Met gepaste trots presenteren wij u hier een speciale uitgave van het Mannenwerk Magazine, met het beste van het online magazine van de afgelopen jaren, en meer! We willen u als lezer hiermee een kijkje geven in de ziel van het mannenwerk. Het is dan ook een blad geworden over spiritualiteit met beide benen op de grond. Over ruimte, aandacht, seksualiteit en liefde.

Maar net als tijdens de activiteiten van het mannenwerk, zijn we ook de schaduwkanten voor mannen niet uit de weg gegaan met thema’s als misbruik van jongens en mannen, huiselijk geweld en (oude) pijn. Het is al met al een rijk gevuld geheel geworden. Vol als het leven en vol van het leven. We heten u, met dit magazine, van harte welkom in de ziel van het mannenwerk. En wellicht inspireert het u ook om (wederom) deel te nemen aan een van onze activiteiten. Ook daar bent u van harte welkom!

Lars Mokveld

voorzitter Stichting Mannenwerk

bestel hier jouw mannenwerk magazine

23 -25 maart 2012

‘Wat is geluk? Geluk is een diepe tevredenheid met wat je is overkomen en hoe je daarmee ben omgegaan, zelfs al heb je daarin fouten gemaakt’

Uit het laatste interview in Volkskrant Magazine met schrijver Hans Keilson (101 jaar overleden in 2011)

Roos Vonk in de Volkskrant (4-6-11)

In Memoriam Trudes Hoenders

Trudes Hoenders (in 2002)

Van 1988 tot 2002 was Trudes Hoenders actief betrokken bij het mannenwerk. Eerst als een verlegen en onzekere deelnemer en vervolgens als medebegeleider, gastworkshopleider, trainer van het leidersteam en bestuurslid van Stichting Mannenwerk. Voor sommigen van ons was Trudes behalve een collega ook een vriend.

Trudes is en blijft een onmiskenbaar belangrijk deel van de geschiedenis en ontwikkeling van het mannenwerk.

We denken aan de volstrekt eigenzinnige manier waarop hij voor veel mensen een voorbeeld is geweest van een oorspronkelijke geest. We danken hem voor de scherpe inzichten die hij met ons gedeeld heeft over de menselijke betrekkingen. Voor het licht dat hij heeft laten schijnen op de keuzes die een mens heeft om te bepalen hoe hij zich verhoudt tot wat zich aan hem voordoet. Over het belang van taal en tekst dat hij hierbij benadrukte, mede ook door zijn eigen , zeer precieze en zorgvuldige manier van uitdrukken.

Hoewel Trudes de laatste jaren steeds meer een teruggetrokken leven leidde, denken we toch met genoegen aan de manier waarop we zo nu en dan nog telefonisch ‘langszij’ kwamen (als schepen) en broze, vriendelijke woorden en ontroerende, inspirerende beelden met elkaar uitwisselden.

Voor ons was het een voorrecht Trudes te kennen. We zullen met diepe genegenheid en respect aan hem blijven denken.

Namens Stichting Mannenwerk ,

Hendrik Grashuis

Hieronder nog een illustrerend en typerend fragment uit een artikel van Trudes Hoenders in de Mannenwerk Nieuwsbrief van 1999 over ‘Ontmoeting en Overgave’:

Trudes Hoenders (in 1990)

‘Ik word die ik ben in de ontmoeting met de Ander die zich aan mij bekend maakt in antwoord op het feit dat ik mij aan hem bekend maakte en dus liet kennen enz. enz.

Zich uitspreken ten overstaan van de Ander kun je in dit ver­band heel wel opvatten als het aanbieden van een tekst, en wel in het bijzonder mijn tekst, aan de Ander. Mijn tekst die (mis)ver­staan en begrepen kan worden en telkens weer opnieuw verhel­derd moet worden.

Het belang van het tweegesprek ofwel de persoonlijke dialoog schuilt vooral in de bereidheid van beide mensen zich uit te spreken over wat voor hem op de voorgrond staat en wellicht hem daadwerkelijk ter harte gaat, de ander horen­de of gehoord hebben­de.

In dit verband komt de indrukwekkende opgave in beeld die ontstaat wanneer ik mij in het feit dat en hoe ik mij als persoon uit­spreek, mij toever­trouw aan de Ander.

Ook wordt hier het delicate karakter van de persoonlijk ont­moeting met de Ander zichtbaar wanneer ik met het uitspre­ken van mijn persoonlijke tekst juist deze man ten overstaan van wie ik spreek, binnen laat in het intieme zoniet intiemste domein van mijn bestaan.

Hier doemt de vraag naar de bereidheid tot en mogelijkheid c.q. noodzaak tot overgave onverbiddelijk maar ook onvermijdelijk op.’

meer over Trudes in ons nieuwe magazine (verschijnt 2 april)

volg ons nu op facebook !

GAYSOUL 2011

Stichting Mannenwerk organiseert jaarlijks met succes een weekend om je homo - bi- seksualiteit te vieren, jezelf en andere mannen te ontmoeten, om contact te maken, te genieten en elkaar te inspireren rondom het thema 'Gay Soul'. 

