1-12-2010

Geluk bij een ongeluk of nieuwe kansen nieuwe prijzen. Dat zijn gezegden of spreekwoorden, jullie mogen dat zeggen, die mij te binnenschoten nadat ik mijn salontafel onherstelbaar had verknald Wat is er gebeurd? 

Ik ging in de andere hoek van mijn bank hangen en legde mijn benen op de tafel. Ik zat niet goed en ging verzitten. Kennelijk, een andere conclusie kan ik niet trekken, heb ik mij afgezet tegen de tafel. Het gevolg was desastreus. Een poot die los liet van het glas, de tafel die als gevolg daarvan kantelde, glasplaat knalde op de poot, een scherf glas eraf bijna een minuscuul brandje door de kaarsen die brandend of een stapel kranten vielen en kaarsvet op de vloer die na een inspectie ook nog een kleine beschadiging vertoonde. In eerste instantie dreigde ik mijzelf, zoals ik vroeger wel deed in dergelijke gevallen, ongelofelijk op de kop te geven. 

Sukkel, klootzak, stommeling warden de woorden die, in een split second bij me opkwamen. De zweep erover volgde ook nog. Kort daarna corrigeerde ik mijzelf. Maak het niet erger dat het is. Gebeurd is gebeurd, ik kan er niets meer aan veranderen door mijzelf te bestraffen. Het is ook een kans, een kans op een nieuwe tafel van wellicht een ander materiaal of een ander model. Deze was tenslotte al meer dan tien jaar oud. Door aan die gedachten, gevoelens voorrang en ruimte te geven heb ik een dreigende dagenlange pestbui maar mooi afgewend. Wat het vervangen van gif zinnen in een positieve benadering al niet kan doen.

LANG LEVE HET MANNENWERK