Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.


Magazine 1

mei 2002

cover
van de redactie
afschuw

Keerzijde van succes
mannen & liefde
dagboek

steeds halverwege
portfolio
ervaringen
persoonlijk leiderschap

bevrijdingsmarkt


 

 

mei 2002

“STEEDS HALVERWEGE…” 

IN DE SPIEGEL KIJKEN IS HEEL LASTIG, MAAR OOK HEEL BEVRIJDEND ALS JE HET DOET”

door Vivan Mell

 

Jan Andreae , de grondlegger van het mannenwerk traint en begeleidt nu nationaal en internationaal groepen en individuen. Dat gebeurt zowel in het bedrijfsleven als bij overheidsorganisaties. De afgelopen jaren heeft hij daardoor  intensief kennisgemaakt met vele facetten van het menselijk verkeer: leiderschap en verantwoordelijkheid, maar ook met geweld en trauma. Dat laatste geldt zeker niet alleen voor zijn werk in de oorlogsgebieden Gaza en Kroatie. Geleidelijk aan ontstond de behoefte om wat  hij in zijn werk ontdekt heeft voor het voetlicht te brengen. Dat is gebeurd door een cyclus van vier lezingen onder de titel  “Steeds halverwege…” met als thema’s: “Oorlog in het groot en in het klein en het voorkomen daarvan”; “Wat is werkelijke collegialiteit”; “De spirituele opdracht in ons leven”; en “Leiderschap”. Ik praat met hem over het hoe en waarom van deze lezingen.

Jan Andreae : “Het werk dat wij doen is sterk naar binnen is gericht en blijft in de groepen die we trainen. Ik heb gezocht naar een goede mogelijkheid om dat naar buiten te brengen. Bij wijze van experiment heb ik dat in de vorm van lezingen gegoten. De laatste lezing vind ik het beste die komt het dichtst bij van wat ik voor ogen heb. Toen wist ik pas hoe ik een lezing wilde geven en had ik het gevoel dat ik het echt in de vingers had. Niet dat die lezingen slecht waren, dat geloof ik niet. Ik was echter twee dingen aan het doen. Kijken, proberen of ik iets over kon dragen en tegelijkertijd aan het zoeken naar de vorm. Vragen als: “Hoe wil ik doceren, hoe wil ik in contact met de zaal zijn, hoe kan ik het raakbaar maken voor mijn toehoorders en hoe blijf ik zelf authentiek”, daar hield ik me tijdens mijn lezingen voortdurend mee bezig.  Bij de laatste lezing had ik het gevoel dat ik er het dichts bij was hoe ik het wens.

Waarom die titel en die thema’s?

Het zijn de thema ’s die wij in ons werk het meeste tegenkomen. Het gaat er over dat wij  gevraagd worden als er storingen of conflicten zijn. De grootste conflicten  zijn die conflicten welke wij oorlog noemen. Daarom heb ik als eerste over dat thema een lezing gehouden. Kleine conflicten zijn vaak de momenten waarop wij met een organisatie of een klant in contact komen. Veel conflicten binnen organisaties hebben te maken met collegialiteit -het niet werkelijk collega zijn -te maken. In die gevallen zijn de werkverhou-dingen verstoord. Dat kom ik in mijn werk veel tegen. Daarom heb ik dat ook op de agenda gezet. Veel mensen zijn niet meer alleen bezig met het maken van een product maar of het zinvol is wat ze dagelijks doen. Werken wordt steeds wordt steeds vaker niet alleen maar gezien als het maken van product en een middel om geld te verdienen. Werk moet ook een bepaalde betekenis hebben. We komen steeds meer in een samenleving waarin zinloosheid en zinvolheid als thema’s naar boven komen. Dat geldt ook voor alle andere onderdelen van het leven. Dat laatste heeft voor mij heel veel met de spirituele opdracht te maken. Uiteindelijk sluit alles zich af met hoe je over al die gebieden de leiding neemt. Ogenschijnlijk lijkt het alsof

het separate onderwerpen zijn, maar in onze trainingen en advieswerk komt het heel dicht bij elkaar. Waarom die lezingencyclus “Steeds Halverwege…” heet; ik kan er over een jaar wellicht anders over denken.

