 |
|
 |
 |
|
Dit
extra lange weekend is voor alle mannen die aan het eind van het jaar met
ruimte en goede aandacht willen terugkijken; op wat achter je ligt,
stilstaan bij je leven zoals het nu is, om vervolgens het nieuwe
jaar bezield en geïnspireerd te beginnen.
Dit weekend is zo ingericht dat er aandacht is voor jouw
persoonlijke verhaal en met name voor je onderstroom. Hiermee wordt
bedoeld je drijfveren, je bezieling, de energie waaruit jij je leven
leidt!
Je kunt er samen met een groep mannen terugkijken naar jouw
afgelopen jaar (en verder terug) en geïnspireerd raken voor het nieuwe
jaar.
Dit alles binnen een structuur die ruimte en aandacht voor jouw
thema's biedt.
Thema’s waaraan je bijv. kunt denken; relaties, liefde, werk,
verlies, levensloopkeuzes, verlangen en seksualiteit, familie, kortom
alles wat jou in je leven bezig houdt en waar je iets mee wilt!
Een mooie gelegenheid om een paar dagen met goede aandacht stil te
staan en opnieuw in beweging te komen rond;
Hoe
is het nu echt met me?
Hoe
doe ik het in mijn leven?
Waar
gaat het me eigenlijk om?
Hoe
kan ik mijn leven leiden zoals ik dat het liefste zou willen?
Waarom doe ik dat (soms/vaak) niet? Wat
houdt me tegen?
Contact
maken in het Hier en Nu
Je
eigen actuele thema (s)
Prikkelen deze vragen en thema's je? Heb je bij het lezen van
bovenstaande tekst al een gedachte gehad dat dit wel eens goed voor jou
zou kunnen zijn? En heb je zin om een oud & nieuw samen te zijn met
mannen, contact te maken, te genieten en elkaar te inspireren? Of vind je
dat allemaal ook een beetje eng? Schrijf je dan zo spoedig mogelijk
in! Heb je nog vragen of wil je eerst een gesprek, bel dan
030.2321915
Oud & Nieuw
met
Mannenwerk

workshop - Feest - verblijf in een
toplocatie
Zo'n
15 jaar organiseren we rond de jaarwisseling een Oud en
Nieuw workshop. Een mooie traditie van vier dagen
bezinning, contact, verdieping en vooral ook plezier. Een
hoogtepunt tijdens deze vierdaagse workshop is de
oudejaarsavond.
Iedereen wordt uitgenodigd iets te laten
zien. Dat kan een verhaal, gedicht, lied, dans zijn.
Iets wat je zelf graag wilt laten zien, er is een podium
en er is publiek met goede aandacht. Een fantastische
plek om een stap te zetten op dit gebied.
Het leuke is
dat je het alleen maar doet als het voor jou goed is,
niet omdat het moet. Er zijn altijd mannen die kiezen om
toeschouwer te zijn en dat is ook goed. Veel mensen
hebben wel een verhaal met Oud & Nieuw. Dat het
verplicht 'gezellig' moet zijn, dat je mee moet doen! Op
de oudejaarsavond bij het mannenwerk is juist daar
aandacht voor.
Er moet helemaal niets! Ieder is op zijn
eigen mannier aanwezig en de diversiteit die mannen
laten zien in optredens maken zo'n oudejaarsavond tot
een onvergetelijke oud en nieuw! Elk jaar weer!
|
Reactie
deelnemers
Evert;
'het is voor mij een bijzondere jaarwisseling geweest.
Na al die jaren heb ik in dit weekend alles gedurfd,
‘alles’ gedaan, veel ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik
bedoel natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen
gezien, goede en leuke optredens, zelf veel gevoelens
laten zien, lekker
gedanst, lekker (vals) gezongen, goede gesprekken
gevoerd, onderuitgezakt op de bank gezeten, gedold,
geplaagd, gekeet, geproest en geproost, maar ook
verstild geweest, naar binnen gekeken, en goud
gevonden.'
