Spreken over je seksuele beleving met Frans Vosman

 Peetvader van de mannenkunst Johnny ten Thije

 Hugo van Win

 

 

Steun ons met een financiële bijdrage!

Dit jaar bestaat het mannenwerk 30 jaar en sinds we vanaf 1995 een Stichting zijn draaien we met vrijwilligers en geheel zonder subsidie. De donateurs zijn voor onze Stichting nog steeds van levensbelang!  Daarom willen we je vragen om dit jaar (weer) donateur te worden.

We gebruiken je bijdrage om bekendheid te geven aan het mannenwerk doormiddel van internet, onze website, advertenties in kranten en tijdschriften, mailings en flyers. Hierdoor weten steeds weer nieuwe mannen de weg te vinden naar ons werk. 

Dit jaar is het precies 30 jaar geleden dat het mannenwerk in Friesland begon. Wij bieden mannen sinds 1979 een plek waar je stil kan staan bij alles wat er in je om gaat. Even buiten de 'ratrace' die de samenleving soms kan zijn. Een plek om pas op de plaats te maken, stil te staan bij wat je innerlijk beweegt, bij waar het je in je leven eigenlijk om gaat. En vervolgens weer in beweging te komen en gebruik te maken van al je mogelijkheden en met hart en ziel doen wat jou in de wereld te doen staat!

Spiritualiteit met beide benen op de grond!

Om bekendheid te blijven geven aan ons werk, om het op een goede manier te kunnen organiseren en om het laagdrempelig te kunnen houden, hebben we jouw financiële steun nog steeds, en misschien wel meer dan ooit, hard nodig.

Word voor 25 euro ook donateur van Stichting Mannenwerk en steun daarmee belangrijk werk voor mannen (en vrouwen)

Bij voorbaat onze hartelijke dank

Vivan Mell

Penningmeester

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Mailinglist

Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten. Vul dan hier je naam en mail adres in. 

 

 

  

in uit

      

 

 Vivan mell 

 

“SOMS VRIEST HET EN SOMS IS ER DOOI”

Dat was het antwoord dat ik aan een neef gaf op zijn vraag: “Hoe gaat het met je nu je met pensioen bent?”. Met dat antwoord bedoelde ik dat de ene dag soms eindeloos lang lijkt te duren en de andere omvliegt. Het was en is nog steeds experimenteren en bij mijzelf aftasten waarbij ik mij het beste voel.

Toen ik tegen mijn pensionering aanliep heb ik mijzelf voorgenomen om in ieder geval de eerste drie maanden helemaal niets te doen. Daar bedoel ik dan ook echt mee helemaal niets! Van ervaren wordt je wijs. Waarom deze uitspraak in dit verband? Ik was er namelijk al eens eerder tegen aangelopen dat ik overspoeld werd door verzoeken om iets te gaan doen op momenten dat de mare rondging dat ik weer over meer vrije tijd beschikte. Vandaar.

Restylen

Nou ja, één klus, daarmee ben ik wel, in meer en vooral in mindere mate, bezig geweest. Dat was het restylen van mijn appartement. Ik woon er nu al meer dan 13 jaar. Dat is voor mij als volwassene een record. Onrustig als ik jarenlang ben geweest verhuisde ik regelmatig. De reden? Ik projecteerde mijn innerlijke onrust op de buitenwereld. Toen ik begreep wat ik met mijn onrust deed, kon ik het ook beter beteugelen. Verhuizen hoefde niet meer.

De aanleiding voor het restylen waren het plaatsen van een nieuwe keuken en het vervangen van mijn linoleum vloer door woongrind. Het in de loop der jaren zorgvuldig opgebouwde evenwicht van kleuren, plaatsing van mijn meubels en de kunst aan de muur was daarmee zoek. Ik ben gedurende twee jaar regelmatig met mijzelf in conclaaf gegaan hoe een nieuw evenwicht te creëren. Ik kwam er niet uit. Ik sprong dan ook een gat in de lucht toen mijn jongste “spruitje” (synoniem voor dochter)  vorig jaar augustus voorstelde om een plan voor mij te maken. Er was één voorwaarde aan verbonden, zij wilde het zelf, tegen een “papa tarief” uitvoeren. En zo geschiedde. Ze kwam met een paar voorstellen begeleid met 3D animaties en enkele discussiepunten. Soms verraste ik haar met mijn keuzes. Op een ander punt volgde ik twijfelend haar advies met de belofte als ik die witte muur niet mooi zou vinden zij hem kosteloos zou overschilderen.

Half maart 2010 was mijn huis bijna klaar. Wat nog rest zijn twee ontwerpen voor een meubel in mijn woonkamer waarin geluid, beeld, boeken, cd’s en kunst in zijn geheel kunnen worden geïntegreerd. Het andere ontwerp is voor de werkhoek in mijn slaapkamer. Ook dat moet een geïntegreerd geheel worden voor computer, werktafel, ordners, boeken en kunst. Ik ben erg benieuwd waar zij mee aankomt, vooral omdat zij weet dat ik onconventionele keuzes niet uit de weg ga.