Wat het (of jouw) thema ook is, een weekend van Stichting mannenwerk staat altijd garant voor verdieping, contact en plezier! Daarbij gaat het om de kunst te beseffen wat er in het hier en nu al is, en het vermogen om daar contact mee te maken. Ook al hebben veel homomannen tussen de 40 en de 80 andere ervaringen: het bestaat echt, om met een groep homo- bi mannen op een krachtige en liefdevolle wijze bij elkaar te zijn. Met ruimte voor wanhoop en gemis en de mogelijkheid om in contact te zijn met je ziel en zaligheid. Je bewust te zijn van je eigen oordelen en daarvan een milde toeschouwer te worden. Uniek in de ‘homo gemeenschap’!

meer info

De mannen van het mannenwerk wensen je een inspirerend

2011

We kijken weer terug op een bijzondere oud en nieuw workshop en bereiden ons voor op de komende activiteiten zoals supportgroepen en het gaysoul mannenweekend in maart. De oud en nieuw workshop was begin december al volgeboekt en daarom moesten we een aantal mannen teleurstellen. Overweeg je naar de maartworkshop te komen wacht dan niet te lang met je reservering. Klik hier voor meer info

Ik heb een uitnodiging aangenomen om zondag 12 februari mijn medewerking te verlenen aan een oecumenische dienst, geleid door Jan Andreae in De Duif in Amsterdam.

Het thema is: Leven en dood 

Hoe kun je op zo’n manier bij het proces van de naderende dood aanwezig zijn, dat het iets is wat geleefd en gevierd kan worden?

Een mogelijkheid om er beter van te worden, voor iedereen die er mee te maken krijgt, of je nu ziek bent, binnenkort dood gaat of nog even gezond achterblijft. Wij allemaal dus. Niemand uitgezonderd.  

Ik nodig je van harte uit om daar bij te zijn. Als het je past wellicht een mooie aanleiding om elkaar weer te ontmoeten.

zondag 12 februari  

Aanvang: 10.30 uur

Toegang: geheel vrij,

iedereen is welkom.

Kerkgebouw De Duif, Prinsengracht 756

Mannen die regelmatig onze activiteiten bezoeken en onze website lezen weten waarschijnlijk dat ik half september 2011 heb gehoord dat de kanker terug is met uitzaaiingen in de longen. De vooruitzichten : Geen kans op genezing en maar ‘beperkte tijd’ van leven: Een half jaar? Eén, of misschien nog wel twee jaar? Op dit moment ben ik herstellend van een hersenoperatie waar ik weer wonderbaarlijk goed door heen gekomen ben. Ik leef! Ik voel me gezegend met de tijd, ruimte, energie en creativiteit die ik heb, en dat het me blijkbaar gegeven is om met schijnbaar zware gegevens op een lichte manier om te gaan.

Ik heb gemerkt dat als ik over kanker, ongeneeslijk ziek zijn, en de naderende dood spreek, het voor anderen vaak lastig is om nog goed te luisteren. Ik zoek dus naar een manier van vertellen die niet scheidend werkt. Het is voor iedereen ook een confrontatie met de eigen eindigheid van het leven. Niemand zit daar op te wachten. Bijna iedereen vindt het allemaal maar moeilijk en vreselijk en zwaar (voor mij!) Terwijl ik er zelf zoveel moois aan beleef en zoveel mogelijkheden zie en ervaar: ik zie hoe wonderbaarlijk alles in elkaar steekt, en dat sterven daar gewoon een onderdeel van is. Ik ervaar het leven intens en denk soms: wie is hier nou stervend of halfdood? Ik nog niet in ieder geval!

Het Mannenwerk is voor mij daarin van onschatbare waarde. Alles wat ik daar geleerd heb in de afgelopen 26 jaar komt ook nu van pas.

Uiteindelijk gaat het om de ruimte en het vermogen om werkelijk contact te maken met ‘wat er is’ en daarmee te ‘zijn’. We leven vaak in het misverstand dat het allemaal nog moet gaan gebeuren, terwijl als je goed kijkt en luistert, gebeurt het waar je bij staat!

Over ‘zijn met wat er is’ bestaat vaak het misverstand dat het iets passiefs zou zijn. Alsof je je er bij neer legt zoals het is. Ik zie het ‘zijn met wat er is’ als een energieke staat van wakker en ‘in beweging zijn’, die je wat mij betreft ook ‘verlichting’ kan noemen. Het maakt het leven in ieder geval lichter.

In die zin leef ik mijn halve leven al met de naderende dood. Zoals we dat in wezen allemaal zouden kunnen doen. Het enige verschil is dat het mij nu letterlijk is aangezegd waardoor het voor mij nog wat urgenter lijkt. De aanzegging van mijn komende sterven zie ik, net zoals ik het hele leven zie: als een oproep om te functioneren en te creëren. Gewoon de mogelijkheden zien en benutten tot de laatste zucht.

Vooralsnog ben ik van plan om gebruik te maken van de tijd en ruimte die me is gegeven, en zal ik (bij leven en welzijn) de komende workshops en andere activiteiten leiden, samen met de andere mannen van het mannenwerkteam.

Vriendelijke groet,

Johan van Breukelen