Joep:
‘ Zelden heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote
groepen mannen, ook al was het soms best eng. Maar door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat
1st eng was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik
heb veel mooie ervaringen nu !Kortom het oud en nieuw
weekend was voor mij een verademing en heeft zeker een
bijdrage geleverd aan mijn innerlijke groei. Daarvoor mijn oprechte bewondering en dank !’
Erik:
‘Ik vond het prettig dat er nogal wat vrije tijd in
het programma zat. Ik heb door het bos gewandeld, ben
wezen zwemmen en kon even alleen zijn op
de kamer. De bar
was 's avonds laat een goed ontmoetingspunt. De
bijeenkomst met de dierbare voorwerpen heb ik heel erg
gewaardeerd en ik heb er ook waardering ondervonden.
Van de oudejaarsavond
heb ik genoten en ik
ben blij
dat ik er ook aan heb bijgedragen, daar zag ik
aanvankelijk wat tegenop. Samenvattend: fijne dagen,
veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen. Dank aan
iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.’
Peter
D:
‘Terugblik op oud en nieuw. Het is alweer een week geleden dat ik met
Mannen op de
Sparrenhorst in Nunspeet was met Oud en Nieuw. Ik kijk
terug op een paar bijzondere dagen. Woorden die bij me
opkomen zijn warmte, openheid, eerlijkheid, licht en
lucht, stromen en vooral bewustwording rondom
mildheid.’
Robert
M:
De stap om deel te nemen
aan de '
einde jaarbijeenkomst'
van stichting
mannenwerk was groot voor me. De motivatie om het te
doen moest helemaal uit mijzelf komen. Eenmaal in de
sfeer van 'Johan' en zijn team, voelde ik me enorm
welkom en gesteund. Een warm bad van respect,
enthousiasme en toewijding. Hierdoor kon ik direct
'mijzelf zijn' en dus ontspannen.
Jules.:
Waarom heb ik mij opgegeven? Ik heb in november mijn liefste verloren,
en ik wil niet met Oud en Nieuw alleen zijn (al die
verschrikkelijke feestdagen!), en
van de website
heb ik begrepen dat je daar kunt praten over wat er
gebeurd is en hoe je verder moet.
Ik leer meteen dat het niet gaat om praten maar
om luisteren, niet om verstand maar om gevoel. Moeilijk
voor mij, toch maar proberen anders had ik niet hoeven
komen’.
Peter
B;
‘enorm bedankt voor jullie inzet, betrokkenheid en de geweldige wijze
waarop jullie dit alles hebben georganiseerd. Deze
dagen laten me niet los en zitten steeds in mijn
gedachte, tot in de details.’
2009-Dirk:
Na het diner ga ik een half uurtje op bed
liggen en sta een kwartier lekker onder een
warme douche. Dat doet me goed, ik trek mooie
kleren aan en ben uitgerust en klaar voor de
feestavond. een open podium waar ruimte is
voor een lied, een gedicht, een dans, een
sketch. Mij niet gezien, ik durf dat echt
niet, heb teveel schaamte op mezelf zitten en
ik heb dan ook immense bewondering voor
diegenen die dat wel doen! meer
2001-Evert;
'het is voor mij een bijzondere jaarwisseling
geweest. Na al die jaren heb ik in dit weekend
alles gedurfd, ‘alles’ gedaan, veel
ontvangen, veel gegeten, eeeh…ik bedoel
natuurlijk: veel gegeven. Veel van anderen
gezien, goede en leuke optredens, zelf veel
gevoelens laten zien,
lekker gedanst, lekker (vals) gezongen,
goede gesprekken gevoerd, onderuitgezakt op de
bank gezeten, gedold, geplaagd, gekeet,
geproest en geproost, maar ook verstild
geweest, naar binnen gekeken, en goud
gevonden.' meer
|
verslag
van erik
De annonce in NRC-Handelsblad maakte mij
nieuwsgierig. Ik had niet eerder
van de stichting
gehoord en nam een kijkje op hun website. Daar las ik het verslag van een
deelnemer
aan de workshop
2008-2009 en dat sprak mij wel aan. Tegelijk vond ik het ook wel eng om
met een stuk of twintig wildvreemde mannen, waarschijnlijk allemaal jonger
dan ik, vier dagen in openhartigheid door te brengen. Een telefoongesprek
met een
van de teamleden
trok mij over de streep. Ik reserveerde toch maar wel een
eenpersoonskamer, dan kon ik me tenminste terugtrekken als ik dat wilde.
