Home Stichting Mannenwerk, bestuur, medewerkers, geschiedenis Agenda 2013 met info over meerdaaagse workshops en avondsupportgroepen Nieuwsbrief, het laatste nieuws van Stichting Mannenwerk Magazine met actuele verhalen Mannenlinks, webadressen voor de man van NU! Contact met Stichting Mannenwerk    

Meerdaagse workshops Avond supportgroepen  Contact dagen  Individueel Achtergrond informatie

 

               Stichting Mannenwerk geeft elk jaar een (gratis) 'jaarkaart' uit. Deze kaart versturen we naar  ons adressenbestand. Wil je deze kaart(en) ook ontvangen, vul dan hier je adresgegevens in en we sturen je deze voortaan per post toe.     Voor een paar dagen echt iets anders organiseert Stichting Mannenwerk weer een bijzondere Oud & Nieuw workshop voor mannen op de prachtige locatie Sparrenhorst in Nunspeet. Klik hier voor meer info     In januari 2012 starten we een supportgroep voor mannen die in hun leven betrokken zijn geweest bij seksueel misbruik.  

 

              

info

praktische info
programma
workshopleider
locatie
annuleringsregeling

RESERVEREN

 

 

 

'seks is zo magnifiek en krachtig dat het niet anders kan dat de seksuele blik iets gemeen heeft met de religieuze blik'

Thomas Moore

 


 

Ervaringen Mannenweekend 24-26 september 2010

publicatie in de GK van 18 september 2010

'Ik heb afgelopen weekend als zeer plezierig ervaren waarbij ik inzichten in mezelf heb gekregen waar ik iets mee moet en kan doen. Natuurlijk ligt de valkuil van de waan van de dag constant op de loer maar de kaart met tekst helpt om soms weer even terug te keren. Het verblijf tussen 19 homo's heeft voor mij denk ik bij kunnen dragen aan een geslaagd weekend, er was voor mij geen remming om me kwetsbaar op te stellen.’

'Grappig is het te merken dat zelfs in heftige discussies op mijn werk het lukt om door bij me zelf te blijven je rustiger blijft en je niet laat meeslepen in onnodige emoties.(maar ja dat heeft dan weer niets met seksualiteit te maken, of toch wel?)'

Marius

Even een berichtje van mij over het fijne samenzijn met alle mannen op ons mannenweekend .

Nu twee weken later gaan mijn gedachten nog vaak naar ons samenzijn .

Ben erg onder de indruk van mijn eigen bewust wording.

Er zijn deuren in mijn innerlijk die ik jaren geleden dicht heb gedaan onbewust .weer geopend

Had niet gedacht dat dat kon ben er van de eenekant onrustig , en van de anderekant juist rustig van geworden .

Weet dat dit niet het einde is van dingen die ik door de jaren heen hebt weggestopt

Was altijd bezig met andere mensen , om maar niet met mij zelf geconfronteerd te worden .

Ik kan nu heel goed rustig tot bezinning komen met mij zelf .en weet dat ik er nog lang niet ben. Voelde me in het weekend erg welkom door iedereen er hing een aangename warmte waar ik me erg prettig in vond.

Vond vooral in kleine kring het fijn om je te uiten er was volop gelegenheid voor .

De verhalen van anderen en hun emoties waren heel aangrijpend en ook heel herkenbaar .

Ik voelde me erg een met de anderen

Onze groepsleider Robbert voelde de emotie goed aan en stuurde het geheel aan als dat nodig was. Hij zorgde er voor dat een ieder het zijne kon vertellen.

De warme reacties op elkaar en de goede adviezen . daar heb je wat aan

Ik wil hier zeer zeker me verder gaan . merk dat ik dit fijn vind, leer mij zelf beter kennen

Hier wil ik jullie als groep fijne mannen van de organisatie heel Hartelijk Bedanken voor al het goede wat jullie doen.

 

hartelijke groeten van  Paul Wolterink

 

ps Ik heb me voor de oud en nieuw workshop opgegeven. kijk er naar uit

vind het fijn om jullie terug te zien

Reactie op mannenweekend 25 tot en met 26 september 2010.

Beste Johan,

Bedankt voor de inspirerende wijze waarop je mij hebt laten voelen dat er meer is dan gedachten, werk, zorg voor anderen. Ik ervoer hoe ik geheel gevoelsmatig was afgesloten en co-depended was aan mantelzorg, hetgeen betekend dat ik teveel mezelf had geďdentificeerd met de pijn en zorg van anderen. In dit voorbeeld bedoel ik mijn pleegzoon en vele andere naasten. Eigenlijk is het een fake. In wezen projecteer ik men eigen pijn en miskenning in mijn pleegzoon en wil niet  ( via de andere) dit opnieuw voelen en beleven.