Oorlog en vrede, hoe vertaal je dat naar de individuele mens?

Ik zie steeds meer onder ogen dat het kwaad er heel erg bij hoort net zoals de nacht   bij de dag en vreugde bij verdriet. Als ik naar de geschiedenis kijk moet ik steeds meer erkennen dat wij  mondiaal gezien geen geschiedenis kennen zonder oorlog.  Er is altijd wel een streven naar vrede. Maar als je holistische kijkt lijkt het als of wij als mensen zo in elkaar zitten dat we in een  conflict werkelijk iets uit te zoeken hebben. Op het moment dat het niet meer uit te zoeken is, kan het zijn dat het conflict overgaat in destructie. In het groot is dat oorlog en in het klein zie je dat op de wijze waarop mensen met zichzelf en anderen omgaan. Je kunt in het klein zeggen dat mensen vaak in oorlog zijn met anderen en met zich zelf.  Kijk alleen maar aan de cijfers over huiselijk geweld. Oorlog is dan heel dichtbij. Als je de oorlog in jezelf echt kent, ken je ook de kracht van de destructie. Als je die kracht kent, kun je ook de kracht leren kennen van de constructie. Die krachten zijn net als liefde en haat, dag en nacht, tegenpolen en daarom onlosmakelijk aan elkaar verbonden. Het gaat er daarbij over of mensen die krachten willen leren kennen, dat is van groot belang. Als ik opnieuw ga geloven dat er vrede kan komen verval ik persoonlijk in een soort naïviteit waardoor ik het krachtenspel veel minder onder ogen zie en veel meer oplossingsgericht ga denken in plaats van analytisch.

Wat is de essentie van je lezing over collegialiteit?

“De vraag die je daarbij moet stellen is: “Ben ik mijn broeders hoeder”.  Ik heb het gehad over hoe collegiale bemoeienis eruit ziet. Of je je werkelijk op de werkplek met elkaar durft te bemoeien. Dat is een heel precies onderwerp omdat op de werkplek sommige mensen ook te ver gaan, daarom zijn er overal in Nederland vertrouwenspersonen. In veel organisaties waarin wij functioneren zijn gedoogzones gecreëerd waarin gedrag is toegestaan dat te maken heeft met disfunctioneren. In een werksituatie is het van groot belang dat je elkaar kunt aanspreken op je gedrag. Het gaat er daarbij vooral om hoe je dat doet. Collegiale bemoeienis kan ook alleen maar gebeuren in de context van respect, anders wordt het alleen maar afreageren op elkaar of een soort acting out gedrag.

Als er geen respect is gaat men vaak over grenzen gaat collegiale bemoeienis over in een soort ranzigheid. Over dat laatste zijn veel klachten in organisaties over allerlei vormen van intimidatie. De verhoudingen kunnen soms zo verstoord zijn dat mensen en organisaties uit elkaar moeten gaan.

Een gemeenschap, een team of een organisatie zo moeten definiëren welk gedrag gewenst of ongewenst is. Dat is protocollair te beschrijven. Binnen dat gewenste protocollair gedrag kan er voldoende ruimte zijn voor mijn persoonlijke gedrag. Als mijn gedrag botst met dat van een ander, is het de vraag wie er moet veranderen. Ik kan mij bijvoorbeeld aan veel dingen storen die niet vallen onder ongewenst gedrag. Op dat punt is het aan de orde dat je in termen van collegialiteit, maar ook in termen van oorlog in jezelf en leiderschap je zelf op de rails zet. Ik bedoel daarmee, dat je de leiding neemt over je eigen emotionele huishouding. Ik heb gemerkt dat het voor veel mensen moeilijk om in conflict situaties te kijken naar hun kernthema. Met andere woorden, wat is het eigen aandeel in dat conflict. In de spiegel kijken is lastig, maar ook heel bevrijdend als je dat doet”.

Hoe kom ik achter mijn spirituele opdracht?