Ik ben nogal op mezelf, maak niet zo gemakkelijk contact, vraag me altijd
af of de ander daar wel van gediend is.
Nunspeet. Sparrenhorst in de sneeuw. Een comfortabel
hotel, zo groot dat ik een paar keer verdwaalde. Ruime kamer, goed bed en
prima eten. De eerste bijeen-komst was voor mij best spannend, maar al
gauw voelde ik me op mijn gemak. Ik vond het soms moeilijk om à la minute
te reageren, ik wil eerst goed nadenken en de juiste woorden zoeken.
Gelukkig waren er altijd anderen die eerder hun mond open deden, zodat ik
de tijd kreeg om mijn reactie voor te bereiden. Het doel dat ik met de
workshop voor ogen had, noemde ik "wijsheid opdoen" en om dat te
bereiken, zou ik "luisteren". Die trefwoorden stonden op mijn
poster en daar heb ik de foto van een eigenwijs 9-jarig jongetje
bijgeplakt.
Tijdens de sessies in de grote en de kleine groep
lieten mannen zich van hun kwetsbare kant zien. Mooi en soms ontroerend.
Ik kan het zelf nu ook beter dan vroeger. De tweegesprekken zetten mij
soms voor het blok: ineens vijf minuten over je gevoelens spreken zonder
bedenktijd gaat mij slecht af. Ik heb dan ook een keer vijf minuten mijn
mond gehouden. In een ander tweegesprek heb ik de moed gehad om de
gesprekspartner te bekennen dat ik hem een aantrekkelijke man vond, wat
mij kwam te staan op de reactie dat hij niet op oudere mannen viel. Ik had
het beter niet kunnen zeggen, maar deed in elk geval weer wat wijsheid op.
De oefeningen aan het begin en eind
van de sessies
waren voor mij nieuw en aangenaam rustgevend.
Ik
vond het prettig dat er nogal wat vrije tijd in het programma zat. Ik heb
door het bos gewandeld, ben wezen zwemmen en kon even alleen zijn op
de kamer. De bar
was 's avonds laat een goed ontmoetingspunt. De bijeenkomst met de
dierbare voorwerpen heb ik heel erg gewaardeerd en ik heb er ook
waardering ondervonden.
Van de oudejaarsavond
heb ik genoten en ik
ben blij
dat ik er ook aan heb bijgedragen, daar zag ik aanvankelijk wat tegenop.
Samenvattend: fijne dagen, veel ontvangen, ook iets gegeven, lieve mannen.
Dank aan iedereen en vooral aan het team van Mannenwerk.
Erik

verslag Joep Oomen
Joep;
Ja het was goed thuiskomen ! Als een ander
man !
!!. (vraag dat maar aan mijn vriendin :-) ) Het
doordeweekse weekend heeft me veel goeds gebracht en het was veruit de
beste oud en nieuw die ik ooit heb mogen ervaren.
Wat
het weekend me duidelijk heeft gemaakt is dat we vooral mens zijn, en
daarbij ook man. En
of je dan Homo, Bi of Hetro bent maakt helemaal niks uit.
Wij
als 'mannen' mens hebben een omgeving nodig om in te groeien, en dan
bedoel ik innerlijk groeien. Dat is spreken over wat je als man bezig
houdt, onder mannen, met respect, liefde en mededogen.
