Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk   Home Stichting Mannenwerk op Facebook Contact Us
 

In het mannenwerk magazine aandacht voor bemoediging, kracht, inspiratie en bezieling.

 

Behalve nieuws over onze activiteiten, schrijven gasten, collega's, deelnemers, en een paar vaste medewerkers regelmatig teksten in de geest van wat het mannenwerk uitdraagt. 

 

Interview met Peter van der Weerd (student aan de faculteit Religiewetenschappen aan de Radboud Universiteit in Nijmegen) n.a.v. zijn onderzoek binnen mannenwerk, De bezieling van Jan Huinder (ex workshopleider), Martin Brans (medebegeleider mannenwerk) over 'aangeraakt', een verhaal over 'zielsverwantschap' van Jan Gits (deelnemer aan het laatste mannenweekend), een verhaal van Peter Derks (deelnemer o.a. de oud en nieuw workshop en supportgroep), Joan de Roos (deelnemer mannenwerk sinds 1979) met zijn nieuwe colomn, Jan Andreae (grondlegger mannenwerk) in De Duif en een recensie over de levendigheid van zomergast Marc Marie Huijbrechts Aandacht voor 'de aard van het mannenwerk'. Bevindingen door Peter van der Weerd (student  aan de faculteit Religiewetenschappen  aan de Radboud Universiteit in Nijmegen), onze 3 kernvragen aan Peter Rhewinkel (burgemeester Groningen) en Stef bos (zanger / tekstschrijver). Pappa, de eerste man in je leven! Verder een beeld van hoop gezien door Peter Adelaar , aandacht voor de film Howl en de nieuwe column van Joan de RoosIn dit magazine o.a.; Spiritualiteit & Mannenwerk door Johan van Breukelen, onze drie kernvragen aan Claire Felicie (fotografe), Ervaringsverhaal n.a.v het maart mannenweekend en de beelden van Peter de Kruif door Vivan Mell, de column van Joan de Roos, aandacht voor Trudes Hoenders, en 'het licht gezien' door Peter Adelaar.In dit februari-maart magazine o.a. Vivan Mell in gesprek met Sietse Dijkstra: "Mannen, zijn net zoals vrouwen, soms heel erg kwetsbaar en heel erg gekwetst", aandacht voor onze drie kernvragen aan Kader Abdolah (schrijver van het Boekenweek geschenk), Hendrik Grashuis & Johan van Breukelen schreven op verzoek voor het het Tijdschrift Raffia een artikel over mannenwerk anno 2011. Verder Welkom thuis Lars Mokveld, de mannen van het mannenwerk nu, GaySoul 2011 en de column van Joan de Roos  In dit wintermagazine o.a.aandacht voor onze drie kernvragen aan Margriet van der Linden (hoofdredactrice opzij), Antoine Bodar (priester in Rome), Arthur Japin (schrijver) en Jan dirk Veenstra een van de auteurs over een onderzoek en boek over jongensprostitutie.  Verder 'over Oud & Nieuw', Vroeger en Nu; wat doe je er mee? De nieuwe jaarkaart 2011 is uit, Thijs was ooit de jongste (11) deelnemer bij mannenwerk, een portret van hem nu en een artikel over het verschil tussen kloktijd en psychologische tijd.  In dit najaarsmagazine aandacht voor o.a. Bright Richards en zijn voorstelling 'As I Left My Father’s House’, een terugblik op het laatste mannenweekend 'seksualiteit & Innerlijke vrijheid', een verhaal uit Tanzania van Walter van Ruitenbeek, de supportgroep een verademing, en Peter Adelaar over;Mannen komen van Mars en Vrouwen van Venus.In dit zomermagazine aandacht voor o.a. Jens van Tright over zijn kracht en bezieling, Vaderdag en 'de handen van Pa', soms vriest het en ... een verhaal van Vivan en het beeldmerk van de stichting wat stelt het eigenlijk voor?In dit vooraars magazine aandacht voor o.a. Fatima Elatik over kracht en bezieling, Martin Brans over ballans, homoseksualiteit 'een roeping!', verhalen n.a.v. het 3e Gay Soul mannenweekend, Lingham expositie in Utrecht, de man en zijn lichaam een boek van Arie & Stephan en de zomerweek van mannenwerk met extra workshops!In dit jubileummagazine aandacht voor o.a. de kracht & bezieling van Jan Andreae Nu, de kunst en de hardcore business van het mannenwerk, Tijd voor de man van Nu!, 30 jaar mannenwerk  geschiedenis en het mannenwerk team van nu laat zich horen en zien.

