 |
|
 |
 |
update 04-02-12

|

Met
gepaste trots presenteren wij u hier een speciale uitgave van het
Mannenwerk Magazine, met het beste van het online magazine
van de afgelopen
jaren, en meer! We willen u als lezer hiermee een kijkje geven in
de ziel van het mannenwerk. Het is dan ook een blad geworden over
spiritualiteit met beide benen op de grond. Over ruimte, aandacht,
seksualiteit en liefde.
Maar
net als tijdens de activiteiten van het mannenwerk, zijn we ook de
schaduwkanten voor mannen niet uit de weg gegaan met thema’s als
misbruik van jongens en mannen, huiselijk geweld en (oude) pijn.
Het is al met al een rijk gevuld geheel geworden. Vol als het
leven en vol van het leven. We heten u, met dit magazine, van
harte welkom in de ziel van het mannenwerk. En wellicht inspireert
het u ook om (wederom) deel te nemen aan een van onze
activiteiten. Ook daar bent u van harte welkom!
Lars Mokveld
voorzitter
Stichting Mannenwerk
bestel
hier jouw mannenwerk magazine

23
-25 maart 2012
|
|
‘Wat
is geluk? Geluk is een diepe tevredenheid met wat je is overkomen
en hoe je daarmee ben omgegaan, zelfs al heb je daarin fouten
gemaakt’
Uit
het laatste interview in Volkskrant Magazine met schrijver Hans
Keilson (101 jaar overleden in 2011)
|
| Voor iedereen die vaak tobt over zichzelf is er slecht nieuws:... Het gaat niet om jou. Niemand is met jou bezig!......... Het goede nieuws is; ...het gaat niet om jou!... je kunt ontspannen, maak je niet langer druk, niemand let op je. Andere mensen zijn ook met zichzelf bezig, net als jij!......
Roos Vonk in de Volkskrant
(4-6-11)
|
"Er is veel communicatie maar weinig
contact.
Mensen zijn eenzaam. maar bang voor intimiteit. Intimiteit is
riskant, je kunt gekwetst worden. Daarom zijn moderne communicatie
middelen ook zo aantrekkelijk. Ze geven de illusie van gezelschap,
zonder de eisen die vriendschap aan je stelt"
Citaat van Sherry Turkle Hoogleraar en
Psycholoog. Gaf in 2011 een masterclass in Tilburg
Zij ontdekte in 1995 als een van de eerste de
enorme vrijheid die internet bood. In middels heeft ze ook de
donkere kant ontdekt. Ze ontwaard een nieuwe houding:
Ik deel dus ik besta. Een gedachte is pas iets
waard als je facebook vrienden ermee instemmen.
bron. Volkskrant
|
|
|
|
|
In Memoriam
Trudes Hoenders

Trudes
Hoenders (in 2002)
|
"voor
lief nemen zoals het is"
(citaat
van Trudes uit zijn laatste weken)
We
eren
Trudes Hoenders
in
zijn werkzaam leven arts-psychiater
gestorven op
26 maart 2011
Lieve
schat, om wiens dood wij rouwen,
Trudes,
breekbaar en briljant,
een
ziel, benard en ruim.
Trudes,
vriend, geneesheer van het woord,
intimus,
gezocht en kwijt gespeeld,
Trudes, gids
in counselen en mannenwerk,
zorgvuldig
waarachtig - vrijelijk naar de kern.
Dank
je wel Trudes dat je ons hebt ontvangen
Crina van Belzen
Jaap Boon
Johan
van Breukelen
en
Hendrik Grashuis
namens
Stichting Mannenwerk
Johannes Daniel Heinzerling
Theo
de Klein
,
Stichting Abhika
Anny Ploegmakers
Frans
Vosman
|
Van
1988
tot 2002 was Trudes Hoenders actief betrokken bij het mannenwerk.
Eerst als een verlegen en onzekere deelnemer en vervolgens als
medebegeleider, gastworkshopleider, trainer van het leidersteam en
bestuurslid
van Stichting
Mannenwerk. Voor
sommigen van ons was Trudes behalve een collega ook een vriend.
Trudes
is en blijft een onmiskenbaar belangrijk deel
van de geschiedenis en
ontwikkeling van het mannenwerk.
We
denken
aan de volstrekt
eigenzinnige manier waarop hij voor veel mensen een voorbeeld is
geweest van een oorspronkelijke geest. We danken hem voor de
scherpe inzichten die hij met ons gedeeld heeft over de menselijke
betrekkingen.
Voor het licht dat hij heeft
laten schijnen op de keuzes die een mens heeft om te bepalen hoe
hij zich verhoudt tot wat zich aan hem voordoet. Over het belang
van taal en tekst dat hij hierbij benadrukte, mede ook door
zijn eigen
, zeer precieze en zorgvuldige manier van uitdrukken.
Hoewel
Trudes de laatste jaren steeds meer een teruggetrokken leven
leidde, denken we toch met genoegen
aan de manier
waarop we zo nu en dan nog telefonisch ‘langszij’ kwamen (als
schepen) en broze, vriendelijke woorden en ontroerende,
inspirerende beelden met elkaar uitwisselden.
Voor
ons was het een voorrecht Trudes te kennen. We zullen met diepe
genegenheid en respect aan hem blijven denken.
Namens
Stichting Mannenwerk
,
Hendrik Grashuis