De ruimte in de grote groep, maar zeker in de kleine groep gaf mij de gelegenheid mezelf emotioneel te laten gaan. Eindelijk hoefde ik niets te presteren of te haasten uit angst teveel tijd in te nemen. Dit weekend, waar ik eerst tegenop zag, heeft mij uiteindelijk gered uit het laatste herstelrestant van een langdurige burnt-out. God wat was ik moe na de sessies. Ik zou dood kunnen neervallen van moeheid, doch al gauw knapte ik weer op doordat ik een liefdevolle, gelijkwaardige aandacht kreeg. Het weekend was een warm bad, na al het eenzame gezwoeg, waarvan ik dacht er geen ander voor nodig te hebben. Ik had me al die laatste jaren beroept op mijn perfectionisme als musicus en psychosynthesetherapeut. Daarbij mezelf afgesloten van de zogenaamde “Nichtenkliek,” een oordeel die slechts voorkomt bij mensen zoals ik, die anderen veroordelen uit een immense  pijn, verdriet en eenzaamheid, maar vooral uit een onbewuste jalousie op diegenen die ontspannen en blij door het leven gaan. Tijdens het mannenweekend mocht ik even de professionele maskers afzetten en gewoon even Herman zijn.

Opmerkelijk ook dat in dit weekend het gehele leven, zoals ons dat in het hier en nu voordoet, zich aan mij voor heeft gedaan. Het kijken en contact maken met andere mannen, vrij praten met diegene die ik weliswaar sympathiek vindt, maar angst hebben voor diegene waarop ik verliefd zou kunnen worden.  De behoefte om met iemand te vrijen had ik verdrongen omwille van een andere ontmoeting. Achteraf blij, omdat bleek dat anderen daar niet mee bezig waren. Een leerpunt voor mij is om eerlijk en open te zeggen dat ik iemand aantrekkelijk vindt, me beter af te stemmen en te zien of dat voor de ander ook geldt en dat, ondanks dat verlangen, ik een weigering of afwijzing beter leer accepteren. Dit met de wetenschap dat een afwijzing niets heeft te maken met wie ik ben, zodat ik ook de ander beter in z’n waarde kan laten.

Bedankt voor de goede begeleiding, en zorg. Voor wat betreft een vervolg, of individuele begeleiding, hierover kan ik pas iets delen als ik mijn agenda voor komende maanden klaar heb. Momenteel volg ik een medische basiscursus en volg supervisielessen bij Jan Foudraine, psychiater Amsterdam. Dit allemaal naast mijn praktijkwerkzaamheden. Zo gauw ik meer rust heb gevonden in de gaande activiteiten laat ik het je weten waaraan ik wil deelnemen.

Hartelijk dank voor je email. Let ook goed op je gezondheid en blijf wie je bent,

Hoogachtend,

Herman Hopman

 

 

 

Deze themaworkshop is voor alle mannen. (homo, hetero en biseksueel) die met meer innerlijke vrijheid en verbinding met hun seksualiteit om willen gaan.

ervaringsverhaal van een deelnemer aan een eerdere workshop rondom dit thema

Seksualiteit, geen seks.

Een handvol huizen en boerderijen, een school en een internaat, een kerk en een voetbalveld en het YMCA gebouw. We praten over De Glind, een zonnig weekend in september en 21 mannen op de workshop met de spannende titel:’ seksualiteit en innerlijke vrijheid’.

Op eigen kracht in het diepe springen

Ik was één van die 21 mannen en voor mij was dit de tweede reis naar De Glind. In het voorjaar luidde de titel van de workshop 'een nieuw begin en innerlijke vrijheid'. Die titel had ik toen als heel toepasselijk ervaren voor mijzelf. Na 30 jaar huwelijk, dat abrupt eindigde door de dood van mijn vrouw, kwam de leegte en daarmee ook de ruimte om de altijd aanwezige homoseksuele kant van mijn geaardheid, te erkennen en een nieuwe betekenis te geven.