Het
mannenweekend dat jij hebt neergezet was voor mij een mooie setting om te
mogen spreken en te luisteren en
ik besef nu weer het gemis van 'sprekende mannen' in mijn 'normale'
leven. Ziedaar
de noodzaak
van de door
jullie gecreëerde setting. !
Zelden
heb ik me eerder zo OK gevoeld in grote groepen mannen, ook al was
het soms best eng. Maar
door het enge te ervaren in een veilige omgeving, maakt dat wat 1st eng
was, eigenlijk heel mooi is. En geloof me, ik heb veel mooie ervaringen nu
!
Kortom
het oud en nieuw weekend was voor mij een verademing en heeft zeker een
bijdrage geleverd aan mijn innerlijke groei. Daarvoor mijn oprechte bewondering en dank !
Groet
Joep Oomen
P.S.
Ondertussen heb ik wilde plannen om zelf ook dit soort weekenden te gaan
organiseren, omdat het nodig is. In de
zoektocht naar mijn "mannen kracht" heb ik al wat meer van dit
soort meetings mogen ervaren en in mijn beleving komt het uiteindelijk
toch altijd neer op je innerlijke kracht. De kracht die je nodig hebt om
je leven of missie te volbrengen zoals je dat zelf het beste bevalt.
Omgeving, ervaring, voelen en inspiratie zijn daarbij een must.
Homo,
Bi of Hetero maakt eigenlijk niet uit, maar ik begrijp dat voor iedere
'doelgroep' een andere benadering handig kan zijn.
Wellicht
dat ik in een later stadium een beroep mag doen op jullie wijsheid ?
Johan,
HARTelijk dank !

verslag
Ton Klomp
Ton:
Ik vond deze
vorm van communicatie spontaan en heb mijn gevoelens naar buiten kunnen
brengen maar had daar wel tegen op gezien. Het heeft toen wel lang geduurd
voordat ik de stappen ondernam om mij voor die workshop op te geven..
Om mijn gevoelens bloot te stellen is al moeilijk genoeg maar het is
het vertrouwen waard geweest Wel heb ik gemerkt dat in grote ruimtes
mijn gehoor niet meer is wat het geweest is. Johan, Mijn dank dus dat ik naast je
mocht zitten als jij het woord nam.
Ook wil ik hierbij de hele organisatie bedanken want uiterlijk verliep
alles op wieletjes maar je merkte wel dat hier veel ervaring in was
verscholen.
Hulde
dus voor deze wijze van opzet en uitvoering.
met vriendelijke groeten Ton Klomp.

verslag
Dirk
Dirk:
Het is dinsdag 5 januari en buiten sneeuwt het gestaag door. Binnen is het
warm, maar ook binnen in mij is het vuur brandend. De vonk die tijdens de
oud & nieuw workshop weer ontvlamd is, is niet gedoofd, zoals ik
vreesde, maar heeft zich verspreid door mijn hele lichaam, ziel en
geest. Een opmerkelijke rust heeft zich van mij meester gemaakt, al
zijn de tijden
woelig en is er veel slecht weer op komst. Het simpele "ik mag zijn
wie ik ben" heeft een verbluffend effect op de continue onrust die ik
maar al te goed ken. Ik ga weer ademhalen en besef, maar voel ook zo goed,
dat ik naar mijn vermogen mag leven en dat ik aan niemand anders
verantwoording schuldig ben. Als ik even niet op let, doe ik het weer,
leef ik weer naar de (veronderstelde) wens van een ander, zo hardnekkig en
gesettled is het wel in mij, maar die simpele frase leidt me steeds
weer terug naar mijn essentie.