Tentoonstelling

Behalve meubels verplaatsen, kunstwerken van de muren halen en weer ophangen heb ik niet zo veel gedaan. Ik ben wel bezig geweest met een tentoonstelling van het werk van Emmy van Vrijberghe de Coningh, mijn tweede ex en later beste ´vriend´ die helaas veel te vroeg, op 26 september 1992, overleed aan een hartstilstand. De dramatiek ervan werd nog versterkt omdat dit gebeurde tijdens de opening van een tentoonstelling in het toenmalige Cultureel Centrum Zandvoort (thans Zandvoorts Museum). Tijdens een welkomswoord dat zij aan het uitspreken was zeeg zij ineen.

Er bleek geen redden meer aan zo hoorde ik ruim een dag later. Meestal was ik erbij als er een nieuwe tentoonstelling werd geopend. Toen niet. Ik was met mijn eerste vriendje op de motor naar Zeeland. De aarde leek te schudden toen ik thuis kwam en van gemeenschappelijke Zandvoortse vrienden hoorde dat Emmy was overleden.

De aanleiding voor de tentoonstelling van het werk van Emmy was het overlijden, eind 2008, van de Zandvoortse architect Chris Wagenaar. Emmy had tijdens haar studie bouwkunde Chris als docent voor het vak “De Geschiedenis Der Bouwkunst”. Zij heeft op zijn bureau stage gelopen en later voor hem gewerkt. Chris was de man die Emmy naar Zandvoort heeft gehaald om hem te assisteren bij de verbouwing van het Oude Mannen en Vrouwenhuis tot Cultureel Centrum. Hij was ook de animator van haar benoeming tot artistiek leider van Cultureel Centrum Zandvoort.

Chris Wagenaar en zijn weduwe Hanneke waren verzamelaars van haar werk. Hun verzameling, verspreidde werken van Emmy in familiebezit, en de collectie van het Zandvoorts Museum vormde de basis van deze tentoonstelling. Een oproep in de plaatselijke krant leverde ook nog wat stukken op. Omdat ik gezien word als eigenaar van haar artistieke nalatenschap werd ik ingehuurd om het ingebrachte werk te beoordelen.

De tentoonstelling was een succes. De opening was ook bijzonder en wel om tweeërlei redenen. Het was druk en de toespraken raakten vele van de aanwezigen, ook mij. Bijzonder ook omdat er mensen aanwezig waren die ik meer dan twintig jaar niet had gezien en gesproken. Soms was dat leuk en soms helemaal niet. Een bezoeker waagde het om in een gesprek met mij vraagtekens te zetten bij de familienaam van Emmy. Hij trok de oorspronkelijkheid van de familienaam in twijfel en probeerde voor mijn gevoel de integriteit van Emmy aan te tasten. Hij zei ook nog iets insinuerends over de nalatenschap van haar vader, de in 1963 ook aan een hartstilstand overleden acteur Cruys Voorbergh. Ik kon me maar net bedwingen om op hoge toon uit te barsten dat de bewuste vragensteller in mijn ogen op een impertinente manier bezig was. Kortaf en met een ijzige toon heb ik de man van mij afgeschud. Als een geslagen hond droop hij af.

Klussen

Een paar weken na mijn afscheidsfeest als ambtenaar kreeg ik tijdens een teamvergadering van het Mannenwerk een envelop in mijn handen. Het bleek een kaart te zijn van Sietske Dijkstra die zij mij stuurde als reactie op mijn uitnodiging om op mijn afscheidsfeest te komen. Sietske is gepromoveerd psycholoog en heeft zich gespecialiseerd in huiselijk geweld. Zo’n 15 jaar geleden heeft zij mij uitgebreid geïnterviewd over het seksueel misbruik toen ik nog heel jong was en het andere huiselijke geweld in mijn jeugd. De serie diepte-interviews die zij hierover heeft gemaakt hebben geleid tot de publicaties “Bij Stukjes en Beetjes”, en tot “Met Vallen en Opstaan”. De eerste uitgave handelde over mannen die als kind seksueel misbruikt zijn en kreeg landelijk publiciteit. De tweede uitgave is een weerslag van hoe mannen en vrouwen betekenis geven aan geweldservaringen uit hun kindertijd.

Omdat ik met een neef van haar bevriend ben, hij heeft destijds het contact tussen ons tot stand gebracht, is zij na de interviews aan de zijlijn van mijn leven aanwezig geweest. Kennelijk was zij mijn huisadres kwijt en heeft zij via internet geprobeerd er achter te komen waar ik te bereiken was. Aan de teksten op de kaart was dat duidelijk te zien. In een hoekje van die kaart vroeg ze of ik een paar interviews wilde doen met een paar van haar cliënten met huiselijke geweldservaringen. Ik vond het een uitdaging en een maand later zat ik met haar aan tafel om er over te praten.

Ons gesprek heeft zo’n anderhalf uur geduurd. Er kwam van alles in mij op en alles ging ook over tafel. Nadat Sietske de achtergronden van haar vraag had uitgelegd was het mijn beurt. Ik verhaalde over mijn achtergronden, mijn ervaringen van de afgelopen jaren, mijn mogelijkheden, mijn twijfels, mijn sterke kanten en vooral ook mijn kwetsbaarheden. Zij had vertrouwen in mij en wilde heel graag dat ik die interviews zou maken. Ik vertrouwde haar en vooral op de steun die zij mij zou kunnen geven als ik door de verhalen van de geïnterviewden geraakt zou worden.