Toen keek ik angstig en nieuwsgierig rond: ik hoorde nu bij deze groep, ik bekende me ook “zo” te zijn. Maar wat is in godsnaam “zo”? Toen moest ik ook wennen aan de methodiek, zoals die in de grote groep door Walter, de workshopleider, werd uitgelegd. Een methodiek waarin het erom gaat stil te staan bij wat er hier-en-nu in je omgaat en dat te uiten. Dus niet sociaal wenselijk zitten zijn, of filosoferen over van alles en nog wat, maar op eigen kracht in het diepe springen en ervaren dat je beter kunt zwemmen of op zijn minst kunt drijven, dan je dacht.

Verscheurend ontroerend

Dat ik besloot om opnieuw een weekend te gaan beleven, betekent dus dat ik een goede ervaring binnen had. Als ik voorbij mijn eigen ( voor)oordelen durf te gaan zie ik zoveel gemeenschappelijks en tegelijk zoveel kleurschakeringen  Dat stelt mij gerust want het betekent dat ik dat ik in zo’n omgeving mijn eigen plek kan vinden. En de methodiek geeft stimulerende uitgangspunten en een praktisch kader om meer inzicht te krijgen in eigen reacties, vooral om eigen pijn niet te hoeven aangaan.

Dus nu dan: “Seksualiteit en innerlijke vrijheid”

Nina Simone zingt zo verscheurend ontroerend: “I wish I would know how it feels to be free”. Hoe graag zou ik willen dat ik me vrij kon verhouden tot mijn seksualiteit, vrij van oordelen en angsten en vrij van afhankelijkheid van mijn driften.

Seksuele gevoelens en behoeften onder ogen zien.

Zon afspraak In de openingssessie werden we uitgenodigd drie woorden te noemen bij onze beleving van seksualiteit. De hele staalkaart werd uitgezet van wat er aan gevoelens en ideeën leeft: schaamte en levensenergie, confrontatie en angst, lichaamsbeleving en relaties, anonieme seks en loyaliteit. Daar ging dus ieder in een eigen traject mee aan de slag. Eén verzoek op die eerste avond onderstreepte duidelijke verhouding tussen seksualiteit en seks en de functie die seks soms/ vaak vervult. Het verzoek luidde: wees op allerlei manieren met seksualiteit bezig, maar onthoud je van seks. Seks kan functioneren als een kortsluitingreactie om spanningen vanuit angst, onvrede, eenzaamheid en wat al niet meer aan onaangename gevoelens, kwijt te raken. De uitnodiging was dan ook om die gevoelens en de behoeften die daar achter zitten, onder ogen te zien. Zon afspraak brengt rust in de tent. Allerlei afleidende dynamiek wordt vermeden en het wordt veiliger om jezelf te laten zien.

   “Ik denk dat ik de enige ben die ….”

Dat zien en laten zien hebben we dan ook intensief gedaan, met name in één van de drie kleine groepen. In mijn groep heerste een sfeer van een zekere lichtheid in combinatie met het besef dat wat we deden en zeiden er verdomd toe deed, prachtig. Wat ik ook prachtig vond waren de muzikale ballades en gedichten op de zaterdagavond. En die keer dat ik van de stoel viel van het lachen, zoals ik me van lang geleden herinner. Het betrof de sessie waarin 7 mannen een stoelendans deden op 6 stoelen. Degene in de kring begon met de zin “Ik denk dat ik de enige ben die ….” En vervolgde dan met iets dat hij wellicht zo gęnant vond dat hij dat wellicht nooit eerder had geuit. Wie datzelfde ook ooit had gedacht of gedaan, stond op.

Soms stond niemand op en moest de aangever wel tot schrik of trots erkennen dat hij uniek was (in dit groepje, wel te verstaan), en een andere keer bleek het met die gevreesde of gehoopte uniekheid wel mee te vallen als het om zich heen kijken opleverde dat daar zes mensen stonden. Het was fantastisch om zo kwetsbaar en speels, serieus en hilarisch samen te zijn. Ik hou erg van die combinatie, dat is wel duidelijk.

Prima

Tja, zo ben ik in homoland gekomen, als onderdeel van mensenland. Dit weekend gaf me herkenning, inspiratie en werkbare voornemens om mijn andere wereld weer in te gaan. En dat is prima.

Bedankt lezers, want de wetenschap dat jullie willen lezen, bracht me ertoe om dit stukje te schrijven en dat heeft voor mij weer een goede functie.

Ben Loth

deelnemer mannenweekend `seksualiteit & innerlijke vrijheid' 

meer ervarings verhalen

 

 

 

 

2011 © Stichting Mannenwerk