Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.


Magazine 1

mei 2002

cover
van de redactie
afschuw

Keerzijde van succes
mannen & liefde
dagboek

steeds halverwege
portfolio
ervaringen
persoonlijk leiderschap

bevrijdingsmarkt


 

 

mei 2002

Tjeerd  en Abel vertellen elk over hun

  ERVARINGEN OP EEN WORKSHOP

Het is nu alweer een tijdje terug dat ik heb deelgenomen aan een trainingsweekend van Stichting Mannenwerk. Dit werd voor mij een intensief, maar mateloos inspirerend weekend. Eigenlijk zou ik iedere man hier naar toe willen slepen. Dit is ook de reden om mijn verhaal hier te vertellen.

Tjeerd: “Begin december heb ik me voor dit weekend opgegeven. Ik zat in een vervelende periode op mijn werk. Ik had een nieuwe baan waarin ik me niet prettig voelde. De oorzaak hiervan was voor mij niet duidelijk. Daarom had ik enkele supervisie gesprekken gehad om helder te krijgen waar ik tegen aan liep. Hierdoor begon ik mijn processen beter te doorzien. Verstandelijk kon ik dit allemaal goed verwerken. Maar de acceptatie van mijn gevoelens was moeilijk. Ik was erg geneigd om tegen die gevoelens in te gaan en ze weg te drukken. Wat mij vervolgens dus met geen mogelijkheid lukte, en wat daardoor stress veroorzaakte. Toevallig kwam ik via internet bij dit weekend terecht.

Mijn aanmelding was niet bij volledige bewustzijn denk ik nu achteraf. Want toen ik naar het weekend reed was ik het onderwerp van het weekend glad vergeten. Ik vond het daarnaast erg spannend. Onbekend terrein. Geen mensen die ik kende. Een lang weekend weg uit het voor mij veilige Friesland.

Het thema van het weekend bleek ”vrijheid” te zijn. Dit werd door mij vertaald naar vrijheid in voelen. En het hele weekend heb ik aan dit onderwerp mogen werken. Dit heeft meer impact gehad dan ik tijdens het weekend dacht. Ik kwam na het weekend thuis en voelde me als herboren. Het was alsof ik een nieuw leven binnen stapte. Een nieuw huis, nieuwe vrienden en nieuw werk. Het enige woord dat ik voor dit gevoel kon vinden was dat ik een ander bewustzijnsniveau had gekregen. Ik was gewoon mezelf, de wereld om me heen kon mij niet deren, en het enige wat ik deed was rust en liefde uitstralen naar mezelf en naar anderen.

Het weekend blijft door werken

Nu na enkele maanden zit ik weer voor een groot deel in mijn oude gevoel. Maar desondanks blijken enkele aspecten van dit weekend nog steeds door te werken.  Door de werkvormen kan ik mogelijk toelichten wat de oorzaak is van de impact van dit weekend.

De grote groep

Hierin werd de theorie van past-reality integration uitgelegd en had men de mogelijkheid om hierop met een persoonlijk verhaal te reageren. Ik ervoer deze groep met 40 mannen als bedreigend. Het socialisatiepatroon: mannen mogen geen gevoelens laten zien, kwam hier sterk naar boven. In de groep leerde ik hoe de theorie in elkaar zat, en hoorde ik herkenbare verhalen van andere mannen. Een opluchting om te horen dat iedereen last heeft van vergelijkbare patronen.

De kleinere groep.

In deze groep mocht alles er zijn. Dus alle gevoelens en gedachten mochten worden geuit. Hoewel dit eerst moeilijk was bleek het ontzettend bevrijdend voor me te werken. Ik merkte dat dit mij terugbracht bij mezelf. Ik voelde steeds weer de energie dalen naar mijn basis. Misschien klinkt dit wat wazig, maar het was voor mij duidelijk waarneembaar. Wonderlijk om dit zo te beleven. Deze werkvorm gaf mij de boodschap dat ik in alles mezelf mag zijn. Alles wat ik denk en voel mag er zijn. Ik mag er dus zijn. Een belangrijke boodschap!

De tweetallen

In tweetallen kon je het geleerde bespreken en verwerken. In alle ongedwongenheid heb ik met mijn maatje Robbert over veel dingen gepraat en gelachen. Erg waardevol.

De maatschappij zorgt voor een verwijdering tussen mannen

Naast deze aanpak was het voor mij bijzonder om tussen zo’n verscheidenheid aan mannen te mogen zijn. Dan merk je dat de maatschappij zorgt voor een verwijdering tussen mannen onderling. De aangeleerde competitiestrijd, het wegdrukken van gevoelens, het wegdrukken van de behoefte aan warmte en liefde. Deze socialisatie door cultuur en opvoeding delen mannen met elkaar. En wat is beter en doelmatiger om de patronen die hieruit voortkomen met elkaar aan te pakken.

Tenslotte

Ik wil de mannen van Stichting Mannenwerk voor dit weekend bedanken. Erg knap dat ze niet alleen als begeleider maar ook als deelnemer zo’n veilige positieve en ongedwongen sfeer kunnen neerzetten. Verder wil ik deelnemers van dit weekend bedanken voor de feedback en vriendschap. Ik hoop in de toekomst weer een keer van de partij te zijn.