Magazine 5 / 2004

online sinds 12-01-2009

van de redactie
de man in de wereld
Rob Tielman
Lauk Woltring
Jotika Hermsen
Omar Nahas
Pater van Kilsdonk
Vincent Duindam
Jan Rot

Rudolf Hunnik
Bob Fosko
Anja Meulenbelt
Henk Hanssen
Ingeborg Bosch
Jan Willem

Gijs Portengen
Peter van Rooijen
Bram van Splunteren

 

 

 

 

 

De man in de wereld en de wereld in de man

Hendrik Grashuis Voorzitter Stichting Mannenwerk

Het Mannenwerk bestaat 25 jaar. Als voorzitter hoor je dan een moment stil te staan bij waar we op het moment zijn, terug te blikken op wat we gedaan en bereikt hebben, en vooruit te kijken op wat ons in deze tijd, in deze wereld te doen staat. In het werken met mannen hebben we ons al die jaren, hoewel de vorm er steeds wat anders uitzag, altijd op hetzelfde gericht: persoonlijk leiderschap en bewustzijn. Werken met deze thema’s heeft ons kracht en helderheid opgeleverd. Maar het heeft ons gelukkig ook geconfronteerd met ons menselijk onvermogen. ‘Gelukkig’ zeg ik, omdat het ons gevoelig en mild maakt voor het gegeven dat mensen niet volmaakt zijn. Het relativeert onze ideeën over autonomie, verantwoordelijkheid, effectiviteit en succes. En het houdt ons in contact met het lijden van de wereld.

In een interview in de Volkskrant antwoordt regisseur Paula van der Oest op de vraag waarom haar films zo vaak over menselijk onvermogen gaan: ‘Het is wat iedereen drijft. Mensen willen iets en in de meeste gevallen lukt dat niet. In je leven doe je heel veel moeite, je worstelt en ploetert, brengt offers, maakt soms wel eens prettige dingen mee, en aan het eind ervan ga je dood. Als ik daar goed over nadenk vind ik dat onverdraaglijk. Ook de fouten die je van generatie op generatie doorgeeft. Daar word ik wel somber van. Dat je niet onder sommige dingen uitkunt. Voor je het weet, denk je: goh, dit lijkt bijzonder veel op de situatie van dertig jaar geleden. Maar het is  ook de schoonheid van het leven!’  

Op het eerste gezicht misschien een wat zwaarmoedige kijk op het bestaan. Toch heeft deze kijk regisseur Van der Oest er niet van weerhouden dit jaar een film te maken, over Surinamers in de Bijlmer, die door recensenten beschreven wordt als een: ‘vrolijke, lichte, feel good-movie’. Ze spreekt in het interview  over menselijk geworstel en geploeter en ziet daar tegelijkertijd de schoonheid van het leven in. Mijn hart springt er van open!

Kerkvader Augustinus beschouwde het al in de vijfde eeuw als het hoogst haalbare voor de mens: het lijden van de wereld mee te kunnen lijden en zich tegelijkertijd te verheugen over het wonder en de schoonheid van de schepping. Dat besef van de eenheid van alle leven kan je terugvinden in alle grote wereldreligies. Het is in feite ook de wezenlijke betekenis van het woord religie: ‘verbinding’.  Alles en allen op de wereld zijn met elkaar verbonden. We ademen dezelfde lucht in en uit, alle wateren op aarde staan met elkaar in verbinding. Als de lucht en het water ergens vervuild raken dan tast ons dat allemaal aan. We willen dat niet altijd beseffen omdat het zo overweldigend is in zijn consequenties, maar intuïtief weten we dat het zo is. De pijn van mensen, honger, armoede, geweld, alle lijden van mensen in de wereld gaat ons allemaal aan. En omgekeerd is het ook zo dat elke daad van ons effect heeft op de hele wereld.  In het Chassidisme, een Joodse mystieke stroming, wordt  letterlijk gezegd, en niet alleen maar bij wijze van spreken: ‘als je één mens op deze wereld redt, dan red je de hele mensheid!’  