Hieronder
nog een illustrerend en typerend fragment uit een artikel van
Trudes Hoenders
in de Mannenwerk Nieuwsbrief van 1999 over ‘Ontmoeting en
Overgave’:

Trudes Hoenders (in 1990)
‘Ik
word die ik ben in de ontmoeting met de Ander die zich aan mij
bekend maakt in antwoord op het feit dat ik mij aan hem bekend
maakte en dus liet kennen enz. enz.
Zich
uitspreken ten overstaan
van de Ander
kun je in dit verband heel wel opvatten als het aanbieden van
een tekst, en wel in het bijzonder mijn tekst,
aan de Ander.
Mijn tekst die (mis)verstaan en begrepen kan worden en telkens
weer opnieuw verhelderd moet worden.
Het
belang van het tweegesprek ofwel de persoonlijke dialoog schuilt
vooral in de bereidheid van beide mensen zich uit te spreken over
wat voor hem op de voorgrond staat en wellicht hem daadwerkelijk
ter harte gaat, de ander horende of gehoord hebbende.
In
dit verband komt de indrukwekkende opgave in beeld die ontstaat
wanneer ik mij in het feit dat en hoe ik mij als persoon uitspreek,
mij toevertrouw
aan de Ander.
Ook
wordt hier het delicate karakter
van de persoonlijk
ontmoeting met de Ander zichtbaar wanneer ik met het uitspreken
van mijn persoonlijke tekst juist deze man ten overstaan van wie
ik spreek, binnen laat in het intieme zoniet intiemste domein van
mijn bestaan.
Hier
doemt de vraag naar de bereidheid tot en mogelijkheid c.q.
noodzaak tot overgave onverbiddelijk maar ook onvermijdelijk op.’
meer
over Trudes in ons nieuwe magazine
(verschijnt 2 april) |
|
volg ons nu op facebook
! |
 |
|
In
dit extra dikke nummer van Raffia onderzoeken de medewerkers
hoe het er anno 2011 voorstaat met mannelijkheid, mannen en
emancipatie.
Op
verzoek van de redactie van Raffia
heeft Stichting Mannenwerk ook een bijdrage geleverd. Hendrik Grashuis en Johan van Breukelen
schreven onderstaand artikel.
|
|

|
|
GAYSOUL
2011
Stichting
Mannenwerk
organiseert
jaarlijks met succes een weekend om je homo - bi- seksualiteit te vieren,
jezelf en andere mannen te ontmoeten, om contact te maken, te genieten en
elkaar te inspireren rondom het thema 'Gay Soul'.
Wat
het (of jouw) thema ook is, een
weekend van Stichting
mannenwerk staat altijd garant voor verdieping, contact en plezier! Daarbij
gaat het om de kunst te beseffen wat er in het hier en nu al is, en het
vermogen om daar contact mee te maken. Ook al hebben veel homomannen
tussen de 40 en de 80 andere ervaringen:
het
bestaat echt, om met een groep homo- bi mannen op een krachtige en
liefdevolle wijze bij elkaar te zijn. Met ruimte voor wanhoop en gemis en
de mogelijkheid om in contact te zijn met je ziel en zaligheid. Je bewust
te zijn van je eigen oordelen en daarvan een milde toeschouwer te worden. Uniek
in de ‘homo gemeenschap’!
meer
info
|
De
mannen van het mannenwerk wensen je een inspirerend
2011
We
kijken weer terug op een bijzondere oud en nieuw workshop en
bereiden ons voor op de komende activiteiten zoals supportgroepen
en het gaysoul
mannenweekend in maart. De oud en nieuw workshop was begin
december al volgeboekt en daarom moesten we een aantal mannen
teleurstellen. Overweeg je naar de maartworkshop te komen wacht
dan niet te lang met je reservering. Klik
hier voor meer info