Uiteindelijk is het één interview dat ik zelf heb gemaakt en omgewerkt tot een lopend verhaal. Twee door Sietske gemaakte interviews heb ik omgewerkt tot hapklare en publicabele brokken. 

Op 30 maart zijn mijn stukken verschenen ter illustratie in een publicatie over professionals in de hulpverlening bij huiselijk geweld. Zie.....

Het oude nest

Ik was in januari net aan de opdracht van Sietske begonnen of ik werd gebeld door mij oude werkgever. Of ik het bureau waar ik de laatste 5 jaar had gewerkt een dag in de week zou willen ondersteunen. Ik vond het leuk om gevraagd te worden. Vooral omdat ik me realiseerde dat ik in een totaal andere positie zou komen te verkeren dan voorheen. Via een bemiddelingsbureau ben ik als ZZP-er ingehuurd en was vanaf eind februari tot 1 mei één tot drie dagen per week aan de slag. Op mijn verzoek was mijn komst ruim bekend gemaakt. Op een enkele uitzondering na was het een warm welkom. Enkele oud-collega´s zag ik zichtbaar schrikken toen ik ze in de wandelgangen tegen kwam. Dat ik in de loop der jaren ook “vijanden” had gemaakt dat wist ik. De reden? Ik heb jarenlang een dominante positie in de Ondernemingsraad gehad en bovendien soms pittige columns voor het personeelsblad geschreven die bepaald niet iedereen mij in dank heeft afgenomen.

Wat ik heel plezierig vond is dat ik alles op afstand kon bekijken. De fusieperikelen met het naburige stadsdeel Oost-Watergraafsmeer kon ik heerlijk aan mij voorbij laten gaan. Dat voelde comfortabel aan.

Oud en nieuw zeer

Wat zich sinds half januari met enige regelmaat op de voorgrond tracht te dringen is “De hel van mijn jeugd”. Ik benoem dat zo omdat ik uit een nest kom waarin voortdurend de dreiging van geweld en intimidatie aanwezig was. Mijn vader was een dictatoriale man die, als hij zijn zin of gelijk niet kon krijgen, zijn vrouwen fysiek te lijf ging. Dat heeft hem zijn huwelijk met mijn moeder gekost en zijn tweede huwelijk tot een 20 jarig drama gemaakt voordat mijn stiefmoeder aangifte deed en een scheiding aanvroeg.

Door de scheidingsperikelen van mijn oudste dochter, zij kondigde dit half januari aan, is bij mij de angst aanwezig dat haar scheiding ook op een drama uitloopt. Dat gevoel wordt nog eens versterkt door de gezinsdrama’s die de afgelopen tijd in de publiciteit zijn geweest. Volgens mijn dochter zal dat bij hun niet gebeuren en daar houd ik me een beetje aan vast.

Omdat het mij zo bezig houdt en ik mij zeer bewust ben dat de scheiding van mijn dochter voor mij een symboolsituatie is, besloot ik om er tijdens de workshop Gay-Soul aandacht aan te besteden. Al bij het voorstelrondje op de vrijdagavond was het raak. Ik stapte de kring in en de woorden rolden uit mijn mond. Ik zweefde een beetje, mijn keel kneep dicht, maakte een kokhalzende beweging en tegelijkertijd stootte ik de woorden eruit. Nou ben ik wel wat van mijzelf gewend en toch schrok ik ervan, omdat het buiten mijzelf leek om te gaan, ik mijzelf niet in de hand had, de controle verloor.

Ik stapte de kring uit. Robbert O., die ik al een jaar of negen ken, maakte, toen ik hem passeerde,  een opmerking ´Je bent wel erg snel weg!´. Daardoor realiseerde ik me dat ik aan het vluchten was. Vluchten voor wie? Voor mijzelf natuurlijk. Ooit heb ik mezelf beloofd niet meer voor mijn spoken op de loop te gaan maar ze in de ogen te kijken. Ik stapte de kring weer in. Ik richtte me tot Johan van B. en leek hem in een soort koker te zien. Ik zag alleen zijn ogen, zijn gezicht, zijn mond. Ik hervatte mijn verhaal en maakte even later weer contact met de buitenwereld door de 15 andere aanwezige mannen stuk voor stuk aan te kijken. Daarna, de kring uitstappend, was ik weer helemaal bij de tijd en met beide benen op de grond. Ik was en ben er nog steeds van overtuigd dat ik op die vrijdagavond in die kring van mannen er een stuk vuil heb uitgekotst dat mij heel lang, misschien mijn hele leven, heeft dwars gezeten. Lang leve het Mannenwerk!

Vivan Mell

 

 

 

Wil je reageren op dit verhaal? 

 

 

Naam    E-mail  

 

 

reageer hier

 

 

 

   

 

 

 

 

 

 

 

 

 
2012 © Stichting Mannenwerk