 

 

 

We hebben in het westen geen traditie meer van spiritueel leiderschap. Niemand begeleidt ons als wij op bepaalde momenten in ons leven ‘grote’ inzichten en ervaringen hebben.  We hebben een ambivalente houding tegenover ‘verlichte geesten’. We laten ons nog wel aanspreken en inspireren door hun overstijgende uitspraken en levenswijzen, maar voor het gewone dagelijkse leven lijken ze toch te ver van ons af te staan, lijken ze vaak ook te radicaal.

Toen ik twintig was heb ik een ontnuchterende ontmoeting gehad met Krisnamurti. Ik was naar een bijeenkomst gegaan in het Congrescentrum in Den Haag. Ik was jong, idealistisch en hongerig naar antwoorden op de grote levensvragen: wie zijn wij, wat is de zin van ons bestaan, en wat staat ons te doen? En ik wilde oplossingen voor de ongerijmdheden van oorlog en onrecht in een wereld die tegelijkertijd ook zo wonderlijk mooi was. De zaal zat vol met zoekers en verlangers. Ik zat op de derde rij en om mij heen zaten oude dames met lange vlechten en wijde jurken. We zaten allemaal in een prettige opwinding te wachten op de man die het wonder aan ons zou gaan voltrekken en ons vervullen met zijn wijsheid en liefde. Ik kende Krisnamurti van zijn boeken, dus ik had beter kunnen weten. Ik wist dat hij in het begin van de twintigste eeuw door de theosofen-vereniging ontdekt was als ‘verlicht meester’ en dat ze hem naar voren hebben proberen te schuiven als leider van een nieuwe wereldwijde religieuze beweging, maar dat hij voor de eer had bedankt. Hij hief persoonlijk de hele organisatie op omdat hij van mening was dat organisaties schadelijk zijn voor het zoeken naar waarheid en vrijheid: ‘Truth is a pathless land!’  Krisnamurti liep langzaam, oud, klein en stil het podium van het congrescentrum op en ging op een rechte stoel zitten. Hij zweeg lang, zijn ogen waren gesloten en hij ademde. Ik kon hem recht in zijn gezicht zien. Ik had even de gewaarwording dat er helemaal niemand zat. Vanaf het moment dat hij begon te spreken leek hij er voor-namelijk op uit om al onze verwachtingen en hoop om zeep te helpen. Hij sprak een beetje eentonig, leek wat nors, en reageerde vermoeid op de vragen die uit het publiek aan hem gesteld werden. Elke vraag werd teruggekaatst, elke vrager op zichzelf terug geworpen. Er was geen verlossing, geen liefde, geen bevrijding: ‘De waarheid ligt in het kijken naar wat is. Zichzelf zien zoals men is, is het begin en het einde van alle zoeken’. Ik vond het een kale en sombere visie op het leven. Ik was twintig, worstelde met mijn homoseksualiteit en ik wilde mezelf helemaal niet zien zoals ik was, ik wilde boven mijzelf uitstijgen. Het heeft daarna nog jaren geduurd voordat ik de schoonheid van zijn levenshouding kon zien en zelf ervaren.


MAGAZINE

cover

back

Hendrik Grashuis

geboren 1-04-1950 in Groningen

Sinds 1982 werkzaam en gespecialiseerd als docent/acteur binnen opleidingen en trainingen in de psychiatrie, de gezondheidszorg en traumaverwerking. Vanaf 1986 maakt Hendrik deel uit van de leidersgroep van het Mannenwerk. Sinds 1995 is hij voorzitter van de Stichting.

Wat is voor hem de waarde en het bestaansrecht van Stichting Mannenwerk? “ Ik vind het belangrijk dat wij

1: een plek blijven creëren waar mannen elkaar en zichzelf kunnen ‘ont-moeten’.

2: mannen uitnodigen hun innerlijke wereld te betreden

3: gereedschappen aanbieden die mannen kunnen gebruiken om hun bewustzijn en hun vrijheid te vergroten. 

4: rechtvaardigheid, vrede en vreugde in de wereld bevorderen.    

 

 
2012 © Stichting Mannenwerk