|
|
|
|
Bijzondere
Kerstnachtdienst met o.a. Jan
Andreae als voorganger in De Duif
24
december om 24.00 uur.
De
Duif is die avond vanaf 23.15 uur open |
|
|
 |
|
 |
|
Ik
heb een uitnodiging aangenomen om zondag 12 februari mijn
medewerking te verlenen aan een oecumenische dienst, geleid door
Jan Andreae
in De Duif in Amsterdam.
Het
thema is: Leven en dood
Hoe
kun je op zo’n manier bij het proces
van de naderende
dood aanwezig zijn, dat het iets is wat geleefd en gevierd kan
worden?
Een
mogelijkheid om er beter van te worden, voor iedereen die er mee
te maken krijgt, of je nu ziek bent, binnenkort dood gaat of nog
even gezond achterblijft. Wij allemaal dus. Niemand uitgezonderd.
Ik nodig je van harte uit om daar bij te
zijn. Als het je past wellicht een mooie aanleiding om elkaar weer
te ontmoeten.
zondag
12 februari
Aanvang:
10.30 uur
Toegang:
geheel vrij,
iedereen
is welkom.
Kerkgebouw
De Duif, Prinsengracht 756
Mannen die regelmatig onze activiteiten bezoeken en onze website
lezen weten waarschijnlijk dat ik half september 2011 heb gehoord dat de kanker terug is met
uitzaaiingen in
de longen. De vooruitzichten
: Geen kans op genezing en maar ‘beperkte tijd’ van leven: Een
half jaar? Eén, of misschien nog wel twee jaar?
Op dit moment ben ik herstellend van een hersenoperatie waar ik
weer wonderbaarlijk goed door heen gekomen ben. Ik leef! Ik
voel me gezegend met de tijd, ruimte, energie en creativiteit die
ik heb, en dat het me blijkbaar gegeven is om met schijnbaar zware
gegevens op een lichte manier om te gaan.
Ik heb gemerkt dat als ik over kanker, ongeneeslijk ziek zijn, en
de naderende dood spreek, het voor anderen vaak lastig is om nog
goed te luisteren. Ik zoek dus naar een manier van vertellen die
niet scheidend werkt. Het is voor iedereen ook een confrontatie
met de eigen eindigheid van het leven. Niemand zit daar op te
wachten. Bijna iedereen vindt het allemaal maar moeilijk en
vreselijk en zwaar (voor mij!) Terwijl ik er zelf zoveel moois aan
beleef en zoveel mogelijkheden zie en ervaar: ik zie hoe
wonderbaarlijk alles in elkaar steekt, en dat sterven daar gewoon
een onderdeel van is. Ik ervaar het leven intens en denk soms: wie
is hier nou stervend of halfdood? Ik nog niet in ieder geval!
Het Mannenwerk is voor mij daarin van onschatbare waarde. Alles wat
ik daar geleerd heb in de afgelopen 26 jaar komt ook nu van pas.
Uiteindelijk
gaat het om de ruimte en het vermogen om werkelijk contact te
maken met ‘wat er is’ en daarmee te ‘zijn’. We leven vaak
in het misverstand dat het allemaal nog moet gaan gebeuren,
terwijl als je goed kijkt en luistert, gebeurt het waar je bij
staat!
Over
‘zijn met wat er is’ bestaat vaak het misverstand dat het iets
passiefs zou zijn. Alsof je je er bij neer legt zoals het is. Ik
zie het ‘zijn met wat er is’ als een energieke staat van
wakker en ‘in beweging zijn’, die je wat mij betreft ook
‘verlichting’ kan noemen. Het maakt het leven in ieder geval
lichter.
In
die zin leef ik mijn halve leven al met de naderende dood. Zoals
we dat in wezen allemaal zouden kunnen doen. Het enige verschil is
dat het mij nu letterlijk is aangezegd waardoor het voor mij nog
wat urgenter lijkt. De aanzegging van mijn komende sterven zie ik,
net zoals ik het hele leven zie: als een oproep om te functioneren
en te creëren. Gewoon de mogelijkheden zien en benutten tot
de laatste zucht.
Vooralsnog
ben ik van plan om gebruik te maken
van de tijd
en
ruimte die me is gegeven, en zal ik (bij leven en welzijn) de
komende workshops en andere activiteiten leiden, samen met
de andere mannen van
het mannenwerkteam.
Vriendelijke
groet,
Johan
van Breukelen
|
|
 |