Ik
ben niet meer teruggegaan naar mijn werk, maar luister naar alle signalen
van mijn gestel. Ik ben moe, ik ben zó moe en kies ervoor dat serieus te
nemen, moe te mogen zijn en te leven naar de energie die er is. En niet
die weinige energie te verspillen aan wat van mij verwacht wordt, maar te
besteden aan wat ik nodig heb. In de eerste plaats
aan de basiszaken
zoals slapen, eten, wassen etc en als de energie het toelaat aan kontakten
en uiteindelijk aan mijn wezenlijke verlangens. Ik besef dat ik zo lang om
de hete brij ben heengelopen, dat ik al 40 jaar geen gehoor heb
gegeven aan wat mij wezenlijk bezielt. Het is hoog tijd te gaan leven
vanuit mijn hart, om te laten spreken wat er in me zit en dat is zo
ongelooflijk mooi en veel !
Ik
besef ook dat het pad voor me niet makkelijk zal zijn. Ik heb zó geleerd
niet mezelf te zijn, dat een klein beetje druk van buitenaf me al doet
wankelen. Ik zal structuur, bewustzijn en steun nodig hebben om niet te
vallen. En de keuze voor mezelf komt met offers, pijn, angst en
ongemak, maar ik voel zó intens dat dit de enige weg is om mijn ziel vrij
te maken, werkelijk tot leven te komen en liefde te laten stromen, dat de
keuze geen keuze meer is, maar een vanzelfsprekendheid. Dit ben ik, een
liefdevol mens, willend te geven en te ontvangen, maar wel naar eigen
vermogen.
Dank
je wel, Johan, voor de liefde die je gegeven hebt, voor het luisterende
oor en hart, voor het creëren van een veilige omgeving, waardoor ik me
weer heb kunnen openen. Waardoor ik me weer heb kunnen verbinden met
mezelf en daardoor met anderen. En waardoor ik sterker dan ooit voel dat
ik mag zijn wie ik ben, dat ik mag leven vanuit mijn vermogen, dat
ik verbinding mag maken vanuit mijn essentie en dat ik mijn
talenten mag ontplooien.
Liefs
van Dirk.

|
|
|
|
 |
Bestaat er
echt zoiets als de toekomst?
Bestaat er
echt zoiets als het verleden?
Of
is er alleen het eeuwige heden,
waarin
gedachten over de toekomst
en gedachten over het verleden verschijnen?
Jeff
Foster
Hoe ziet het programma er uit?
Hoe ziet de locatie eruit?
In
NH Sparrenhorst te Nunspeet op de Veluwe wordt alles in het werk gesteld
om je optimaal te laten genieten van de eigentijdse sfeer. Je verblijft in
een luxe 1-of 2 persoonskamer,
je geniet van een uitstekende keuken en
kunt ontspannen in het Wellness Center met zwembad en sauna.
Erik:
'Ik
vond het prettig dat er nogal wat vrije tijd in het programma zat. Ik heb
door het bos gewandeld, ben wezen zwemmen en kon even alleen zijn op
de kamer. De bar
was 's avonds laat een goed ontmoetingspunt.
|
|

Ervaring
van Ben, deelnemer Oud & Nieuw workshop 2008 -2009
Begin december.
Afgelopen jaar ben ik vooral bezig geweest om terug te
kijken op een pijnlijke ervaring die ik eerder dit jaar
had. Ik draai er al een tijdje omheen, maar het verleden
wil maar niet veranderen. Ik ben mezelf een beetje zat.
Hier zit echt geen beweging in. Even iets anders, iets
voor mezelf, iets dat niet over het verleden gaat, …
de Oud & Nieuw workshop van Mannenwerk ziet eruit
als een welkome afwisseling. Ik ga er heen om mezelf een
beetje te vermaken, want daar heb ik op dit moment
vooral behoefte aan: even ‘niets moet, alles mag’.
Al op de eerste
avond, bij het kennismakingrondje, word ik
geconfronteerd met een keus die ik onbewust maak, een
keus waarin ‘moeten’ een belangrijke rol speelt. Ik
heb mezelf een beetje geforceerd door naar iedereen héél
aandachtig te luisteren. Omdat ik vind dat dat hoort,
ook als je je aandacht er eigenlijk niet bij kan houden.
