Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.


Magazine 2

november 2002

cover
afscheid van drie mannen
Frans Vosman
de Afrikaanse trom
seksueel misbruik

dagboek
Herman Cools
lets talk about sex
ervarings verhalen


 

 

 

 

Herman Cools ; Het mooie aan liefde is dat ze zoveel ruimte voor dwaasheid insluit!

Een interview door Johan Van Breukelen over mannenwerk, bezieling, seksualiteit en extase.

Tijdens de workshops van Stichting Mannenwerk zijn we als leidersgroep altijd wat terughoudend geweest met lichaamsgericht werken. “Taal” is bij ons altijd het voornaamste middel geweest om het bewustzijn te vergroten, om in contact te komen met onze gevoelswereld en om leiding te nemen over ons leven. Zonder taal geen bewustzijn!  We zijn wel altijd blijven kijken naar hoe we lichaamsgerichte oefeningen een goede plek konden geven. Voorzichtig zijn we experimenten blijven uitvoeren op dit gebied, waarbij ‘klein en dichtbij’ altijd hoog in ons vaandel staat.

Voor mijn eigen ontwikkeling op dit gebied ben ik een aantal jaren geleden naar een workshop in België gegaan met het thema: ‘wakker worden in je lijf’. Deze workshop werd geleid door 3 mannen, van wie ik Herman Cools   kende van het mannenwerk eind jaren 80. Herman Cools heeft toen met zijn uitspraak: ‘Homoseksualiteit is een roeping’  indruk op me gemaakt en die herinnering gaf me voldoende vertrouwen om op onderzoek te gaan in België. Ik was zo enthousiast over het werk wat Herman samen met Johan De Groof en Ronny Ranson deed dat we hem ook een keer uitgenodigd hebben om een weekend met de leidersgroep te werken rond de thema’s lichamelijkheid en seksualiteit.

Inmiddels ben ik voor een tweede keer op een zomerweek geweest en het heeft me opnieuw erg goed gedaan. Door de zorgvuldige aandacht voor het lichamelijke en het in contact zijn met de emoties voelde ik letterlijk de levensenergie stromen. En daar was niets softs of zweverigs aan. Het was een hele concrete ervaring die een totaal nieuw licht wierp op mijn zoektocht en mijn verlangen naar hoe vrij en oorspronkelijk ik kan zijn met intimiteit en seksualiteit.

Ik ervoer Herman Cools tijdens die bijeenkomsten als een inspirerende man die ons iets te vertellen heeft op het gebied van mannelijke seksuele energie, lichamelijkheid, erotiek en bewustzijn. In een folder van hem lees ik dat hij mannen behulpzaam wil zijn om het vertrouwen in de oorspronkelijke intelligentie en de eeuwenoude wijsheid die in hun lichaam aanwezig is te herstellen. Wat me hier in aanspreekt is dat hij het verleden van de mensheid erbij betrekt, dat er meer is dan alleen je persoonlijke verhaal. Door mijn persoonlijke verhaal in een groter verhaal te plaatsen ervaar ik verbondenheid en ondersteuning.

Tijd voor ons magazine om opnieuw naar België te gaan. Deze keer voor een goed gesprek over wie hij is, waar hij zijn bezieling vandaan haalt, hoe hij zijn bezieling in zijn dagelijks leven vasthoudt, over extase en over wat hij vindt dat mannen te doen staat.

Herman: Ik ben de oudste zoon van een liefdevolle boerenfamilie met 7 kinderen.Ik heb me indertijd erg zorgen gemaakt om te vertellen dat ik homo was. Toen het zover waren m’n ouders helemaal niet zo sterk van de kaart als ik gevreesd had. Ze zeiden: Is dat alles?, nou dan gaan we nu weer aan het werk! In dit gezin heb ik ook geleerd om niets gek te vinden en dat er veel naast elkaar kon bestaan. Het mooie aan liefde is dat ze zoveel ruimte voor dwaasheid insluit! In mijn manier van werken wil ik het vrolijke, dwaze, clowneske een belangrijke plaats geven. 

In 1986 –1987 ben ik voor het eerst naar een mannenweekend geweest. Wat ik me daarvan herinner was dat ik voor de eerste keer in mijn leven de ervaring had dat ik er helemaal mocht zijn met mijn homoseksualiteit. Ik had het gevoel dat ik thuis kwam. Ik kon er mijn verhaal neerzetten. Daar heb ik heel duidelijk gevoeld hoe het is om, in contact met andere mannen, hoofd en hart met elkaar te verbinden. Daar is de basis gelegd voor mijn werk nu. Ik ben er op mijn eigen wijze verder meegegaan. Jarenlang lag het accent van onze workshops op de verbinding - en de kloof! -  tussen het denken en het voelen van mannen.  Langzamerhand werd ik me ervan bewust dat er een stukje ontbrak: de verbinding met de buik, de instinctieve onderwereld. Het thema seksualiteit – zo wezenlijk in een mensenleven – had geen duidelijke plaats. Zo ben ik in contact gekomen met tantra, een oude spirituele stroming die het heilige in seks op een sublieme manier weet te waarderen. Tantra is voor mij zo waardevol omdat het een ‘leerschool’ kan zijn voor seksualiteit; in onze workshops creëren we een context waarbinnen mannen kunnen groeien in hun seksuele beleving. Ondanks alle seksuele emancipatie bestaan er niet zoveel plaatsen waar je zonder oordelen seks kunt ‘leren ontwikkelen’ in verbinding met je hart en je ziel. Ik vond voor het eerst zo’n plek in een workshop van Joseph Kramer; in California. En was er zo door gegrepen dat ik niet anders kon dan ook in Vlaanderen op een eigen wijze te gaan bouwen aan zo’n plek.