Tjeerd Hoekstra  

deelnemer mannenweekend  2002

 

 

Abel:

Gedachten en gevoelens over de workshop ‘oude pijn’

Ik hou ervan om met de deur in huis te vallen; dat is ook de essentie van het vak dat ik uitoefen bij de Wereldomroep. Dus: wat me het meest heeft getroffen tijdens de workshop in maart is het beeld van een groep van 18 mannen die zo hard moeten werken om hun gevoelens te uiten, maar dat ook doen! Dat is iets om alleen maar groot respect voor te hebben en liefdevol over te voelen. Zo’n ervaring blijft een mens bij, en de workshop is alleen daarom al de moeite waard. Ik beschouw dit als een mooi aandenken van een lang weekeinde waar ik – heel mannelijk - tamelijk doelgericht aan was begonnen.

De workshop was voor mij niet het startpunt voor de ontdekkingsreis in de innerlijke wereld, maar een tussenstation. Ik had vooraf realistische verwachtingen; ik zou niet als herboren het conferentieoord in Lunteren (De Glind was ‘overgeboekt’) verlaten. Ik had de hoop weer iets meer over mezelf te leren kennen. Dat is ook gelukt. Alleen al het feit dat ik me heb geplaatst in een potentieel onveilige omgeving van vreemde mannen, om mezelf vervolgens ook nog (deels) bloot te geven, is een grote overwinning op zich. Ik heb het overleefd, hoera! Ik ben ook niet geridiculiseerd; sterker nog, ik heb respect en waardering ervaren voor mijn inbreng.

En dat beschouwend: wat zijn wij kerels toch emotioneel onderbedeeld gebleven in onze jonge jaren, door een gebrekkige opvoeding in de context van maatschappelijke conventies. Ik heb tijdens de workshop verhalen gehoord die heel schrijnend zijn. Accepteer maar dat onze ouders soms ernstig zijn tekortgeschoten, maar ook meestal de beste bedoelingen hadden. Over aandoenlijk gesproken.

Maar er is goed nieuws, mannen! In de eerste plaats staan we er niet alleen voor; we hoeven niet in een emotioneel isolement te leven. Er is beter nieuws: we zijn helemaal zelf verantwoordelijk voor het leven dat we nu leiden, en daarmee ook voor ons innerlijk bedrijf. Er wordt ons niets meer aangedaan terwijl we ons niet kunnen verweren. En ik heb het beste nieuws tot het laatst bewaard: we kunnen ons bevrijden van de oude pijn die we nagenoeg allemaal met ons meedragen, en die ons huidige volwassen bestaan ingewikkelder maken dan nodig is.

Dat is in een notedop de boodschap die de workshop van Mannenwerk beoogt over te brengen, met – in beknopte vorm – de instrumenten om aan de slag te gaan. En het werkt ook nog! Ik ben nog niet zo ver dat ik altijd een helder onderscheid kan maken tussen oude pijn en de pijn van nu, maar alleen al het inzicht dat er een verschil is, maakt het leven lichter. Het vraagt wel discipline, om elke dag niet alleen stil te staan bij het gevoel (blijf door de buik ademen, mannen), maar ook om het toe te laten en te verwerken. Het is echter zo de moeite waard, omdat het recht doet aan wie wij mensen in de kern zijn: intelligente gevoelswezens.

Ik ben nog niet toe aan het stadium van het verwerken van oude pijn. Waarschijnlijk is dat ook een klus voor het leven. Dat is niet iets om mismoedig over te zijn, zeker als je bedenkt dat heel veel mensen zo’n persoonlijke groei niet eens, of niet bewust, doormaken. Of ik ooit het stadium van verlichting bereik, ach, die vraag is eigenlijk niet van belang. Het gaat om de intentie, en de inzet.

Enkele weken na de workshop heb ik contact gezocht met Walter van Ruitenbeek, die de bijeenkomst heeft geleid. Ik denk dat het goed voor me is om mijn weg naar meer innerlijke vrijheid richting te geven door periodiek met Walter over dat proces te praten. Leermeesters zijn altijd nodig geweest om mensen beter te maken.

Ik weet niet of ik te zijner tijd nog zo’n workshop ga doen. Misschien wel, om te kijken waar ik dan sta. Ik heb wel besloten om in het najaar een training ‘mannen en seksualiteit’ bij Mannenwerk te gaan doen, om één van die grote krachten in mij, de seksuele energie, beter te hanteren.

Ik wil tot slot alle mannen uitnodigen om eens open en eerlijk in de spiegel te kijken, om vervolgens de vraag te stellen: hoe vrij ben ik eigenlijk? Let wel: er is helemaal niets om op voorhand te problematiseren. Ik bijvoorbeeld functioneer volwaardig in het dagelijks leven, maar het zou wel wat liefdevoller mogen zijn. En ik sta daarin niet alleen; dat weet ik zeker.  

Abel 

deelnemer mannenweekend  2002

 

 

   
 

 

 


cover nr 1

cover

back nr 1

back

 
2012 © Stichting Mannenwerk