Resultaat: ik ben na afloop doodmoe. Het is even
schrikken dat ik bij een ‘eenvoudig’
kennismakingsrondje in een groep al zo bezig ben met
moeten, terwijl ik mezelf juist vrij had gegeven voor
deze workshop. Nu kom ik er ‘toevallig’ achter, maar
hoe vaak zou ik dit wel niet op een willekeurige dag
doen? Enfin, de workshop is begonnen. Niets moet, alles
mag.
Het programma van
de workshop kent structuur maar de inhoud creëer je
als deelnemer zelf. Of de workshop je niets of heel veel
zal brengen, hangt uiteindelijk dus helemaal van jezelf
af. Een concept dat mij aanspreekt: ik ben zelf in
charge. Op de tweede dag van de workshop heb ik er
’s ochtends voor gekozen mezelf een beetje af te
sluiten voor al die inkomende verhalen en emoties van
anderen. Het moet
tenslotte wel leuk blijven. Ik heb zin om een beetje
oppervlakkig aanwezig te zijn. Ik kom de dag goed door.
Onaangeraakt kijk ik soms naar mannen om me heen die
afdalen in soms diepere emotionele lagen. Knap, denk ik,
maar ik hoef even niet. Ik ben blij met mijn keus, want
niet meegaan met wat -in mijn beleving- van je verwacht
wordt in zo’n groep, is voor mij een stapje vooruit,
ook al betekent dit dat ik de veilige keus maak om
mezelf maar tot op zekere hoogte te laten zien. Ergens
aan het einde van de middag doe ik een kleine ontdekking
bij mezelf. De keus die ik gemaakt heb, komt met een
prijs: ik maak geen contact met de mannen om mij heen.
Ik zie iemand tegenover me gevoelsmatig van alles
meemaken en ik kijk er naar zonder enige betrokkenheid.
Ik kijk alsof ik er zelf niet bij ben, alsof ik me in
een geïsoleerd klein wereld van mezelf bevind,
waaromheen het leven zich verder afspeelt. En dan voel
ik uiteindelijk toch iets: ik voel dat ik dit niet wil.
De volgende dag
laat ik ‘het’ dus maar over me heen komen. Ik voer
een tweegeprek met iemand die ik al van voor de workshop
ken. Mijn gesprekpartner toont zich aan mij op een wijze
die ik niet eerder gezien heb. Ik kan niet anders dan
ontroerd raken. Innerlijk bedank ik hem ..én mezelf
voor de blik achter de gebruikelijke schermen. We kijken
elkaar even diep aan; ja, dit is contact maken. Ik ben
daarna even in een jubelstemming die zich vertaalt in
een schaterlach waarvan ik de rest van de groep een
halve minuut lang laat meegenieten. (Nee, geen
schaamte). Ik heb de smaak te pakken gekregen. Later die
dag en ook de dag erna ga ik wat actiever experimenteren
met dat gekke ding in mijn buik: gevoel. Ik probeer twee
dagen lang mijn gevoel niet routinematig weg te drukken,
maar toe te laten.
Ik ontdek
weer wat nieuws: achter mijn emoties komt een gevoel van
levensvreugde tevoorschijn. Als een soort prijs die ik
mag ophalen na wat ‘vuil werk’ gedaan te hebben.
Op
nieuwjaarsochtend ben ik onbedoeld te vroeg op. Ik
loop alleen door een leeg bos en voel van alles in me
omgaan. Ik voel me echter vooral gelukkig, gewoon met
mezelf en het moment. Geen kick of euforie, maar een
hele rustige blijdschap. Heel lekker om zo een nieuw
jaar in te lopen.
Ja, ik was
even vergeten wat mannenwerk kan betekenen. Voor mij was
het dit keer helemaal right
time, right place, right people. Mannenwerkers,
bedankt hiervoor!
Oh ja, en het
Oudjaarsfeest was vet gaaf cool !
|

|
|
 |