Ik ben ooit theologie gaan studeren omdat het voor mij dicht bij psychologie zat. Mooi was het wanneer ik later in de transpersoonlijke psychologie ontdekte hoe psychologie en  religie zo in elkaar kunnen overvloeien. Het heilige heeft me altijd gefascineerd! Het lijkt alsof het heilige om de hoek komt kijken, wanneer er tegenstellingen tegelijk aanwezig zijn. Ik vind het leven spannend als de tegenstelling er is, het afschrikwekkende en het fascinerende tegelijk, daar ben ik heel nieuwsgierig naar. Als ik daar bij raak weet ik tenminste wat het leven is. Dan beredeneer ik het leven niet, dan beleef en doorvoel ik het van kop tot teen. Op zulke momenten word ik heel erg geraakt en kom ik bij diepe ontroering.

Ik ben in nu in opleiding bij familieopstellingen (Therapeutische methode van Bert Hellinger maakt verstoorde verhoudingen binnen familieverbanden zichtbaar door de verborgen dynamiek van familiebanden in kaart te brengen).  Wat me daarbij raakt is dat ik opnieuw betekenis kan geven aan het aloude “eert uw vader en uw moeder”. Je ziet jezelf terug in een rij met je ouders, voorouders etc. Ook dit vind ik erg spiritueel.

 

Wat mijn bezieling in het dagelijks leven betreft: Ik lees veel, ik werk hard, heb van huis uit geleerd wat discipline is. Ik heb een toffe job en heb daarmee een kader in mijn leven waarbinnen ik goed functioneer. Daar ben ik blij mee. Als het gaat over spirituele discipline… dan komt het woord ‘loslaten’ op. Spiritualiteit heeft immers alles te maken met overgave. Vaak kan ik de dingen goed laten komen zoals ze komen.  Ik kan goed zijn met wat er is. Zijn bij wat er is brengt me bij een grote mildheid. Ik heb wel een balans gevonden om goed afstand te nemen en me te verbinden. Ik wil graag gezien worden. Dat is nu niet meer persé verbonden aan een relatie. Ik kan mezelf steeds beter zien.

“Extase” is iets beslist totaal verschillend van vluchtige “kicks”. De letterlijke betekenis van extase is ‘buiten jezelf zijn’. Ik interpreteer dit als volgt. Tijdens workshops leggen we sterk de nadruk op ‘aanwezig zijn bij jezelf, contact maken met jezelf’. Wanneer je de blokkeringen in je lijf en je leven aanpakt, kom je dichter bij wie je in wezen bent. Ik zie mannen tijdens workshops vaak open komen en heel dicht bij zichzelf komen. Dan gaan  ze stralen. Ze voelen de rijkdom van hun wezen soms letterlijk door hun lijf stromen. Dan kan het gebeuren dat die stroming zo sterk wordt dat ze boven zichzelf uitstijgen. Het beeld dat dan dikwijls bij me opkomt is dat van een fontein: ze stroomt vanuit overvloed. Dat is extase. Het is dus niet te verwarren met wat ik ‘dissociatie’ noem: niet meer in contact zijn met jezelf, vervreemd zijn van jezelf, je afsluiten van je lichaam.

Wat er op zo’n workshops gebeurt, is moeilijk te vertellen aan buitenstaanders. Soms ben ik wel eens bezorgd over hoe over onze workshops gepraat wordt door mensen die het nooit hebben meegemaakt. Daarin hoor ik vaak oordelen en taboes terugkomen. Ik troost me met de gedachte dat je alleen de waarheid van iets kent als je het doorleefd hebt.

Als ik denk over wat mannen in deze tijd, in deze samenleving te doen staat , is:’Zichzelf zichtbaar maken’ het eerste wat bij me opkomt. Onze vrolijkheid, onze liefde, onze erotiek moet de wereld in. Onlangs zag ik Will Ferdy op tv: een Vlaamse zanger. In de jaren ’60, toen ik klein was, was hij één van de weinige boegbeelden van bekende Vlaamse homomannen. Onlangs is hij 75 geworden. Naar aanleiding van deze verjaardag heeft hij een van zijn oudste nummers ‘Christine’ gebracht zoals hij het oorspronkelijk – in de jaren zestig! – bedoeld had, maar niet durfde te brengen! Ik was ontroerd én geshockeerd tegelijkertijd. Deze ongetwijfeld moedige man heeft tot zijn 75ste gewacht om te durven zingen: ‘Ik heb je zo bemind, mijn vriend.’ In plaats daarvan zong hij al die tijd: Ik heb je zo bemind, Christine.’ Het brengt me bij de gedachte dat coming-out een zeer diepgaand proces is dat blijkbaar nooit eindigt. Het is als met het pellen van een ui: telkens je een bepaalde laag hebt blootgelegd, komt er een nieuwe laag die je kan afleggen. Het verhaal van Will Ferdy herinnert me er ook aan dat  zichtbaar zijn niet alleen maar bevrijdend, maar ook bedreigend is, af en toe.  ‘van leven ga je dood’ zong Robert Long ooit.

 

 
 

 


Cover nr2

cover

back nr2

back

 
2012 © Stichting Mannenwerk