Ik geef geen antwoord op de vraag: wat is spiritualiteit? Dat antwoord is er volgens mij niet. Misschien is onze menselijke geest datgene wat ons het meest onderscheidt in de schepping: de mogelijkheid om te reflecteren op ons bestaan; ook de mogelijkheid om barbaarse plannen te bedenken en uit te voeren. Misschien is spiritualiteit wel synoniem met waarlijk menszijn.

Spiritualiteit is een onderwerp bij uitstek waar je niet te lang over moet praten als een onderwerp. Dan wordt het een object. Spiritualiteit leeft pas als je je er persoonlijk mee durft te verbinden en anderen deel-genoot maakt van jouw zoektocht, je worstelen. Het is een basisvoorwaarde om een antwoord te vinden. Je moet durven tijd te nemen om te luisteren naar je innerlijke stem.  

Je kunt dat vanuit drie verschillende benaderingen bekijken. De eerste is: “Wat heb ik nu eigenlijk te doen in mijn leven? Zit ik wel op de goede plek; is het tijd voor een volgende stap; doe ik wat ik werkelijk te doen heb? Hoe kan ik zijn wie ik ben? Hoe uit ik in dit leven mijn unieke diepste essentie.

Een tweede mogelijkheid is: spiritualiteit en de leraren op je pad. Het gaat er daarbij om of je werkelijk in staat bent om je te laten coachen. Kun je iemand zo vertrouwen dat je bereid bent om iets aan te nemen of te doen wat wij vinden dat hij moet gaan doen.

Veel mensen die een leraar vinden geven zich blindelings over en worden kritiekloze volgelingen. Ook zie je mensen die allergisch voor ieder leraarschap en die zich vastbijten in die autonomie, in die zogenaamde vrijheid. Zij ontnemen zich daarmee wel de mogelijkheid om te leren van een leraar.

De derde invalshoek is de crisis als kans. Het lijkt een cliché. Maar het is toch de essentie van spiritualiteit: dat je het leven neemt zoals het op je af komt. Dat je ook bij tegenslagen en rampen op zoek gaat naar de vraag: wat heeft dit mij te zeggen, wat kan ik hiervan leren?

Wat is een goede leider?

“Voor mij is een goede leider iemand die voor gaat geest en drift heeft en zo inspirerend is dat men wil volgen. Het woord geestdrift trek ik bewust uit elkaar omdat je een bepaalde mate van agressie nodig hebt om mensen te inspireren. Dus je moet je energie naar buiten richten. Dat vraagt een bepaalde agressie in de positieve zin van het woord. Leiderschap moet altijd gericht zijn op een bijdrage aan het grotere geheel.

Als je dat vertaalt naar een gezin met kinderen dienen ouders een goed en inspirerend voorbeeld voor hun kinderen te zijn. In deze tijd kun je niet goed genoeg voor kinderen zijn. Je moet ze niet alleen voeden en kleden, maar ook sturen, coachen en je moet vooral  ervoor Zorgen dat ze later kunnen zeggen dat ze zich geliefd wisten door hun ouders. Dat laatste vind ik een belangrijke en vitale basis is om in complexe dingen later in het leven een antwoord te kunnen vinden.

Je moet kinderen voortdurend laten merken, weten, voelen dat je van ze houdt, ook in het conflicten ook in de correctie. Dat vraagt hetzelfde werk als leiderschap in het groot. Ouderschap is ook een uitdaging om werkelijk in de spiegel te kijken, de spiegel die je kinderen zijn.

Het gedrag van ouders vindt je altijd in de een of andere vorm terug in het gedrag van kinderen.

Als je dat uitvergroot naar politieke leiders kun je dat effect ook ontdekken. Met andere woorden, het gedrag van een groep is een afspiegeling van het gedrag van de leider.

Vivan Mell

 

   
 

 

 


cover nr 1

cover

back nr 1

back

 

PERSOONLIJK LEIDERSCHAP

transcript van de vierde lezing van Jan Andreae 

door Henk van DijK

De vierde lezing op 23 april 2002 had als thema persoonlijk leiderschap. In vier blokken zette Jan Adreae zijn standpunten uiteen in de metafoor van de dans, de tijd waarin we leven, wat betekent verandering en de leider van nu. lees verder

 

 
2012 © Stichting Mannenwerk