Fatima Elatik

“Waar haal je de kracht en bezieling vandaan voor je dagelijkse leven?”

“Mensen. Ik heb gewoon een intense liefde en verbondenheid met mensen. Mijn moeder zei altijd je kunt niet denken ik heb het goed en achterover leunen als je weet dat je buurman het niet goed heeft. Mijn moeder was, twee, drie dagen voor ze hier in Amsterdam aankwam boerin op het land. Die weet als geen ander hoe in de natuur alles met elkaar samenhangt. Die samenhang en verbondenheid met mensen voel ik ook. Daarbij zijn afkomst of seksualiteit voor mij niet relevant. Dat is de buitenkant. Het gaat mij om de zielsverbondenheid met mensen. Ik denk toch dat dit echt de drijfveer is bij wat ik doe. Ik zeg steeds; er is geen mooier beroep dan ik heb. Dat is het dienen van mensen. Maar je moet daarin ook bescheiden blijven.

“Als ik het mag vertalen: Jij vindt dat je geen groot ego hebt”.

Je moet een beetje ego hebben om in de politiek bezig te zijn. Maar wat ik er mee wil zegen is dat mijn verbondenheid met mensen er voor zorgt dat mijn ego blijft wat het is. Dat het niet to groot wordt. Dat is een gevecht, want ik zit in een wereld waar je snel over het paard getild wordt. Als mensen je veel complimenten geven, moet je blijven nadenken. Daar ben ik scherp op. Dan is het: "wacht even, pas op, laat je niet meeslepen. Ik heb het politieke handwerk geleerd van grote mensen. Schelto Patijn zei altijd tegen mij: "Blijf altijd jezelf. Hou je ego in de juiste proporties en maak mensen nooit klein”. Ik heb juist ook mensen nodig om te voelen dat ik leef. Vanochtend was ik op een school in Zeeburg. Als ik dan die kinderen zie, de leerkrachten en de ouders dan weet ik waar ik het allemaal voor doe. Vroeg opstaan en tot laat in de avond door aan het werk.

“Wat hebben (homo)mannen volgens jou in deze tijd nodig?

“Zelfvertrouwen. Ik heb vaak debatten gedaan met homomannen. Regelmatig hoorde ik dan: "Ja, ik word weer de kast ingeduwd. Ik kan niet uitkomen voor wat ik ben”. Dan denk ik ja, dat is precies wat je niet moet doen. Je eigen identiteit laten ontzeggen. Het is mij ook wel eens gezegd. Misschien als je je hoofddoek afdoet, worden je kansen in de politiek groter. Ja, .... als ik beslis om mijn hoofddoek af te doen, dan beslis ik dat nog altijd zelf op eigen gronden. Ik ga mijn indentiteit niet ontkennen. Dus, mannen stop met zeuren en wees trots op wie je bent en draag dat uit. Doe dat gepast en met mate. Je hoeft dat niet overdreven te doen, maar je moet wel vechten voor je bestaansrecht. Volgens mij doe je dat, dat ken ik van mijzelf ook, door gewoon je ding te doen en je niet te schamen voor wie je bent. Zoek ook verbondenheid met anderen. Dat probeer ik steeds tegen homomannen te zeggen. Het kan toch niet zo zijn dat je door kinderen in een klas in de kast wordt geduwd. Wat ik zo erg vind is dat sommige schooldirecteuren dat toelaten. Als ik dat hoor word ik ontzettend boos.
Een ander deel van het verhaal is, dat heb ik wel geleerd, dat als je positieve kracht uitstraalt dat opgevangen wordt door je omgeving. Als je zwakte en twijfel uitstraalt dan wordt je daar op aangepakt. Mensen voelen dat. Ik zou homo’s mee willen geven : Draag je identiteit uit en zoek je lotsverbondenheid met mensen. En dan niet alleen in eigen kring

Mannen, en ik bedoel dan vooral heteromannen, moeten meer contact maken met hun feminiene kant van hun karakter, van hun ziel. Het gros van de hetero mannen heeft daar veel moeite mee. Dat is bij sommige homomannen beter ontwikkeld dan bij hetero’s. Homo’s hebben vaak een betere balans tussen de twee eigenschappen, hun kwetsbaarheid en kracht. Wees trotst op het gevecht wat je hebt gevoerd, de positie die je hebt bereikt en de weg die je hebt gevolgd. Leef in het nu. Wat voel je nu, wat denk je nu, sta ervoor en zoek je bondgenoten.

“Zie je dat ook bij Amsterdamse Marokkanen?

Ik zie steeds meer mensen terug gaan naar de essentie, zich de vragen stellen: "Hoe sta ik in de samenleving en wat vind ik nu van dingen die spelen”. Wat wil ik, wie ben ik. Het gaat ook over het leven in het nu. Het betekent dat je je verleden niet kunt veranderen. Het is wat het is. Maar richt je op het nu, wat wil ik en hoe ga ik nu in het leven staan. Het is wel bijzonder dat ik steeds meer in de Marokkaanse gemeenschap vernieuwing zie. Dat er mensen zijn die naar zichzelf kijken en nadenken en zien dat de wereld er toch anders uitziet. Zich afvragen: hoe ga ik in die wereld staan? Het is natuurlijk wel zo dat er een groep is die het verpest en daarmee teveel aandacht krijgt. Maar, ik blijf zeggen, dat is relatief een heel kleine groep. De ontwikkeling is positief. Als ik dat vergelijk met 15 - 20 jaar geleden dan zie ik een enorme opkomst van jonge hippe moderne mensen die midden in de samenleving staan.

Wat die jongere generatie nodig heeft, is dat wij volwassenen laten zien dat die verbondenheid op het menselijk niveau echt kan. Dat etniciteit, religie en afkomst er eigenlijk niet toe doet. Dat is humaniteit. Waarom zou ik mezelf moeten verheffen boven iemand anders, omdat hij homo is?. Wie zegt dat ik het bij het enige rechte eind heb? Ik zei een keer tegen een groep Marokkaanse jongeren tijdens een debat over homoseksualiteit: “Als het om seksualiteit gaat, doen jullie ineens heel bekrompen. Waarom is het nou zo erg als een man er voor uitkomt dat hij van een man houdt en met hem een leven wil opbouwen? Waarom schreeuwen jullie over moord en doodslag en wordt er schande van gesproken? Maar, dat een getrouwde vent er ook nog eens 5 vriendinnen op na houdt, dat vinden jullie niet erg. Als God echt zo rechtvaardig is, waarom zou die homo die een partner heeft in de hel moeten branden en die gast die naast zijn vrouw 5 scharrels heeft niet?”

Om een krachtig statement te maken, gebruikte ik nogal stevige taal. Dat doe ik wel vaker bij zulke gelegenheden. Die jongens schrokken zich rot. Het gaat er mij om dat ik ze wijzer wil maken. God, die de wereld heeft geschapen, kan het volgens mij nooit slecht bedoeld hebben.

“Als god de mensen heeft geschapen naar zijn evenbeeld, dan zitten alle menselijke varianten ook in God”.

Precies. Ik probeer mee te geven om kritisch te leren denken. Het eerste vers van de Islam dat ooit geopenbaard is, is "denk en leer". Met andere woorden; gebruik je hersenen. Dat betekent dat je niet alleen dogma’s moet volgen, maar zelf moet nadenken over wat je doet en wat je zegt en wel in deze tijd.

Ik ben in een liberaal milieu opgegroeid. Mijn normen hoeven jouw normen niet te zijn. Maar, altijd respectvol met elkaar om blijven gaan. Dat is belangrijk.

”Je hebt deze vraag al grotendeels beantwoord denk ik maar ik stel hem toch: “Wat staat je als man in deze wereld te doen?”

Evenwicht zoeken in het leven. Beantwoording voor een man, voor vrouwen ook trouwens, van de vraag : "Wat is jouw doel hier op aarde." Leef in vrede met jezelf, je omgeving en met de natuur. Verwoest niet wat om je heen staat, houdt je ego in balans. Mannen hebben vaak echt last van ego. Als je aan hun ego komt dan voeren ze oorlog en verwoesten de wereld.

Als je er vanuit gaat dat God liefde is, denk dan na bij iedere stap die je neemt wat voor consequenties dat heeft voor je omgeving. Dat vind ik wel eens jammer van het huidige Ik-tijdperk in deze samenleving. Dat we lotsverbondenheid helemaal vergeten zijn. Alleen maar Ik, Ik, Ik. Dat kan helemaal niet. Mijn moeder zij altijd: "Als je in een houten huis woont en er breekt brand uit bij iemand die boven je woont dan kun je niet denken dat je daar geen last van hebt”. Die lotsverbondenheid van mensen onderling vind ik zo belangrijk. Mannen kunnen er van leren door ook die kant van hun eigen emotionele ontwikkeling te zien. Voor mannen en voor vrouwen geldt: ken je plek in de wereld. Daar bedoel ik niet mee dat je jezelf groter of kleiner moet maken dan je bent. Als je weet wat je plek is in de wereld, weet je ook dat je andere mensen nodig hebt om die wereld beter te maken. Dat je ook de verantwoordelijkheid daarvoor met anderen deelt. Daarom kan ik me ook druk maken over allerlei discussies in de samenleving. Er zijn problemen, er gebeuren vervelende dingen. Dat kan toch niet de reden zijn om ons uit elkaar te laten spelen. We hebben elkaar hard nodig We kunnen elkaar toch niet aan ons lot overlaten? We hebben mensen die naar een voedselbank moeten en de buurman ernaast heeft een dikke vette Porche voor de deur. Dat is toch bizar? Ik vind dat al bijzonder als ik dat in Marokko zie. Maar dan denk ik: "Dat is geen democratie en ook niet de verzorgingsstaat en de samenleving die ik ken en wil”.

Nederland is altijd heel solidair geweest met de rest van de wereld. Die solidariteit is een beetje afgekalfd de afgelopen jaren. Sinds Thatcher en Reagan heeft de individualisering een sterke vlucht genomen. Het neo-liberalisme heeft veel stuk gemaakt. Ik wil graag dat de mensen teruggaan naar het principe van mens zijn. Naar solidariteit en de erkenning dat je een ander nodig hebt. Je moet in staat zijn om kritisch naar jezelf te blijven kijken. Wat ik belangrijk vindt is zoeken naar solidariteit. Daarom zei ik: “Wat (homo)mannen nodig hebben is respect, trots zijn op je eigen individu, maar ook je grenzen kennen en daarbinnen ook weten en erkennen wanneer je een ander nodig hebt”.

Vivan Mell

Wil je reageren op dit verhaal?

Magazine

Fatima Elatik